Kiki Bertens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kiki Bertens
Bertens op Roland Garros in 2016
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Geboorteplaats Wateringen, Nederland
Geboortedatum 10 december 1991
Woonplaats Breda[1]
Lengte 1,82 m
Profdebuut 2009
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 6.025.124 US dollar
Coach Raemon Sluiter
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 369–223
Titels 7 WTA, 7 ITF
Hoogste positie 9e (22 oktober 2018)
Huidige positie 9e (22 oktober 2018)
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2018)
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (2018)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2018)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 174–91
Titels 10 WTA, 11 ITF
Hoogste positie 16e (16 april 2018)
Huidige positie 22e (15 oktober 2018)
WTA Tour Championships finale (2017)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2018)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2015, 2017)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 0–2
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2016)
Laatst bijgewerkt op: 10 september 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Kiki Bertens (Wateringen, 10 december 1991) is een tennisspeelster uit Nederland. Zij begon op zesjarige leeftijd met tennissen. Na het behalen van haar havodiploma in 2009 ging zij zich volledig op de sport richten. Sinds 2011 speelt Bertens jaarlijks als lid van het Nederlands tennisteam in de Fed Cup – tot op heden(oktober 2018) behaalde zij daar een winst/verlies-balans van 24–4.[2] Bertens vergaarde nationale roem door haar optreden op Roland Garros in 2016, waar zij de halve finale wist te bereiken.[3]

Loopbaan[bewerken]

Vroege carrière[bewerken]

Bertens speelde haar eerste professionele ITF-toernooi in de Zuid-Hollandse plaats Vlaardingen in augustus van 2006. Daar wist zij meteen winst te boeken door in de eerste ronde de geplaatste nummer 6, de Oekraïense Iryna Boerjatsjok, in twee sets te overmeesteren. Destijds speelde de Wateringse in het dubbelspel met Marieke de Jong, met wie zij in Vlaardingen de kwartfinale wist te bereiken. In juni 2007 nam Bertens voorts deel aan het ITF-toernooi in de Noord-Hollandse stad Alkmaar, waar zowel in het enkelspel als in het dubbelspel met Patricia van Worcum geen winst werd geboekt. In 2008 begon Bertens meer professioneel tennis te spelen, met ITF-toernooien in Alkmaar, Breda, Brussel, Enschede en Alphen aan den Rijn. In Enschede wist Bertens zelfs de halve finale te bereiken. In het dubbelspel met Nicolette van Uitert werd in Brussel de halve finale bereikt. Het jaar 2009 bracht een vliegende start, met dertien gespeelde wedstrijden op het ITF-niveau, waarbij in Apeldoorn de finale werd bereikt. In Almere en Antalya wist Bertens zelfs te winnen. In het dubbelspel won Bertens vijf ITF-titels, onder meer in Bree, Rebecq en Jersey. In 2010 smaakten de successen naar meer en werd er op een hoger ITF-niveau, met wedstrijden met meer prijzengeld gespeeld. Er werden wel 24 ITF-toernooien gespeeld. Op drie toernooien werd de finale bereikt en in Rotterdam werd zelfs winst behaald. Op het $100.000-toernooi in Torhout kwam de Wateringse tot de kwartfinale, waar zij door de Roemeense Simona Halep werd verslagen. In het dubbelspel werd in Antalya en Helsinki gewonnen.[4]

Aanloop naar top 100[bewerken]

In 2011 speelde Bertens haar eerste WTA-toernooi in Rosmalen waar zij in de eerste ronde werd uitgeschakeld door de Italiaanse Sara Errani.[4] Op het WTA-toernooi van Luxemburg wist Bertens de kwalificatierondes niet te doorstaan. 2011 was ook het jaar waarin Bertens een gooi deed naar de grandslamtoernooien. Op Roland Garros en het US Open sneuvelde de Wateringse echter al in kwalificatieronde één. Van de twintig ITF-toernooien die zij speelde, wist Bertens die in Koksijde te winnen. In het dubbelspel werd gewonnen in Monteroni en Ismaning.[4] In de Fed Cup speelde Bertens voor het Nederlandse team tegen Roemenië, Hongarije en Letland.[5]

In 2012 werd de overstap ingezet naar het spel op WTA-niveau. Bertens nam deel aan maar liefst twaalf WTA-toernooien, waarvan zij tienmaal het hoofdtoernooi wist te bereiken. Op ITF-niveau werden de toernooien in Irapuato en Bath met een titel afgesloten. Belangrijker nog was de winst die Bertens op 28 april 2012 boekte in de Marokkaanse stad Fez, waar zij haar eerste toernooizege op de WTA-tour wist te behalen. Het was zelfs de eerste toernooizege van een Nederlandse sinds Michaëlla Krajicek in juni 2006 het WTA-toernooi van Rosmalen won. Bertens, die als kwalificante het toernooi binnenkwam, versloeg in de finale de Spaanse Laura Pous Tió met 7-5 en 6-0. Door haar zege kwam Bertens tevens voor het eerst de top-100 van de wereldranglijst binnen.[6] Op Roland Garros, Wimbledon en het US Open wist Bertens voor het eerst in haar carrière het hoofdtoernooi te bereiken. Op Wimbledon en het US Open reikte Bertens zelfs tot ronde twee.[4]

Bertens op het grastoernooi Wimbledon in 2013

In de Fed Cup speelde Bertens in de halve groepsfinale van groep I tegen Estland waarbij zij wist te winnen van Eva Paalma.[5]

2013[bewerken]

In 2013 voltooide Bertens haar overstap naar het hoogste niveau en werd louter op WTA-niveau getennist. Driemaal werden de kwartfinales op een WTA-toernooi bereikt, respectievelijk in Auckland, Acapulco en Marrakesh. Daarnaast speelde Bertens op het WTA-toernooi van Parijs een halve finale tegen Sara Errani, die zij uiteindelijk vanwege een rugblessure moest staken. Op 4 februari, na het optreden in Parijs, steeg Bertens van plek 65 tot plek 50, waardoor voor het eerst de top 50 werd bereikt. 2013 was eveneens het jaar waarin de Wateringse voor het eerst in de hoofdtabel van alle vier grandslamtoernooien wist te komen. Tevens was dit het jaar waarin Bertens voor het eerst begon te spelen met Johanna Larsson, een dubbelspelpartner met wie zij later een vast duo zou vormen. Met Larsson bereikte Bertens op het US Open voor het eerst de tweede ronde in het dubbelspel.[4]

