Alfabetisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een alfabeet is iemand die de vaardigheid in lezen, spellen en schrijven in voldoende mate beheerst. In het Nederlands wordt onderscheid gemaakt tussen alfabeten en geletterden. Het huidige begrip "geletterdheid" gaat verder dan het in het verleden gebruikte alfabetisme vs analfabetisme: was men vroeger al gealfabetiseerd als men zijn of haar naam kon schrijven, tegenwoordig wordt ook gekeken naar bijvoorbeeld het begripsniveau en abstractievermogen.

Niveaus van geletterdheid[bewerken | brontekst bewerken]

Er wordt onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van taalvaardigheid[1], in een poging om duiding te geven aan iemands taalniveau en het uitgangspunt voor de leerweg die iemand voor zich heeft:

  • Niet-gealfabetiseerden: mensen die geen verband kunnen leggen tussen de karakters op papier en de klanken waar ze voor staan.
  • Zwak-gealfabetiseerden: mensen die een beetje kunnen lezen, bijvoorbeeld letters herkennen, of hun naam kunnen schrijven
  • Anders-gealfabetiseerden: mensen die wel kunnen lezen, maar in een ander schrift. Bijvoorbeeld het Chinees, Cyrillisch, Arabisch of Thais.

Dit niveau is van belang bij het bepalen van het lesniveau en de aangeboden leermiddelen, onder andere bij de Nederlandse inburgering en bij het leren van Nederlands als tweede taal. Anders-gealfabetiseerden hebben in hun eerdere thuisland al een opleiding hebben doorlopen zoals basis, secundair en soms ook vervolgonderwijs. Zwak- of niet-gealfabetiseerden kunnen zowel Nederlands als een andere taal als moedertaal hebben.

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. anderstalige nieuwkomers_taalvaardigheid. www.anderstaligenieuwkomers.be. Geraadpleegd op 4 februari 2020.