Watermunt
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Watermunt | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Mentha aquatica L. (1753) |
|||||||||||||||||||
| Bloeiwijze | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
De watermunt (Mentha aquatica) is een vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De soort komt voor in Europa, Noord-Amerika, Azië, Afrika, Australië en Nieuw-Zeeland. De plant groeit vooral langs en in het water en in natte weilanden en bloeit van juni tot eind oktober.
De stengels zijn 30-90 cm lang en hebben gesteelde, eivormige tot langwerpige, gezaagde tot gekartelde bladeren. De bladeren ruiken sterk naar pepermunt (Mentha ×piperata). De plant heeft zowel bovengrondse als ondergrondse uitlopers.
De roodachtig lila bloemen worden door insecten zoals honingbijen en hommels bestoven. De kelkbuis is 4-5 mm lang en heeft lancetvormige tanden. De bolvormige bloeiwijze bestaat uit één of twee schijnkransen.
Inhoud |
[bewerken] Trivia
- De plant is makkelijk vegetatief te vermeerderen door stukjes van de uitlopers.
- De watermunt is één van de kruisingouders van de pepermunt (Mentha ×piperita).
- De oude Egyptenaren en Grieken gaven hun doden soms een bosje watermunt mee in het graf.
- Vroeger werd de plant toegevoegd als smaakmaker aan thee.[1]
[bewerken] Andere namen
- Aalkruid
- Bakkruid
- Boerenbalsem
- Vlooienkruid
- Mocro-Flavour
[bewerken] Referenties
- ↑ Hüsstege, G. (1979). Zakflora voor bos en heide. Helmond: Uitgeverij Helmond B.V. Antwerpen: Standaard Uitgeverij.
[bewerken] Externe link
- Watermunt (Mentha aquatica) op SoortenBank.nl (gebaseerd op de Heukels22, dit is de voorlaatste uitgave)
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Mentha aquatica op Wikimedia Commons. |