2014[bewerken]

2014 bracht een wisselvallig jaar. In januari wist Bertens in Brisbane en Sydney niet door de kwalificaties heen te komen. Op het Australian Open verloor zij al in ronde één. Op het Premier Mandatory-toernooi van Miami verloor zij van Samantha Stosur in de tweede ronde. Door de tegenvallende resultaten werd ervoor gekozen aan het ITF-toernooi van Osprey deel te nemen. Daar werd de kwartfinale bereikt, waar Marina Erakovic te sterk was voor de Wateringse. Na meer wisselvallige resultaten werd er op het $100,000-ITF-toernooi in Cagnes-sur-Mer de halve finale bereikt. Met Johanna Larsson wist Bertens zelfs de titel in het dubbelspel te winnen. Op Roland Garros zag Bertens het licht en bereikte zij maar liefst de vierde ronde, een nieuw persoonlijk record. De rest van het jaar lukte het Bertens moeilijk de hoofdtabel van toernooien te bereiken en op het US Open moest in ronde één worden opgegeven vanwege ziekte. Verder werd nog de kwartfinale in Luxemburg bereikt. In de Fed Cup speelde Bertens voor het Nederlandse team tegen Kroatië, België, Luxemburg en Wit-Rusland.[4] Tevens werd een poging gedaan te promoveren naar Wereldgroep II. Hiervoor speelde Bertens in de play-offs tegen de Japanse Misaki Doi en Kurumi Nara van wie zij beiden wist te winnen. Het Nederlandse team won van Japan met 3 tegen 2 en promoveerde daardoor naar Wereldgroep II.[5]

2015[bewerken]

In 2015 zakte de Wateringse enigszins weg op de ranglijst. Op ITF-niveau bereikte Bertens in Poitiers de kwartfinale en in Cagnes-sur-Mer de halve finale en werd in Koksijde zelfs winst behaald. Op WTA-niveau werd als hoogste resultaat in het enkelspel een halve finale in Rosmalen geboekt. Op het Australian Open en het US Open kwam Bertens niet verder dan ronde twee. In het dubbelspel won Bertens samen met haar dubbelspelpartner Johanna Larsson in het dubbelspel in zowel Hobart als Båstad. Op het US Open kwam het duo tot de derde ronde en op het Australian Open werd zelfs de kwartfinale bereikt.[4]

Bertens in actie op het US Open in 2015

In augustus werd bekend dat Raemon Sluiter de nieuwe coach en begeleider van Bertens zou worden. De op dat moment 37-jarige oud-tennisprof was als jeugdcoach werkzaam bij de KNLTB, maar had te kennen gegeven zijn aflopende contract niet te willen verlengen.[7] Dit kwam gelegen voor Bertens, destijds de nummer 110 van de wereldranglijst. Zij zat namelijk al enkele maanden zonder een vaste coach, nadat zij had gebroken met haar meereizende coach Christiaan de Jong. Martin van der Brugghen, Bertens' coach in Nederland, bleef nog wel betrokken bij haar begeleidingsteam. In de Fed Cup was het Nederlandse team inmiddels gepromoveerd tot de Wereldgroep II door hun eerder overwinning op Japan met 3 tegen 2. In de Play-offs speelde Bertens tegen Australië en in de kwartfinale tegen Slowakije won Bertens van Magdaléna Rybáriková en werd verloren tegen Anna Karolína Schmiedlová. Ondanks dit verlies won het Nederlandse team van Slowakije met 4 tegen 1.[5]

2016[bewerken]

Het jaar 2016 was een topjaar voor de Wateringse. Bertens begon haar seizoen in januari op het WTA-toernooi van Auckland waar zij uiteindelijk in de halve finale werd verslagen. Op het WTA-toernooi van Hobart strandde Bertens vervolgens weer in de halve finale, nadat zij de eerdere drie kwalificatie­ronden had overleefd.[8] In april lukte het Bertens vervolgens opnieuw de halve finale te bereiken op het WTA-toernooi van Rabat, waarna zij door de Nieuw-Zeelandse Marina Erakovic werd uitgeschakeld.[9] In mei wist Bertens echter de halve finale op het WTA-toernooi van Neurenberg te passeren en de finale tegen Mariana Duque Mariño te winnen, waardoor Bertens op 21 mei 2016 haar tweede WTA-titel op haar naam schreef. Zij won toen in Neurenberg zowel het enkelspel, als het dubbelspel met Johanna Larsson. Sterker nog, Bertens boekte zelfs tien opeenvolgende overwinningen.[10]

Roland Garros[bewerken]

Drie dagen na Neurenberg versloeg Bertens in de eerste ronde van Roland Garros Angelique Kerber die op dat moment de nummer 3 van de wereld was.[11] Op dezelfde middag schakelde zij in het vrouwendubbelspel samen met Larsson het als tweede geplaatste koppel Bethanie Mattek-Sands/Lucie Šafářová uit, waardoor dit koppel de titel van 2015 niet meer kon verdedigen. In de tweede ronde van het enkelspel moest de Italiaanse Camila Giorgi eraan geloven en in de tweede ronde van het vrouwendubbelspel het koppel María Irigoyen/Paula Kania. In de derde ronde van het enkelspel schakelde Bertens de als 29ste geplaatste Darja Kasatkina uit, waardoor zij net als in 2014 de vierde ronde bereikte van Roland Garros. Hiermee verzekerde zij zich tevens van een plaats in het enkelspel van de Olympische Zomerspelen in Rio de Janerio.[12] Eén dag later boekte zij in de derde ronde van het vrouwendubbelspel samen met haar partner een zege op de zusters Serena en Venus Williams, waardoor zij voor het eerst de kwartfinale bereikte in het vrouwendubbelspel van Roland Garros.[13] Na twee rustdagen vanwege regen in Parijs, won Bertens in de vierde ronde van het enkelspel in twee sets van de als vijftiende geplaatste Madison Keys. Daarmee plaatste zij zich als eerste Nederlandse voor de kwartfinale van Roland Garros sinds Manon Bollegraf in 1992.[14] Ook werd zij de eerste Nederlandse in de kwartfinale van een grandslamtoernooi sinds Michaëlla Krajicek op Wimbledon 2007. Op dezelfde middag kwam er een eind aan Bertens' reeks van 17 overwinningen op rij in zowel het enkel- als dubbelspel. Bertens en Larsson verloren van het als vijfde geplaatste duo Caroline Garcia/Kristina Mladenovic. Eén dag later versloeg zij tijdens de kwartfinale van het enkelspel de als achtste geplaatste Timea Bacsinszky in straight sets en bereikte zij met haar twaalfde opeenvolgende zege in het enkelspel voor het eerst in haar carrière een halve finale van een grandslamtoernooi. Bovendien was zij de eerste Nederlandse in de halve finale van Roland Garros sinds Marijke Jansen in 1971 en de eerste Nederlandse in de halve finale van een grandslamtoernooi sinds Betty Stöve op het US Open 1977.[15] Bertens verloor de halve finale van Serena Williams, met 6-7 en 4-6.[16] Ondanks haar verlies tegen Williams trok haar sprookjesachtig optreden op Roland Garros veel aandacht, waardoor zij op 10 juni bekroond werd als WTA Doorbraak van de maand mei.[17]

