Alison Riske

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Alison Riske
Wimbledon 2016
Wimbledon 2016
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats Pittsburgh
Geboortedatum 3 juli 1990
Woonplaats Nashville
Lengte 1,75 m[1]
Gewicht 66 kg
Profdebuut 2009
Slaghand rechts, backhand 2-handig
Totaal prijzengeld 3.576.680 US dollar
Coach Yves Boulais
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 352–276
Titels 2 WTA, 9 ITF
Hoogste positie 36e (15 mei 2017)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2014, 2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2013, 2014, 2017)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2013)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 73–108
Titels 0 WTA, 1 ITF
Hoogste positie 78e (20 oktober 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open halve finale (2019)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2014)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2013, 2014, 2016)
Laatst bijgewerkt op: 15 februari 2017
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Alison Riske (Pittsburgh, 3 juli 1990) is een professioneel tennisspeelster uit de Verenigde Staten van Amerika. Riske begon met tennis toen zij drie jaar oud was.[2] Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand. Zij is actief in het proftennis sinds 2009.

Loopbaan[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Riske nam in de jaren 2004–2006 deel aan de kwalificaties voor het ITF-toernooi van Pittsburgh, haar geboorteplaats – zij bereikte daarbij niet het hoofdtoernooi. In 2007 werd zij voor het eerst op een ITF-toernooi toegelaten (in Ashland). In datzelfde jaar werd zij in Pittsburgh tot het hoofdtoernooi toegelaten zonder kwalificatiefase. In 2008 kwam zij voor het eerst voorbij de eerste ronde, in het ITF-toernooi van Saint Joseph; zij bereikte daar de halve finale. Haar eerste finale bereikte zij in 2009 op het ITF-toernooi van Hilton Head, haar huidige woonplaats – zij verloor die finale van de Amerikaanse Alexandra Mueller. Later dat jaar kon zij haar eerste toernooizege vieren, op het toernooi van Troy waar zij de Amerikaanse Christina McHale versloeg in drie sets. Pas in 2009 nam zij voor het eerst deel aan toernooien buiten de Verenigde Staten, maar wel binnen de Amerika's (Canada en Puerto Rico). Het jaar daarna maakte zij voor het eerst de oversteek naar Europa en in dat jaar won zij in drie weken tijd drie ITF-toernooien (in Engeland en Frankrijk). In 2011 bedroeg de oogst slechts één toernooiwinst (Joué-lès-Tours in Frankrijk).

Een nieuwe fase in haar carrière brak aan in 2014, met het winnen van haar eerste WTA-titel, op het toernooi van Tianjin. In juni 2019 won zij in twee achtereenvolgende weken haar negende ITF-titel, in Surbiton (Engeland), en haar tweede WTA-titel, in Rosmalen, allebei op gras.

Dubbelspel[bewerken]

Riske was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Ook hier lag haar eerste poging in Pittburgh (eerste ronde, 2006). Het jaar 2007 bracht haar in het dubbelspel drie kwartfinales. Na een halve finale in 2008 smaakte zij in 2009 haar eerste dubbelspel­zege (Hilton Head), de dag voor haar enkelspelfinale aldaar – samen met Jacqueline Cako versloeg zij het koppel Natalie Pluskota / Caitlin Whoriskey in de match-tiebreak. In 2009 en 2011 volgden nog meer finaleplaatsen, maar een verdere toernooiwinst in het dubbelspel bleef uit.

In 2019 bereikte zij op het Australian Open de halve finale, samen met landgenote Jennifer Brady, door onder meer de Taiwanese zussen Chan te verslaan.

Tennis in teamverband[bewerken]

In de periode 2014–2018 maakte Riske deel uit van het Amerikaanse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 1–3.

