Vereniging De Zaansche Molen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Vereniging De Zaansche Molen is een molenvereniging en zet zich in voor het behoud van de overgebleven industriemolens in de Zaanstreek.

Geschiedenis[bewerken]

Op 26 februari 1925 werd oliemolen De Zoeker getroffen door een windhoos. Dit trok de schoolmeester en kunstenaar Frans Mars zich aan en plaatste een open brief in dagblad De Zaanlander. Tevens zocht hij actief medestanders waaronder Pieter Boorsma. Dit leidde uiteindelijk tot de oprichting van de vereniging.

De eerste daad was een molententoonstelling in de openbare lagere school van Koog aan de Zaan die veel belangstelling trok en leidde tot een goede ledenaanwas.

Het plan voor een molenmuseum kreeg een impuls door het beschikbaar komen van het Huis-met-de-IJzeren-Brug dat verdwijnen moest voor de aanleg van het Koogerpark. Als compromis werd het verplaatst naar de rand van het park en door de vereniging ingericht als molenmuseum.

In de begintijd was de vereniging voornamelijk ondersteund met fondsen richting moleneigenaren die in de problemen kwamen, om op die manier molens te behouden. In 1939 kwam daarin verandering toen oliemolen Het Pink werd aangeboden door de zaanse VVV. De molen werd gerestaureerd, maar de opening op 10 mei 1940 ging niet door door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

In de loop der jaren groeide het molenbezit van de vereniging uit tot 12 molens, de laatste is de nieuw gebouwde molen Het Jonge Schaap, waarmee de Zaanstreek weer een zeskante bovenkruier houtzaagmolen bezit.

Bezit[bewerken]

Naast het molenmuseum bezit de vereniging de volgende molens:

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Rob Kooijman (2000) De Zaansche Molen, vijfenzeventig jaar behoud van industrieel erfgoed uitgevers De Zaansche Molen, Koog aan de Zaan & Inmerc, Wormer