Wimbledon[bewerken]

Na het missen van enige WTA-toernooien, waaronder het eerder geplande WTA-toernooi van Rosmalen, vanwege de op Roland Garros opgelopen kuitblessure, kwam Bertens op 27 juni weer in actie op Wimbledon. Daar mocht zij als de geplaatste nummer 26 voor het eerst als een geplaatste speelster aan een grandslamtoernooi deelnemen. Bertens vierde na 54 minuten een eenvoudige zege op de Letse Jeļena Ostapenko.[18]

Bertens in de eerste ronde enkelspel van Wimbledon 2016

Op woensdag 29 juni gooide slecht weer roet in het eten en werden sommige wedstrijden, waaronder die van Bertens, uitgesteld. Op donderdag 30 juni speelde Bertens haar tweede ronde tegen de Duitse Mona Barthel. Bertens en Barthel kwamen in verscheidene wedstrijden al eerder tegenover elkaar te staan, waarvan Bertens uit elf ontmoetingen maar liefst negen keer in het stof moest bijten. Desalniettemin slaagde Bertens erin na twee sets de Duitse te overtroeven. Hierdoor bereikte zij voor het eerst in haar carrière de derde ronde van het Londense grastoernooi.[19]. De derde ronde tegen Simona Halep kon door het weer pas plaatsvinden op zaterdag 2 juli en werd gespeeld op het overdekte centre court. Door de eerder opgelopen kuitblessure moest Bertens haar meerdere in Halep erkennen. Halep won met 6-4, 6-3.[20] Desalniettemin boekte Bertens met haar winst op Jeļena Ostapenko en Mona Barthel voor het eerst een tweederondezege op Wimbledon. Zaterdag begon voorts het vrouwendubbelspel voor de als 16de geplaatste Bertens en haar Zweedse partner Johanna Larsson. In ronde één speelden de twee tegen het Roemeense koppel Irina-Camelia Begu en Raluca Olaru. Daar kwam het spel wél tot een voorspoedig einde. Na iets meer dan een uur spelen, pakten Bertens en Larsson de winst. Door deze overwinning brak Bertens overigens weer een persoonlijk record en bereikte zo voor het eerst de tweede ronde in het dubbelspel op Wimbledon.[21] Op Middle Sunday, zondag 3 juli, mochten Bertens en Larsson alweer de baan op om te spelen tegen Anna-Lena Grönefeld en Květa Peschke op wie geen winst te boeken viel. Het werd 6-4 en 6-1.[22] Inmiddels stond de volgende uitdaging alweer klaar, want Bertens zou voor het eerst in het gemengd dubbelspel op een Grand Slam spelen. Dit deed zij met Jean-Julien Rojer, met wie zij zich als de nummer 8 had weten te plaatsen. De deelname aan het gemengd dubbelspel was ter voorbereiding op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Bertens en Rojer speelden hun eerste wedstrijd op maandag 4 juli tegen Jeļena Ostapenko en Olivier Marach, van wie zij verloren met 6-4, 6-7, 4-6.[23]

Na het optreden op Wimbledon 2016 speelde Bertens op het WTA-toernooi van Gstaad, waar zij op 15 juli in één dag achtereenvolgens zowel Tamira Paszek als Claire Feuerstein versloeg in het enkelspel, waardoor zij de kwartfinales bereikte. Diezelfde dag bereikte het duo Bertens en Larsson tevens de halve finale in het dubbelspel.[24] Op zaterdag 16 juli moesten er, vanwege de eerdere vertraging door regen, wéér drie wedstrijden worden gespeeld. De kwartfinale speelde Bertens tegen Irina Chromatsjova, waarna zij de halve finale in het enkelspel wist te bereiken. In deze halve finale moest Bertens zich meten met de thuis spelende Timea Bacsinszky, van wie zij tevens wist te winnen, waardoor Bertens voor de tweede keer dit jaar en de derde keer in haar carrière in de finale van een WTA-toernooi stond. Aan het eind van deze zaterdag zou nog de halve finale dubbelspel gespeeld worden, maar deze lieten Bertens en Larsson schieten.[25] In de finale speelde Bertens tegen Viktorija Golubic, waarvan de Wateringse tevergeefs probeerde te winnen. Het werd 6-4, 3-6, 4-6.[26]

Na het succes in Gstaad steeg Bertens tot de nummer 21 op de wereldranglijst, de hoogste ranking tot nu toe. Bertens begon voorts aan het WTA-toernooi van Båstad dat begon op maandag 18 juli. Daar werd Bertens al in de eerste ronde door haar rivale Bethanie Mattek-Sands verslagen. In het dubbelspel strandden Bertens en de Zweedse Larsson in de kwartfinales. De Roemeense Andreea Mitu en de Poolse Alicja Rosolska waren te sterk voor het duo.[27]

Olympische Spelen in Rio de Janeiro[bewerken]

