Afkicken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Afkicken is het afkomen van een verslaving.

Dit houdt in dat de verslaafde stopt met het gebruiken van een verslavende stof of stopt met een verslavende gewoonte. Afkicken kost vaak veel moeite: het kan zowel met lichamelijke problemen als geestelijke problemen gepaard gaan doordat lichaam en geest afhankelijk zijn geworden van de verslaving. De verslavingszorg kan verslaafden helpen bij het afkicken.

Ontwenningsverschijnselen[bewerken]

Als de verslaafde stopt met het gebruik van het verslavende middel ontstaan er ontwenningsverschijnselen. Deze ontwenningsverschijnselen kunnen zowel lichamelijk als geestelijk zijn, en kunnen naast persoonlijk ongemak ook hinderlijk zijn in het dagelijks, sociale verkeer.

Lichamelijke ontwenningsverschijnselen kunnen zijn:

  • rillen en trillen;
  • zweten;
  • verstoorde stofwisseling;
  • darmkrampen en diarree;
  • slapeloosheid;
  • hartkloppingen
  • spierpijn.
  • hoofdpijn
  • vermoeidheid

Geestelijke ontwenningsverschijnselen uiten zich in een dwangmatig verlangen naar het verslavende middel. Ook na een lichamelijke detoxificatie kan dit verlangen aanhouden.

Sociale ontwenningsverschijnselen: de afgekickte verslaafde zal veelal een nieuwe vriendenkring moeten opbouwen, zonder gebruikers. Omgang met gebruikers houdt het risico van een terugval in.

Stoffen als verslavingsdoorbreker[bewerken]

Er zijn omstreden verslavingdoorbrekers bekend zoals ibogaïne afkomstig van de Afrikaanse plant tabernanthe iboga. Gebruik als anti-verslavingsmiddel bij mensen wordt echter afgeraden omdat er geen goed onderzoek is gedaan naar de werking en omdat de stof ernstige bijwerkingen heeft.[1]

  1. (nl) Hoge Raad: ibogaïne-genezeres terecht veroordeeld. Vereniging tegen de Kwakzalverij Geraadpleegd op 2017-04-25