Privé[bewerken]

Riske's vader was een medewerker van de FBI.[3]

Speelstijl[bewerken]

Riske staat erom bekend opvallend goed te spelen op snelle typen ondergrond, zoals gras en overdekt hardcourt. Zij heeft een prima opslag en is taai in de rally.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2007 627 591
2008 895 734
2009 222 465
2010 118 850
2011 135 199
2012 179 241
2013 57 265
2014 45 80
2015 97 285
2016 41 207
2017 70 121
2018 63 317

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2014-10-12 Vlag van China WTA Tianjin hardcourt Vlag van Zwitserland Belinda Bencic 6-3, 6-4 details
2. 2019-06-16 Vlag van Nederland WTA Rosmalen gras Vlag van Nederland Kiki Bertens 0-6, 7-6, 7-5 details
verloren finales
1. 2016-01-09 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van Polen Agnieszka Radwańska 3-6, 2-6 details
2. 2016-06-12 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Nottingham gras Vlag van Tsjechië Karolína Plíšková 6-7, 5-7 details
3. 2016-10-16 Vlag van China WTA Tianjin hardcourt Vlag van China Peng Shuai 6-7, 2-6 details
4. 2017-01-07 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van Tsjechië Kateřina Siniaková 3-6, 4-6 details
5. 2018-05-26 Vlag van Duitsland WTA Neurenberg gravel Vlag van Zweden Johanna Larsson 6-7, 4-6 details
6. 2019-01-05 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van Wit-Rusland Aryna Sabalenka 6-4, 6-7, 3-6 details

WTA-finaleplaatsen dubbelspel[bewerken]

geen

Gewonnen ITF-toernooien enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi dotatie ondergrond tegenstandster in finale score
1. 2009-10-11 Vlag van Verenigde Staten Troy $50.000 hardcourt Vlag van Verenigde Staten Christina McHale 6-4, 2-6, 7-5
2. 2010-10-10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barnstaple $75.000 hardcourt (i) Vlag van Zweden Johanna Larsson 6-2, 6-0
3. 2010-10-17 Vlag van Frankrijk Joué-lès-Tours $50.000 hardcourt (i) Vlag van Rusland Vesna Manasieva 5-7, 6-4, 6-1
4. 2010-10-24 Vlag van Frankrijk Saint-Raphaël $50.000 hardcourt (i) Vlag van Polen Urszula Radwańska 6-4, 6-2
5. 2011-10-16 Vlag van Frankrijk Joué-lès-Tours $50.000 hardcourt (i) Vlag van Oezbekistan Akgul Amanmuradova 2-6, 6-2, 7-5
6. 2011-11-06 Vlag van Frankrijk Nantes $50.000 hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Iryna Brémond 6-1, 6-4
7. 2016-06-03 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eastbourne $50.000 gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Tara Moore 4-6, 7-6, 6-3
8. 2018-06-10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Surbiton $100.000 gras Vlag van Zwitserland Conny Perrin 6-2, 6-4
9. 2019-06-09 Vlag van Verenigd Koninkrijk Surbiton $100.000 gras Vlag van Slowakije Magdaléna Rybáriková 6-7, 6-2, 6-2

Gewonnen ITF-toernooien dubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi dotatie ondergrond partner tegenstandsters in finale score
1. 2009-06-06 Vlag van Verenigde Staten Hilton Head $10.000 hardcourt Vlag van Verenigde Staten Jacqueline Cako Vlag van Verenigde Staten Natalie Pluskota
Vlag van Verenigde Staten Caitlin Whoriskey
6-3, 3-6, [10-6]

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 3R 1R 1R 3R 1R 1R
Roland Garros 2R 1R 1R 1R 1R 1R
Wimbledon 1R 1R 3R 3R 1R 1R 3R 2R
US Open 1R 4R 1R 1R 1R 1R 1R
Premier Mandatory
Indian Wells 1R 1R 2R 1R 1R
Miami 2R 2R 1R 3R
Madrid 2R 1R 1R 2R
Peking 1R 2R 1R
Premier Five
Dubai/Doha 2R
Rome 1R 2R 1R 1R
Montreal/Toronto 1R 1R 2R 2R
Cincinnati 1R 2R 1R
Tokio/Wuhan 3R 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
titels per jaar 0 0 0 0 1 0 0 0 0 1
eindejaarsranking 118 135 179 57 45 97 41 70 65

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 3R 1R 1R 1R HF
Roland Garros 3R 1R 2R 1R 1R
Wimbledon 2R 1R 1R 1R 1R
US Open 1R 2R 2R 1R 2R 1R 1R
Premier Mandatory
Indian Wells 1R
Miami
Madrid
Peking 1R 1R
Premier Five
Dubai/Doha
Rome
Montreal/Toronto 2R
Cincinnati 1R 1R
Tokio/Wuhan 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
titels per jaar 0 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 199 241 265 80 285 207 121 317

Externe links[bewerken]