De volgende mijlpaal in Bertens' carrière was het tennis op de Olympische Zomerspelen in Rio de Janeiro dat begon op zaterdag 6 augustus.[28] Vanaf zaterdag nam Bertens voor het eerst sinds haar profdebuut deel aan een Olympische Spelen. In de eerste ronde in het enkelspel speelde Bertens tegen de Italiaanse Sara Errani waarvan Bertens niet wist te winnen.[29] Sara Errani won met 6-4, 4-6, 3-6, waardoor het eerste Olympische avontuur in het enkelspel vroeg tot een einde kwam voor Bertens.[30] In het gemengd dubbelspel op 11 augustus speelden Bertens en Jean-Julien Rojer tegen het Amerikaanse team Venus Williams & Rajeev Ram. Bertens en Rojer verloren nipt. Het werd 7-6, 6-7, [8-10].[31]

Bertens op het US Open in 2016
US Open[bewerken]

Het tennis op de Olympische Zomerspelen bood Bertens al enige voorbereiding op het spel op het Amerikaanse hardcourt. Verder stonden het WTA-toernooi van Cincinnati en het WTA-toernooi van New Haven op het programma. In Cincinnati werd een grieperige Bertens al in de eerste ronde verslagen door de kwalificante Alizé Cornet. Tegen het wildcard-duo Bencic/Flipkens wisten Bertens en Larsson in het dubbelspel te winnen. Het duo zou daardoor in ronde twee tegen Martina Hingis en Coco Vandeweghe uitkomen, maar besloot hiervan af te zien om Bertens te sparen.[32] Op het toernooi van New Haven legde Bertens het al in ronde één af tegen de Estische Anett Kontaveit.[33] In het dubbelspel kwamen Bertens en Larsson niet verder dan de kwartfinale.[34]

Het volgende en laatste grandslamtoernooi van het seizoen, het US Open, begon op 29 augustus.[35] Bertens mocht als de geplaatste nummer 20 voor de tweede keer in haar carrière als een geplaatst speelster deelnemen aan een grandslamtoernooi.[36] In ronde één kwam Bertens de 18-jarige Kroatische Ana Konjuh tegen, door wie zij werd verslagen met 3-6, 6-2, 4-6.[37] Dit verlies op het US Open betekende een teleurstellende reeks verloren eerste ronden gedurende de laatste vijf toernooien sinds het WTA-toernooi van Båstad. In het dubbelspel speelde het als nummer 15 geplaatste duo Bertens/Larsson later die week in ronde één tegen het duo Misaki Doi/Varvara Lepchenko.[38] Door winst kwamen Bertens en Larsson in ronde twee tegen het duo Asia Muhammad/Taylor Townsend welk met 6-4, 6-4 uiteindelijk te sterk voor de twee bleek.[39]

Naseizoen[bewerken]

Op 16 september maakte Bertens bekend dat bij eerdere fysieke en medische tests van oververmoeidheid was gebleken, waardoor de geplande toernooien in Wuhan en Peking plaats moesten maken voor extra rust.[40] Op 26 september kondigde de Wateringse aan dat zij zich weer aan haar training had gewijd.[41] Diezelfde dag werd de halve finale nominatie van Bertens voor een Fed Cup Heartaward door de organisatie van de Fed Cup afgekondigd.[42] Bertens had voorgenomen vanaf het WTA-toernooi van Linz op 10 oktober weer te spelen.[43] Op dit toernooi wist Bertens in het enkelspel echter nog niet haar beste tennis te spelen. De eerste ronde tegen de Roemeense Sorana Cîrstea, de nummer 83 van de wereld, was meteen het eindstation voor de Wateringse.[44] In Linz bleek het dubbelspel met de Zweedse Johanna Larsson meer succes beschoren te zijn. Het als tweede geplaatste duo won na een reeks overwinningen van het duo Grönefeld/Peschke met 4-6, 6-2, en [10-7] in de match-tiebreak, waardoor Bertens haar vierde WTA-dubbelspeltitel in de wacht sleepte.[45] Op 11 oktober werd Bertens door de organisatie van de WTA genomineerd als finaliste voor de Meest Gevorderde Speler van het Jaar 2016.[46]

Op 17 oktober begon voorts het WTA-toernooi van Luxemburg. In de eerste ronde viel Bertens een 6-4, 6-4 winst op de Duitse Annika Beck te beurt. Zodoende wist Bertens na zes opeenvolgende verliezen in de eerste ronde enkelspel, sinds het WTA-toernooi van Båstad in juli van dit jaar, eindelijk te breken met haar verliesreeks.[47] In de tweede ronde versloeg de Wateringse de Slowaakse Anna Karolína Schmiedlová met 6-3, 6-1.[48] In de kwartfinale moest voorts de Tsjechische Denisa Allertová eraan geloven.[49] Met 6-0, 6-4 bereikte Bertens de halve finale, waarin zij het uiteindelijk af moest leggen tegen de Roemeense Monica Niculescu met 3-6, 3-6. In het dubbelspel wisten Bertens en Larsson echter wél de finale te bereiken door het duo Brengle/Geuer met 6-2, 6-2 te verslaan.[50] In de finale dubbelspel speelden de Wateringse en de Zweedse uit Boden tegen het Roemeense duo Niculescu/Țig en ook ditmaal wisten Bertens en Johanna na een zwaar gestreden 4-6, 7-5, [11-9] winst de finale te winnen, waardoor het duo voor een tweede achtereenvolgende maal in een WTA-dubbelspelfinale de titel op hun naam mocht zetten.

