Wet van Godwin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wet van Godwin is een aforisme over de internetcultuur dat in 1990 door Mike Godwin bedacht werd. De wet luidt:

"As an on-line discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches 1."
— Vertaling: Naarmate online-discussies langer worden, nadert de waarschijnlijkheid van een vergelijking met de nazi's of Hitler 1.

Ofwel: als een online-discussie maar lang genoeg duurt, trekt een van de deelnemers geheid een keer een vergelijking met de nazi's of Hitler. Godwin ergerde zich aan de gewoonte om in discussies op Usenet vergelijkingen met nazi's, Hitler en de holocaust te maken en meende dat deze, vaak absurde, vergelijkingen afbreuk deden aan de ernst van de holocaust. Om dit tegen te gaan formuleerde hij zijn stelling, bedoeld als een soort meme of tegenmeme. De bedoeling van zijn stelling was dus niet een eind te maken aan discussies, maar om deelnemers aan een discussie bewuster te maken van de vraag of een vergelijking met de nazi's of Hitler gepast is, of simpelweg een kwestie van te ver doorgevoerde retoriek.[1][2]

De wet van Godwin stelt dus niet dat een discussie door zo'n verwijzing of vergelijking zijn beste tijd heeft gehad. In veel nieuwsgroepen op Usenet en forums op internet bestaat desalniettemin de traditie dat de thread afgelopen is zodra zo'n vergelijking wordt gemaakt. Degene die de nazi's als eerste noemt heeft zou dan automatisch verloren hebben, ongeacht het onderwerp dat wordt besproken. Daarbij bestaat er ook een wijdverspreide overeenstemming over het feit dat het opzettelijk noemen van de wet van Godwin, om aldus een discussie te beëindigen, geen succes zal hebben. Op deze wijze zou de wet van Godwin in theorie garant staan voor een bovengrens aan de lengte van discussies in nieuwsgroepen. Dat iemand automatisch een discussie verliest door te verwijzen naar de nazi's is echter een drogreden die Godwin zelf niet heeft beoogd.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties