(307261) 2002 MS4

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(307261) 2002 MS4
De planetoïde gefotografeerd door Hubble.
Datum ontdekking 18 juni 2002
Ontdekt door Chad Trujillo, Michael E. Brown
Fysische gegevens
Diameter 778±11 km
Rotatietijd 7,33 uur
Albedo 0,051%
Baangegevens
Perihelium 36,185 AE
Aphelium 47,903 AE
Excentriciteit (e) 0,13936
Lengte klimmende knoop (Ω) 216,019°
Argument van het periapsis (ω) 212,541°
Middelbare anomalie (M) 225,337°
Inclinatie (i) 17,683°
Waarnemingsgegevens
Schijnbare helderheid 20,6 mag
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

(307261) 2002 MS4 is een groot klassiek Kuipergordelobject en een mogelijke dwergplaneet in de Kuipergordel, een gebied van ijzige planetesimalen voorbij Neptunus. Hij werd in 2002 ontdekt door Chad Trujillo en Michael Brown. 2002 MS4 is 74 keer waargenomen, met voorontdekkingsbeelden die teruggaan tot 8 april 1954.

Vanaf 2019 staat 2002 MS4 op 46,5 AE van de zon. Hij zal het perihelium, het dichtste punt bij de zon, bereiken in 2122. Met een diameter van bijna 800 km is hij ongeveer gelijk (binnen meetonzekerheden) aan het grootste naamloze object in het zonnestelsel en is hij ook gelijk aan de grootste bekende planetoïde zonder maan.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Ontdekking[bewerken | brontekst bewerken]

De telescoop waarmee de planetoïde ontdekt is.

2002 MS4 werd op 18 juni 2002 ontdekt door Chad Trujillo en Michael Brown bij Palomar Observatory. De ontdekking werd op 21 november 2002 aangekondigd door het Minor Planet Center.

In 2007 bracht een zoektocht in het archief het bestaan aan het licht van verscheidene waarnemingen van 2002 MS4, waarvan de vroegste werd genomen op 8 april 1954, als onderdeel van de National Geographic Society – Palomar Observatory Sky Survey.

Baan en classificatie[bewerken | brontekst bewerken]

2002 MS4 is in baan en huidige positie vergelijkbaar met Quaoar, maar met een hogere excentriciteit en inclinatie, en draait elke 272,6 jaar in een baan. 2002 MS4 behoort tot de klasse van dynamisch hete Kuipergordelobjecten. Hij is in een intermitterende 18:11 orbitale resonantie met Neptunus.

Fysieke kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De Spitzer Space Telescope schatte het op een diameter van 726±123 km, terwijl de Herschel Space Telescope het op 934±47 km schatte. Als het laatste geval waar is, zou 2002 MS4 in grootte vergelijkbaar zijn met de dwergplaneet Ceres, en zou het ook het grootste zonnestelselobject zonder naam zijn vanaf 2020. 2002 MS4 is een van de 10 grootste TNO's die momenteel bekend zijn en groot genoeg om te worden beschouwd als een dwergplaneet volgens het ontwerpvoorstel van de IAU uit 2006. Een stellaire occultatie door 2002 MS4 werd waargenomen op 26 juli 2019 vanuit British Columbia, met een enkele koorde van 831 km. Een andere stellaire occultatie op 19 augustus 2019 suggereerde dat 2002 MS4> zeer afgeplat van vorm kan zijn, met een geprojecteerde afmeting van 842 × 688 km. Een andere stellaire occultatie op 8 augustus 2020, met ten minste 21 positieve detecties, resulteerde in een geprojecteerde afmeting van 808 × 748 km.

2002 MS4 heeft geen bekende manen om zich heen draaien, dus een nauwkeurige massaschatting kan niet worden gemaakt. Op basis van zijn grootte noemt Brown het als bijna zeker een dwergplaneet, maar zijn lage albedo kan het tegenovergestelde impliceren: donkere, middelgrote lichamen zoals deze, minder dan ongeveer 1000 km in diameter en met albedo's minder dan ongeveer 0,2, zijn waarschijnlijk nooit ineengestort tot vaste lichamen, veel minder gedifferentieerd of ontspannen in hydrostatisch evenwicht, en het is dus onwaarschijnlijk dat het dwergplaneten zijn.

Vanaf 2019 is de rotatieperiode van 2002 MS4 onbekend. Waarnemingen in 2005 en 2011 toonden mogelijke perioden van ofwel 7,33 uur of zijn alias 10,44 uur (single-peaked), of tweemaal die waarden voor de double-peaked oplossing, met een kleine lichtkromme amplitude van 0,05±0,01 mag. Lichtkromme-waarnemingen van 2002 MS4 zijn moeilijk vanwege het dichte veld van achtergrondsterren waar hij doorheen trekt. Waarnemingen in juni en juli 2011 maakten gebruik van het feit dat 2002 MS4 voor een donkere nevel langs bewoog.

Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]