Even leek het erop dat dit het laatste toernooi van het seizoen zou zijn, echter had Bertens op 22 oktober te kennen gegeven zich voor te bereiden op het WTA-toernooi van Zhuhai in november.[51] Dit toernooi, welk beter bekend staat als het toernooi om de WTA Elite Trophy, is een toernooi voor speelsters met de hoogste WTA-ranking die zich niet hebben gekwalificeerd voor de WTA Tour Championships. Door de terugtrekking van Caroline Wozniacki en de reeds eerdere afstand van de kwalificatieplaats door Viktoryja Azarenka was Bertens verzekerd van een plaats op het prestigieuze toernooi dat op 1 november aanving.[52] Ook in het dubbelspel bestond de mogelijkheid voor Bertens om haar jaar af te sluiten in Zhuhai. Haar Zweedse partner Johanna Larsson had echter besloten niet aan het WTA-toernooi van Zhuhai deel te willen nemen.[53] Bertens' eerste wedstrijd in de groepsfase werd gespeeld tegen de Oekraïense Elina Svitolina, van wie Bertens niet wist te winnen. Het werd 6-2, 4-6, 2-6 voor de Oekraïense. De tweede wedstrijd in de groepsfase en haar laatste wedstrijd van dit jaar speelde Bertens tegen Jelena Vesnina. Door de winst van Elina Svitolina op Vesnina was bij voorbaat al geen plaatsing voor de halve finales mogelijk. Met 6-4, 7-6 verloor Bertens ook deze wedstrijd.[54]

In het voorseizoen speelde Bertens nog in de International Premier Tennis League, een lucratieve competitie die elk jaar in teamverband wordt gespeeld op drie plaatsen in Azië. Bertens speelde voor de OUE Singapore slammers en speelde in het team met Nick Kyrgios, Marcos Baghdatis, Marcelo Melo, Carlos Moya en Rainer Schuttler met wie zij op 11 december het toernooi zelfs wist te winnen.[55]

2017[bewerken]

Bertens begon het nieuwe jaar in Auckland. In ronde één moest Bertens zich meten met de Amerikaanse Lauren Davis.[56] Door slechte weersomstandigheden werd de wedstrijd bij een 5-3 voorsprong voor Bertens gestaakt, waarna de Wateringse deze voorsprong bij het hervatten van de match niet wist te benutten. De eerste wedstrijd van het seizoen eindigde zo met verlies in de eerste ronde enkelspel.[57] In het dubbelspel speelden Bertens en Larsson later in ronde één tegen Anastasija Pavljoetsjenkova en Yanina Wickmayer van wie zij in straight sets wisten te winnen.[58] In de kwartfinale speelden Larsson en Bertens vervolgens tegen het wildcard-duo Marina Erakovic en Laura Robson van wie zij ook wisten te winnen.[59] Zodoende belandde het Nederlands-Zweedse duo in de halve finale, waarin zij tegen het duo Kirsten Flipkens en Jeļena Ostapenko door opgave een walk-over kregen, waardoor de finale zonder spelen werd bereikt.[60] In de finale namen Bertens en Larsson het op tegen de Tsjechische Renata Voráčová en Demi Schuurs op wie het duo na 52 minuten een 6-2, 6-2 winst wist te boeken. Hierdoor mocht Bertens haar derde achtereenvolgende dubbelspeltitel op haar naam schrijven sinds het WTA-toernooi van Linz.[61].

Vervolgens speelde Bertens het WTA-toernooi van Hobart waar zij de kwartfinale wist te bereiken. Op het Australian Open ging het Bertens minder goed af en verloor zij in de eerste ronde van de Amerikaanse Varvara Lepchenko. Na dit verlies volgde een reeks van nederlagen in de eerste ronde voor Bertens. In Sint-Petersburg verloor zij van Annika Beck, in Dubai van Christina McHale en in Doha van voormalig nr.1 Caroline Wozniacki. Op het grote toernooi van Indian Wells wist Bertens in de tweede ronde te winnen van de Zwitserse voormalig nr. 7 van de wereld Belinda Bencic nadat zij een bye voor de eerste ronde had – in de derde ronde verloor zij nipt van een andere Zwitserse, Timea Bacsinszky. Bij het toernooi van Miami verloor Bertens wederom haar eerste partij, ditmaal in de tweede ronde van de Japanse Risa Ozaki na een bye in de eerste ronde. Op het toernooi van Charleston strandde Bertens in de derde ronde tegen de in vorm verkerende Kroatische Mirjana Lučić-Baroni met 7-6 en 6-4. Eind mei won zij voor de tweede keer het WTA-toernooi van Neurenberg[62] – in de finale was zij te sterk voor de Tsjechische Barbora Krejčíková: 6-2 en 6-1. In juli won zij het toernooi van Gstaad, eveneens op gravel – hier won Bertens niet alleen de enkelspeltitel, maar ook die in het dubbelspel, met Larsson aan haar zijde. Na het toernooi van Gstaad ging Bertens naar het Zweedse toernooi van Båstad – zij begon goed aan het toernooi door in de eerste ronde te winnen van Carina Witthöft met 6-1 en 6-4; in de tweede ronde trok de Nederlandse zich terug uit het toernooi vanwege een schouderblessure. Na het gravelseizoen nam Bertens rust en keerde terug op het toernooi van Cincinnati – zij stond in de eerste ronde tegenover Océane Dodin en won gemakkelijk met 6-3 en 6-0; in de tweede ronde kwam Bertens de nummer 7 van de wereld tegen: Johanna Konta en verloor met tweemaal 3-6. Het volgende toernooi op de agenda van de Nederlandse was het toernooi van New Haven, maar de Nederlandse verloor al in de eerste ronde van Elise Mertens met 6-4, 4-6 en 2-6. Met Johanna Larsson won zij het toernooi van Seoel en het toernooi van Linz. Hierdoor kwalificeerden zij zich voor het eindejaars­kampioenschap in Singapore – in de eerste ronde klopten zij het Australische duo Ashleigh Barty en Casey Dellacqua, en in de halve finale wisten zij ook de als tweede geplaatste Russinnen Jekaterina Makarova en Jelena Vesnina uit te schakelen; in de finale was het derde reekshoofd, Tímea Babos / Andrea Hlaváčková in de match-tiebreak te sterk voor hen.

2018[bewerken]

Eerste hardcourtseizoen[bewerken]

Bertens won het eerste dubbelspeltoernooi waaraan zij deelnam, het toernooi van Brisbane, samen met Demi Schuurs. Het was haar eerste titel op Premier-niveau. Op 16 april bereikte zij positie 16 op de WTA-ranglijst in het dubbelspel. In het enkelspel was ze minder succesvol, ze werd al in 2017 in de openingsronde uitgeschakeld door Ana Konjuh. Haar volgende voorbereidingstoernooi op de Australian Open was WTA-Sydney. Hier versloeg ze de Amerikaanse Kristie Ahn in de openingsronde, waarna ze in de tweede ronde moest buigen voor Garbiñe Muguruza.

