Winifred Atwell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Winifred Atwell
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Volledige naam Una Winifred Atwell
Geboren 27 februari 1914
Overleden 28 februari 1983
Land Vlag van Australië Australië
Werk
Jaren actief 1946 - 1970
Genre(s) Boogiewoogie / Ragtime
Beroep Apotheker
Instrument(en) Piano
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Winifred Atwell (Tunapuna (Trinidad), 27 februari 1914Seaforth (Nieuw-Zuid-Wales, Australië), 28 februari 1983) was een Boogiewoogie- en ragtimepianiste, die onder andere in Groot-Brittannië, Australië en de Verenigde Staten veel succes boekte. Zij nam verschillende platen op bij onder andere Decca.

Biografie[bewerken]

Atwell werd geboren in Tunapuna in Trinidad en Tobago en studeerde medicijnen omdat ze later zou gaan werken in het familiebedrijf, een apotheek. Op jonge leeftijd speelde ze al piano voor Amerikanen op de luchtmachtbasis en schreef ze het nummer dat nu "Five Finger Boogie" heet. In het begin van de jaren 1940 vertrok ze naar de Verenigde Staten om muziek te studeren en in 1946 verhuisde ze naar Londen om aan de muziekacademie te studeren, terwijl ze ondertussen in clubs en theaters speelde om haar studie te kunnen financieren, met als hoogtepunt het London Palladium. Ook trouwde ze in 1946 met Lew Levison.

Toen ze voor iemand inviel in het Casinotheater werd ze direct door ondernemer Bernard Delfont gecontracteerd, waarna ze verschillende hits scoorde waaronder het enorm succesvolle Black and White rag. Daarna kwam ze via Hugh Mendl bij Decca.

Atwell speelde op optredens meestal eerst op een vleugel en daarna op haar "andere piano", een tot op de draad versleten staande piano die haar man voor vijftig shilling in een uitdragerij had gekocht.

In 1952 was haar carrière op een hoogtepunt: haar handen waren bij Lloyd's of London verzekerd voor een kwart miljoen dollar en ze verkocht bij Decca zo'n 30.000 platen per week, wat haar tot verreweg de meest verkopende pianist van haar tijd maakt. Ze is de enige Britse pianiste die twee gouden en twee zilveren platen op haar naam heeft staan en ze was de eerste zwarte artiest in Groot-Brittannië die een miljoen platen verkocht.

In 1980 kreeg ze een beroerte, waarna ze een jaar later in The Mike Walsh Show aankondigde met pensioen te gaan. Vanaf dat moment speelde ze alleen nog als organiste in haar kerk in Narrabeen. In 1983 kreeg ze een hartaanval nadat haar huis in Narrabeen in brand was gevlogen, waarna ze stierf. Ze is begraven naast haar echtgenoot in het South Gundurimba Private Cemetery in de buurt van Lismore.

Externe link[bewerken]