Zilverjodaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zilverjodaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
AgIO3
IUPAC-naam zilverjodaat
Molmassa 282,77 g/mol
CAS-nummer 7783-97-3
Beschrijving Witte kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 5,53 g/cm³
Smeltpunt > 200 °C
Oplosbaarheid in water 0,5325[1] g/L
Goed oplosbaar in 10% ammonia (400 g/L)
Slecht oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zilverjodaat (AgIO3) is een witte, kristallijne vaste stof, opgebouwd uit zilver, jood en zuurstof. In tegenstelling tot de meeste jodaten is zilverjodaat slecht oplosbaar in water. De stof is lichtgevoelig.

Synthese[bewerken]

Zilverjodaat kan bereid worden door reactie van zilvernitraat met natriumjodaat, het bijproduct van deze reactie is natriumnitraat.[2]

Gebruik[bewerken]

Zilverjodaat wordt gebruikt voor het aantonen van chloriden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Handbook of Chemistry and Physics
  2. Qiu, Chao, Sheng Han; Xingguo Cheng; and Tianhui Ren (2005). Distribution of Thioethers in Hydrotreated Transformer Base Oil by Oxidation and ICP-AES Analysis. Industrial & Engineering Chemistry Research 44 (11): 4151–4155 . DOI:10.1021/ie048833b. Geraadpleegd op 2007-05-03.