Op de Australian Open was Bertens redelijk succesvol. Ze won de eerste twee ronden van Bellis en Gibbs voor ze zich in de derde ronde moest neerleggen bij het feit dat Caroline Wozniacki, de nummer twee van de wereld, op dat moment de betere speelster was.

De rest van het eerste hardcourtseizoen was minder succesvol voor Kiki Bertens. Ze verloor in de eerste ronde van het WTA-toernooi van Sint-Petersburg en dat van Dubai. Ook op het Premier Mandatory-toernooi van Indian Wells verloor ze in de eerste ronde, en wel van Serena Williams. In het Premier Mandatory-toernooi van Miami versloeg ze in de eerste ronde weliswaar nog Varvara Lepchenko, maar in de tweede ronde gaf ze een zeer goede wedstrijdstand weg om alsnog in drie sets te verliezen van Venus Williams. Hierbij speelden zenuwen een rol.

Gravelseizoen[bewerken]

Bertens begon het gravelseizoen op het Premier-toernooi van Charleston. Ze versloeg Cepede, Krunic, Stollar, Cornet en Keys (WTA-14) op weg naar de finale. Vervolgens won ze haar eerste WTA-Premiertitel uit haar enkelspelcarrière door in de finale Julia Görges te verslaan met 6–2 en 6–1. Daarentegen werd het WTA-toernooi van Stuttgart geen succes; ze verloor in de eerste ronde van Karolina Plíšková. Op het Premier Mandatory-toernooi van Madrid bereikte zij haar beste finale tot dan toe, door onder meer Caroline Wozniacki (WTA-2), Caroline Garcia (WTA-7) en Maria Sjarapova te verslaan – in de finale moest zij haar meerdere erkennen in de Tsjechische Petra Kvitová (WTA-10). Door deze prestatie bereikte Bertens haar beste klassering tot dan toe op de WTA-ranglijst, de vijftiende plaats. In het Premier Five-toernooi van Rome verloor ze in de eerste ronde van Maria Sakkari, die ze in Madrid nog verslagen had. Na afloop aan het graveltoernooi van Madrid publiceerde de WTA een geschatte gravelranking waarop Bertens de tweede positie bekleedde. Ze hoefde alleen Simona Halep voor zich te dulden.

Vervolgens keerde Bertens terug naar Neurenberg, in een poging daar haar derde titel op rij te winnen. Bertens won inderdaad de eerste twee partijen, maar het ging met veel moeite en het bleek ook op de baan duidelijk dat ze te veel druk op haar schouders voelde. Kirsten Flipkens was degene die dit in de kwartfinales dan ook af wist te straffen.

De week daarop startte Roland Garros. In de eerste twee ronden versloeg ze Sabalenka en Sasnovitsj, maar in de derde ronde werd zij uitgeschakeld door de Duitse Angelique Kerber.

Grasseizoen[bewerken]

Bertens begon haar grasseizoen op het thuistoernooi van Rosmalen. Ze versloeg Natalja Vichljantseva in de eerste ronde en verloor van Kirsten Flipkens in de tweede. In Eastbourne, twee weken later, verloor Bertens in de eerste ronde van Mihaela Buzarnescu. Al de drie partijen werden in drie sets beslist. In haar spel was te zien dat ze haar nieuwe, aanvallende stijl ook op gras door probeerde te zetten. Een week later begon Wimbledon; ze bereikte daar de kwartfinale door achtereenvolgens Stefkova, Blinkova, Venus Williams en Karolína Plíšková te verslaan. In die kwartfinale verloor ze van Julia Görges. Commentatoren zeiden al vaker dat Bertens het spel had om het goed te doen op gras, maar haar wijziging in speelstijl bleek genoeg om voortaan ook op haar meest gehate baansoort goede resultaten te kunnen boeken.

Tweede hardcourtseizoen[bewerken]

Bertens besloot haar Gstaad-titel van 2017 niet te verdedigen. Ze ging zich voorbereiden op het Noord-Amerikaanse hardcourtseizoen. Dat seizoen begon bemoedigend voor haar op het WTA-toernooi van Montreal (categorie Premier Five, 900 punten voor de wereldranglijst voor de winnares), waar ze eerst de Canadese Zhao en vervolgens de nummers negen en acht van de wereld, te weten Karolína Plíšková respectievelijk Petra Kvitová, versloeg in de eerste drie ronden. Daarna werd ze uitgeschakeld in de kwartfinale door Ashleigh Barty, die op dat moment de nummer zestien van de wereld was.

Het volgende toernooi op de kalender was het WTA-toernooi van Cincinnati, net als dat in Montreal een Premier Five-toernooi. Bertens bereikte de finale door achtereenvolgens Vandeweghe, Wozniacki (WTA-2), Kontaveit, Svitolina (WTA-7) en Kvitová (WTA-6) te verslaan. Op 19 augustus 2018 won Bertens tenslotte de grootste titel uit haar carrière door in de finale in drie sets de nummer 1 van de wereld Simona Halep te verslaan. Het was haar eerste WTA-titel op hardcourt en de zesde in totaal. Hierdoor steeg Bertens naar haar hoogste positie tot dan toe op de WTA-ranglijst: plaats 13.

Bertens startte op het US Open waar zij in de eerste ronde Kristýna Plíšková en in de tweede ronde Francesca Di Lorenzo in twee sets versloeg. Door haar resultaten gedurende het tweede hardcourtseizoen werd Bertens gezien als outsider voor de US Open-titel. Bertens strandde echter in de derde ronde na verlies tegen de nummer 103 van de wereld, Markéta Vondroušová.

