Theorema egregium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Theorema Egregium (Latijn: "Opmerkelijke stelling") is een basisresultaat uit de differentiaalmeetkunde, dat werd bewezen door de Duitse wiskundige Carl Friedrich Gauss. Het theorema egregium gaat over de kromming van oppervlakken. Informeel stelt het theorema dat de Gaussiaanse kromming van een oppervlak kan worden bepaald door het meten van hoeken, afstanden en de veranderingen daarvan op het lichaam zelf, zonder verdere referentie aan de bijzondere wijze hoe het oppervlak in de omliggende 3-dimensionale Euclidische ruimte is gesitueerd. De Gaussiaanse kromming is een intrinsieke invariant van een oppervlak.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]