Yolande van Jeruzalem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Yolande
1212 - 1228
Dood van Yolande v Jeruzalem, besch & illust Willem van Tyre.
Dood van Yolande v Jeruzalem, besch & illust Willem van Tyre.
Koningin van Jeruzalem
Periode 1212 - 1228
Voorganger Maria van Jeruzalem
Opvolger Koenraad II
Keizerin-gemalin van het Heilige Roomse Rijk
Periode 1225-1228
Voorganger Constance van Aragón
Opvolger Isabella van Plantagenet
Vader Johannes van Brienne
Moeder Maria van Jeruzalem

Yolande van Brienne (Akko, 1212 - Andria, 25 april 1228), ook Isabella II genoemd, was een prinses van Franse afkomst die koningin van Jeruzalem en Keizerin gemalin van het Heilige Roomse Rijk werd.

Jeugd[bewerken]

Isabelle II, of Yolande werd geboren in Andria, Italië, als het enige kind van Johannes van Brienne en Maria van Monferrato, Koningin van Jeruzalem. Haar moeder Maria was weer een dochter van Isabella van Jeruzalem van haar tweede man Koenraad I, en ook erfgenaam na haar moeders dood van het Koninkrijk van Jeruzalem.

Haar moeder Maria overleed na de bevalling van haar in 1212, mogelijk door kraamvrouwenkoorts. Door dit voorval werd Yolande al na een paar dagen tot koningin van Jeruzalem benoemd, nadat ze nog maar een paar dagen oud was. Haar vader maakte geen aanspraak op de troon, maar werd wel benoemd tot regent voor haar.

Huwelijk met Frederik[bewerken]

Isabelle en Frederik II

Frederik II, Koning van Duitsland en Sicilie had zich deels bewezen tijdens de Vijfde Kruistocht, door troepen te sturen, maar faalde door zelf het leger te kunnen leiden, ondanks verwoede aanmoedigingen van Paus Honorius III en later Gregorius IX, dit omdat hij zijn positie en bestuur in Duitsland en Italië moest verzekeren voordat hij uiteindelijk mee kon gaan op kruistocht. Later beloofde Frederik opnieuw om op kruistocht te gaan, nadat hij tot Heilig Rooms Keizer was gekroond in 1220 door Honorius III.

Gedurende een ontmoeting tussen Johannes van Brienne, Paus Honorius en Frederik II in de stad Ferentino in 1223, werd Yolande's toekomst beklonken. Frederik beloofde eindelijk tot een kruistocht, maar alleen als erkende Koning van Jeruzalem, en dit was alleen mogelijk door de jonge Koningin Yolande/Isabelle II tot zijn vrouw te nemen. De paus hoopte met dit verbond dat de Keizer nu gebonden was aan de Zesde Kruistocht. Het huwelijk werd goedgekeurd, maar de Keizer stelde zijn vertrek nog uit tot augustus 1225, toen hij en Yolande trouwden met de handschoen in de stad Akko. In de dagen daarna werd Yolande gekroond tot Koningin van Jeruzalem.

De nu gekroonde Koningin ging vervolgens naar Italië en trouwde nu persoonlijk met Frederik in de Kathedraal van Brindisi op 9 november 1225. Tijdens deze ceremonie verklaarde Frederick zichzelf als Frederik van Jeruzalem. Gelijk daarna zag Frederik erop toe dat zijn schoonvader Johannes van Brienne, de op dat moment regent van Jeruzalem was, van zijn titels onteigend werd en de rechten werden overgedragen. Ondanks zijn nieuwe hoedanigheid als Koning van Jeruzalem, nam Frederik zijn tijd om te vertrekken op kruistocht, dit leidde in 1227 tot excommunicatie door Paus Gregorius IX vanwege zijn falen in het vervullen van zijn kruisvaartbelofte.

Dood[bewerken]

Na haar huwelijk, werd Isabella II in afzondering gehouden door haar man. Ze voldeed haar tijd te midden van Frederiks harem in Palermo. In november 1226 kreeg ze haar eerste kind, een dochter (volgens bronnen de naam Margeratha), de baby overleed in augustus 1227. Frederik vertrok daarna uiteindelijk vanuit Brindisi op 8 september 1227 naar Jeruzalem, maar voelde zich ziek nabij Otranto, waar Lodewijk IV van Thüringen aan land werd gezet. Frederik stelde zijn reis even uit om te herstellen. In de tussentijd gaf Isabella II het leven aan haar tweede kind, een zoon genaamd Coenraad, in Andria, Bari, op 25 april 1228, daarbij overleed ze tijdens de bevalling. Ze werd begraven in de Kathedraal van Andria, Frederik vervolgde daarna zijn reis naar Jeruzalem op 28 juni 1228.

Referenties[bewerken]

  • René Grousset, Histoire des croisades et du royaume franc de Jérusalem - III. 1188-1291 L'anarchie franque, 1936 [détail des éditions]
  • René Grousset, L'Empire du Levant : Histoire de la Question d'Orient, 1949 [détail des éditions]
  • Régine Pernoud, La femme au temps des croisades, Livre de Poche, Paris, 1990, 404 p. (ISBN 2-253-06152-2)
  • Uwe A. Oster, Die Frauen Kaiser Friedrichs II., Piper Verlag, München 2008