In oktober trad zij toe tot de top-tien van de WTA-ranglijst.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2008 973 1008
2009 569 519
2010 230 312
2011 184 195
2012 63 296
2013 87 326
2014 69 251
2015 101 38
2016 22 37
2017 31 19

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2012-04-28 Vlag van Marokko WTA Fez gravel Vlag van Spanje Laura Pous Tió 7-5, 6-0 details
2. 2016-05-21 Vlag van Duitsland WTA Neurenberg gravel Vlag van Colombia Mariana Duque Mariño 6-2, 6-2 details
3. 2017-05-27 Vlag van Duitsland WTA Neurenberg gravel Vlag van Tsjechië Barbora Krejčíková 6-2, 6-1 details
4. 2017-07-23 Vlag van Zwitserland WTA Gstaad gravel Vlag van Estland Anett Kontaveit 6-4, 3-6, 6-1 details
5. 2018-04-08 Vlag van Verenigde Staten WTA Charleston gravel Vlag van Duitsland Julia Görges 6-2, 6-1 details
6. 2018-08-19 Vlag van Verenigde Staten WTA Cincinnati hardcourt Vlag van Roemenië Simona Halep 2-6, 7-6, 6-2 details
7. 2018-09-23 Vlag van Zuid-Korea WTA Seoel hardcourt Vlag van Australië Ajla Tomljanović 7-6, 4-6, 6-2 details
verloren finales
1. 2016-07-17 Vlag van Zwitserland WTA Gstaad gravel Vlag van Zwitserland Viktorija Golubic 6-4, 3-6, 4-6 details
2. 2018-05-12 Vlag van Spanje WTA Madrid gravel Vlag van Tsjechië Petra Kvitová 6-7, 6-4, 3-6 details

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2015-01-17 Vlag van Australië WTA Hobart hardcourt Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Rusland Vitalia Djatsjenko
Vlag van Roemenië Monica Niculescu
7-5, 6-3 details
2. 2015-07-19 Vlag van Zweden WTA Båstad gravel Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Duitsland Tatjana Maria
Vlag van Oekraïne Olha Savtsjoek
7-5, 6-4 details
3. 2016-05-21 Vlag van Duitsland WTA Neurenberg gravel Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Japan Shuko Aoyama
Vlag van Tsjechië Renata Voráčová
6-3, 6-4 details
4. 2016-10-16 Vlag van Oostenrijk WTA Linz hardcourt (i) Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Duitsland Anna-Lena Grönefeld
Vlag van Tsjechië Květa Peschke
4-6, 6-2, [10-7] details
5. 2016-10-22 Vlag van Luxemburg WTA Luxemburg hardcourt (i) Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Roemenië Monica Niculescu
Vlag van Roemenië Patricia Maria Țig
4-6, 7-5, [11-9] details
6. 2017-01-07 Vlag van Nieuw-Zeeland WTA Auckland hardcourt Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Nederland Demi Schuurs
Vlag van Tsjechië Renata Voráčová
6-2, 6-2 details
7. 2017-07-23 Vlag van Zwitserland WTA Gstaad gravel Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Zwitserland Viktorija Golubic
Vlag van Servië Nina Stojanović
7-6, 4-6, [10-7] details
8. 2017-09-24 Vlag van Zuid-Korea WTA Seoel hardcourt Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Thailand Luksika Kumkhum
Vlag van Thailand Peangtarn Plipuech
6-4, 6-1 details
9. 2017-10-15 Vlag van Oostenrijk WTA Linz hardcourt (i) Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Rusland Natela Dzalamidze
Vlag van Zwitserland Xenia Knoll
3-6, 6-3, [10-4] details
10. 2018-01-06 Vlag van Australië WTA Brisbane hardcourt Vlag van Nederland Demi Schuurs Vlag van Slovenië Andreja Klepač
Vlag van Spanje María José Martínez Sánchez
7-5, 6-2 details
verloren finales
1. 2015-09-27 Vlag van Zuid-Korea WTA Seoel hardcourt Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Spanje Lara Arruabarrena
Vlag van Slovenië Andreja Klepač
6-2, 3-6, [6-10] details
2. 2016-02-27 Vlag van Mexico WTA Acapulco hardcourt Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Spanje Anabel Medina Garrigues
Vlag van Spanje Arantxa Parra Santonja
0-6, 4-6 details
3. 2017-06-17 Vlag van Nederland WTA Rosmalen gras Vlag van Nederland Demi Schuurs Vlag van Slowakije Dominika Cibulková
Vlag van België Kirsten Flipkens
6-4, 4-6, [6-10] details
4. 2017-10-29 Vlag van Singapore WTA Finals hardcourt (i) Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Hongarije Tímea Babos
Vlag van Tsjechië Andrea Hlaváčková
6-4, 4-6, [5-10] details
5. 2018-06-16 Vlag van Nederland WTA Rosmalen gras Vlag van België Kirsten Flipkens Vlag van België Elise Mertens
Vlag van Nederland Demi Schuurs
3-3, opgave details

Gewonnen ITF-toernooien enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi dotatie onder­grond tegenstandster in finale score
1. 2009-08-31 Vlag van Nederland Almere $10.000 gravel Vlag van Nederland Angelique van der Meet 6-2, 6-4
2. 2009-09-28 Vlag van Turkije Antalya $10.000 gravel Vlag van Rusland Nanuli Pipiya 6-2, 6-2
3. 2010-06-21 Vlag van Nederland Rotterdam $10.000 gravel Vlag van Nederland Daniëlle Harmsen 6-4, 6-2
4. 2011-08-14 Vlag van België Koksijde $25.000 gravel Vlag van Bulgarije Elitsa Kostova 6-2, 6-1
5. 2012-03-05 Vlag van Mexico Irapuato $25.000 hardcourt Vlag van Kazachstan Jaroslava Sjvedova 6-4, 2-6, 6-1
6. 2012-03-25 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bath $25.000 hardcourt (i) Vlag van Duitsland Annika Beck 6-4, 3-6, 6-3
7. 2015-08-09 Vlag van België Koksijde $25.000 gravel Vlag van Frankrijk Myrtille Georges 3-6, 6-2, 6-3

