Omega (letter)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Ω)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De hoofd- en kleine letter omega
Grieks alfabet
Α α alfa Ν ν nu
Β β bèta Ξ ξ xi
Γ γ gamma Ο ο omikron
Δ δ delta Π π pi
Ε ε epsilon Ρ ρ rho
Ζ ζ zèta Σ σς sigma
Η η èta Τ τ tau
Θ θ thèta Υ υ ypsilon
Ι ι jota Φ φ phi
Κ κ kappa Χ χ chi
Λ λ lambda Ψ ψ psi
Μ μ mu Ω ω omega
Verouderde letters
Digamma uc lc.svg digamma Sho uc lc.svg sho
Stigma uc lc.svg stigma Qoppa uc lc.svg qoppa
Heta uc lc.svg heta Sampi uc lc.svg sampi
San uc lc.svg san

De omega (hoofdletter Ω, kleine letter ω, Grieks: ω μεγα, lett. grote o) is de 24e en laatste letter van het Griekse alfabet.

ω' is het Griekse cijfer voor 800 en ,ω dat voor 800 000.

De omega werd in het klassiek Grieks uitgesproken als een /ɔ:/, zoals in door. Het was daarmee de langgerekte tegenhanger van de omikron (de 'kleine o'). In het Nieuwgrieks is er geen verschil in uitspraak meer tussen beide letters.

Als laatste letter van het alfabet werd de omega een metafoor voor het einde, vooral in het christendom dankzij de bijbelse uitdrukking Alfa en Omega, een omschrijving van God als ‘de Eerste en de Laatste’.

Exacte wetenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

In de exacte wetenschappen wordt de omega op verschillende manieren toegepast: