Éric Zemmour

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Éric Zemmour
Éric Zemmour (2022)
Achtergrondinformatie
Naam Éric Justin Léon Zemmour
Geboren 31 augustus 1958
Geboorteplaats Montreuil, Frankrijk
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Opleiding Sciences Po
Beroep Journalist
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Media

Éric Justin Léon Zemmour (Montreuil, 31 augustus 1958) is een Frans politicus, schrijver en essayist. Hij was politiek journalist en columnist voor het dagblad Le Figaro van 1996 tot 2021. Zemmour stelde zich kandidaat bij de Franse presidentsverkiezingen 2022 namens Reconquête, waarbij hij 7% van de stemmen haalde en vierde werd. Bij de parlementsverkiezingen 2022 stelt hij zich kandidaat in Var in Zuid-Frankrijk.

Persoonlijk leven[bewerken | brontekst bewerken]

Éric Zemmour werd op 31 augustus 1958 geboren in Montreuil. Zijn ouders emigreerden als Franse burgers vanuit Algerije naar Frankrijk tijdens de Algerijnse Oorlog. Zijn voorouders zijn van Berberse afkomst met een Mizrachi-Joodse achtergrond. Zemmour werd opgevoed in de Joodse traditie. Hij loochent zijn afkomst niet, maar benadrukt dat hij zelf geen immigrant is. In het Berbers betekent zijn achternaam Zemmour olijf.[1][2] Zemmour groeit op in Drancy, later verhuist het gezin naar de omgeving van Gare du Nord in Parijs.[3] Hij studeert aan Sciences Po en begint daarna als copywriter bij een reclamebureau.

Hij ontwikkelt zijn conservatieve ideeën als journalist bij Le Quotidien de Paris en daarna het conservatieve Le Figaro. Later slaagt hij erin om opiniemaker te worden op televisie.[3]

In 1982 trouwde Zemmour met de juriste van Tunesisch-Joodse afkomst Mylène Chichportich. Samen hebben zij twee zonen en een dochter.

Politiek[bewerken | brontekst bewerken]

Zemmour wordt over het algemeen getypeerd als extreem-rechts.[4] Zelf plaatst hij zich tussen gaullisme en bonapartisme, een verdediger van de grandeur van de Franse natiestaat van weleer.[bron?]

Logo van Reconquête

Op 30 november 2021 maakte Zemmour met een videoboodschap bekend dat hij mee zal doen aan de Franse presidentsverkiezingen van 2022. Op 5 december verkondigde hij de oprichting van een eigen politieke partij onder de naam Reconquête, wat herovering betekent. De naam verwijst naar de middeleeuwse herovering van Zuidwest-Europa door de christenen en de verdrijving van de moslims die in de 8e eeuw dit gebied hadden veroverd.

Politieke standpunten[bewerken | brontekst bewerken]

Als populaire talkshowgast lokt Zemmour vanwege zijn scherpe debatstijl en anti-islamitische discours vaak en graag felle reacties uit.

In 2014 verscheen van hem Le Suicide français, een politiek pamflet waarvan intussen in Frankrijk al meer dan 500.000 exemplaren zijn verkocht. In dit boek van ruim 500 pagina's haalt Zemmour uit naar het Angelsaksische neoliberalisme, de Europese Unie, het links-progressivisme multiculturalisme van progressief links en de moslimmigratie. Deze hebben volgens hem onder het mom van tolerantie het traditionele Frankrijk en de vrijheid van het individu doelbewust kapotgemaakt: "Wat veertig Franse koningen hebben opgebouwd, werd in veertig jaar tijd afgebroken".[5]

Anti-immigratie en anti-islam standpunten[bewerken | brontekst bewerken]

Zemmour wil een einde maken aan de instroom van migranten en profileert zich sterk met anti-islamitische standpunten.

Standpunten over vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Toen hij in 2013 samen met 343 andere Franse prominenten het manifest "Touche pas à ma pute" ("Raak mijn hoer niet aan") ondertekende, een petitie tegen een wetsvoorstel om prostituanten te beboeten, haalde hij zich de woede van de feministen op de hals. Hij is een fel bestrijder van het 'woke' gedachtegoed en van het "individualistisch consumentisme" dat de tijdgeest kenmerkt.[6]

Rechtszaken[bewerken | brontekst bewerken]

Éric Zemmour werd in 2011 veroordeeld wegens aanzetten tot rassendiscriminatie.[7]

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

Essays

Romans