Gewonnen ITF-toernooien dubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi dotatie ondergrond partner tegenstandsters in finale score
1. 2009-07-27 Vlag van België Bree $10.000 gravel Vlag van Nederland Quirine Lemoine Vlag van België An-Sophie Mestach
Vlag van Nederland Demi Schuurs
6-1, 6-0
2. 2009-08-03 Vlag van België Rebecq $10.000 gravel Vlag van Nederland Nicole Thijssen Vlag van Roemenië Patricia Chirea
Vlag van Italië Valentina Sulpizio
6-2, 7-5
3. 2009-08-31 Vlag van Nederland Almere $10.000 gravel Vlag van Nederland Nicole Thijssen Vlag van Nederland Daniëlle Harmsen
Vlag van Nederland Kim Kilsdonk
4-6, 6-2, [10-4]
4. 2009-09-28 Vlag van Turkije Antalya $10.000 gravel Vlag van Nederland Marcella Koek Vlag van Polen Barbara Sobaszkiewicz
Vlag van Polen Sylwia Zagórska
6-4, 0-6, [10-4]
5. 2009-11-09 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jersey $10.000 hardcourt Vlag van Nederland Daniëlle Harmsen Vlag van Hongarije Tímea Babos
Vlag van Denemarken Malou Ejdesgaard
7-5, 7-5
6. 2010-03-15 Vlag van Turkije Antalya $10.000 gravel Vlag van Nederland Daniëlle Harmsen Vlag van Oman Fatma Al Nabhani
Vlag van Chili Andrea Koch Benvenuto
6-2, 6-4
7. 2010-09-27 Vlag van Finland Helsinki $25.000 hardcourt Vlag van Nederland Richèl Hogenkamp Vlag van Frankrijk Kristina Mladenovic
Vlag van Oekraïne Joelija Bejgelzimer
6-3, 7-5
8. 2011-08-07 Vlag van Italië Monteroni $25.000 gravel Vlag van Oostenrijk Nicole Rottmann Vlag van Italië Gioia Barbieri
Vlag van Italië Anastasia Grymalska
6-0, 6-3
9. 2011-11-06 Vlag van Duitsland Ismaning $50.000 tapijt Vlag van Verenigd Koninkrijk Anne Keothavong Vlag van Duitsland Kristina Barrois
Vlag van Oostenrijk Yvonne Meusburger
6-3, 6-3
10. 2014-05-11 Vlag van Frankrijk Cagnes-sur-Mer $100.000 gravel Vlag van Zweden Johanna Larsson Vlag van Argentinië Tatiana Búa
Vlag van Chili Daniela Seguel
7-6, 6-4
11. 2015-08-01 Vlag van Polen Sobota/Rokietnica $75.000 gravel Vlag van Nederland Richèl Hogenkamp Vlag van Zweden Cornelia Lister
Vlag van Letland Jeļena Ostapenko
7-6, 6-4

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 2R 1R 1R 3R
Roland Garros 1R 1R 4R 1R HF 2R 3R
Wimbledon 2R 1R 1R 3R 1R KF
US Open 2R 1R 1R 2R 1R 1R 3R
WTA Finals
WTA Finals
Premier Mandatory
Indian Wells 2R 1R 1R 3R 2R
Miami 2R 2R 1R 3R 2R 3R
Madrid 1R KF F
Peking 1R 3R
Premier Five
Dubai/Doha 1R
Rome 2R 1R HF 1R
Montreal/Toronto 2R 2R 1R KF
Cincinnati 1R 1R 2R W
Tokio/Wuhan 2R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 1 0 0 0 1 2 3
eindejaarsranking 63 87 69 101 22 31

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R KF 1R 2R 1R
Roland Garros 1R 1R 1R KF 3R 3R
Wimbledon 1R 2R 1R 3R
US Open 1R 2R 1R 3R 2R 3R 2R
WTA Finals
WTA Finals F
Premier Mandatory
Indian Wells 2R 2R 1R
Miami 1R 1R 1R
Madrid KF 1R
Peking KF
Premier Five
Dubai/Doha 2R
Rome 2R 1R
Montreal/Toronto KF
Cincinnati 2R 1R
Tokio/Wuhan 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 2 3 4 1
eindejaarsranking 296 326 251 38 37 19

Gemengd dubbelspel[bewerken]

toernooi 2016 2017 2018
Vlag van Australië Australian Open
Vlag van Frankrijk Roland Garros
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open

Overwinningen op top 10 speelsters[bewerken]

Seizoen 2016 2017 2018 Totaal
Overwinningen 3 0 11 14
nr. tegenstandster rang toernooi ondergrond ronde score
2016
1. Vlag van Italië Roberta Vinci no. 7 WTA Neurenberg, Duitsland gravel 2e ronde 6–4, 7–6
2. Vlag van Duitsland Angelique Kerber no. 3 Roland Garros, Parijs, Frankrijk gravel 1e ronde 6–2, 3–6, 6–3
3. Vlag van Zwitserland Timea Bacsinszky no. 9 Roland Garros, Parijs, Frankrijk gravel kwartfinale 7–5, 6–2
2018
4. Vlag van Denemarken Caroline Wozniacki no. 2 WTA Madrid, Spanje gravel 3e ronde 6–2, 6–2
5. Vlag van Frankrijk Caroline Garcia no. 7 WTA Madrid, Spanje gravel halve finale 6–2, 6–2
6. Vlag van Verenigde Staten Venus Williams no. 9 Wimbledon, Londen, Engeland gras 3e ronde 6–2, 6–7, 8–6
7. Vlag van Tsjechië Karolína Plíšková no. 8 Wimbledon, Londen, Engeland gras 4e ronde 6–3, 7–6
8. Vlag van Tsjechië Karolína Plíšková no. 9 WTA Montreal, Canada hardcourt 2e ronde 6–2, 6–2
9. Vlag van Tsjechië Petra Kvitová no. 8 WTA Montreal, Canada hardcourt 3e ronde 6–3, 6–2
10. Vlag van Denemarken Caroline Wozniacki no. 2 WTA Cincinnati, Verenigde Staten hardcourt 2e ronde 6–4, 0–0 opg.
11. Vlag van Oekraïne Elina Svitolina no. 7 WTA Cincinnati, Verenigde Staten hardcourt kwartfinale 6–4, 6–3
12. Vlag van Tsjechië Petra Kvitová no. 6 WTA Cincinnati, Verenigde Staten hardcourt halve finale 3–6, 6–4, 6–2
13. Vlag van Roemenië Simona Halep no. 1 WTA Cincinnati, Verenigde Staten hardcourt finale 2–6, 7–6, 6–2
14. Vlag van Duitsland Angelique Kerber no. 2 WTA Finals, Singapore hardcourt groepsfase 1–6, 6–3, 6–4

Externe links[bewerken]