Acces

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Forten sluiten het acces af (1), dat uit hoog terrein bestaat (2), rondom de stad (3), bevindt zich laag terrein, tevens inundatiegebied (4), en het natuurlijk acces (5)

Een acces, een vakterm uit de vestingbouwkunde, is een toegang (Frans: accès) die door een inundatie voert. In een tabelwaterlinie vormt een access een kwetsbaar punt dat door verdedigingswerken afgesloten moet worden.

Natuurlijke accessen worden gevormd door terreinen die, doordat zij hoog gelegen zijn of anderszins, niet onder water gezet kunnen worden, kunstmatige door dijken voor (spoor)wegen, kades of waterwegen.

In de Nieuwe Hollandse Waterlinie vormde de Houtense Vlakte, een hoger gelegen rivierstroomrug ten oosten van de stad Utrecht een omvangrijk natuurlijk acces dat door een groot aantal forten afgesloten moest worden, aanvankelijk door de 4 Lunetten op de Houtense Vlakte, na 1867-1870 ook door de grote forten bij Rijnauwen en Vechten en tijdens de Eerste Wereldoorlog door een uitgebreide infanteriestelling met betonnen schuilplaatsen. Fort Spion is een voorbeeld van een werk ter afsluiting van een kunstmatig acces, de weg van Loosdrecht naar Loenen.