Kirsten Flipkens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kirsten Flipkens
Kirstens Flipkens op de US Open (2009)
Kirstens Flipkens op de US Open (2009)
Persoonlijke informatie
Bijnaam Flipper
Hurricane Flipper
Nationaliteit Vlag van België Belgische
Geboorteplaats Geel, België
Woonplaats Mol, België
Geboortedatum 10 januari 1986
Lengte 1,65 m
Gewicht 55 kg
Profdebuut 2003
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld $ 2.595.718
Coach Maxime Braeckman
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 367–254
Titels 1 WTA, 12 ITF
Hoogste positie 13e (5 augustus 2013)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2013)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2006, 2009, 2010, 2013, 2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon halve finale (2013)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2009)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 35–61
Titels 0 WTA, 1 ITF
Hoogste positie 117e (6 januari 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2010, 2011, 2013, 2014)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2013)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2013)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 1 - 2
Grandslamresultaten
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2006)
Laatst bijgewerkt op: 21 januari 2015
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Kirsten Flipkens (Geel, 10 januari 1986) is een Belgisch tennisster. Ze won verscheidene ITF-toernooien, en behaalde in 2009 goede resultaten in het WTA-circuit, met een tweede ronde in de Australian Open en Roland Garros en een derde ronde op Wimbledon en de US Open.

In 2006 had ze dankzij een gelukje haar debuut op Roland Garros gemaakt. Na uitgeschakeld te zijn door de Française Virginie Pichet in de laatste kwalificatieronde werd ze dankzij lottrekking (lees: als lucky loser) toch nog opgevist voor de eerste ronde. Hierin moest ze opnieuw tegen Virginie Pichet, die ze deze keer wel versloeg, meerbepaald met 6-2 en 6-3. In de tweede ronde werd ze hierna uitgeschakeld door de Italiaanse Flavia Pennetta met 6-1 en 6-0.

Na vele jaren van blessures en zelfs in 2012 bijna dood te zijn geweest, kwam ze in 2013 bijzonder sterk terug, en bereikte ze haar voorlopig hoogste plaats op de wereldranglijst (14e) door op Wimbledon door te stoten naar de halve finales – daarin was de Française en latere winnares Marion Bartoli veel te sterk, want laatstgenoemde won oppermachtig met 6-1 en 6-2.

Op 22 december 2013 werd Flipkens verkozen tot Sportvrouw van het Jaar 2013.[1] Ze haalde het in die verkiezing van volleybalster Valérie Courtois en van Cathérine Jacques die aan jiujitsu doet.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaartal ranking
enkelspel
ranking
dubbelspel
2014 46 254
2013 20 136
2012 54
2011 194 340
2010 77 303
2009 81 333
2008 104 706
2007 363
2006 105 391
2005 201 958
2004 169
2003 363 310
2002 560 780
2001 1126

Toernooien in 2006[bewerken]

Grand slam Wimbledon

Grand slam US Open

Toernooien in 2007[bewerken]

Grand slam Australian Open

ITF Ortisei

WTA Parijs

Proximus Diamond Games

  • Voor Kirsten hebben de Proximus Diamond Games niet lang geduurd. De Molse deed haar best, maar verloor in twee sets van Patty Schnyder. In de eerste set keek Flipkens al meteen tegen een servicebreak aan. Schnyder beperkte zich daarna tot het winnen van haar eigen opslagspelletjes, voor de Molse zat er niets anders op dan aanklampen. De Zwitserse haalde de set binnen met 6-4. Ook in de tweede set ging Schnyder meteen door de opslag van Kirsten. Ze stoomde meteen door naar 4-0, maar toen ging het publiek er zich nog eens mee bemoeien. "Flipper" zette haar tanden in de servicegame en maakte er 4-1 van. Dan vond Schnyder het welletjes. Ze maakte de partij netjes uit: 6-4, 6-1.

Toernooien in 2008[bewerken]

Zij startte het seizoen zwak door zwaar te verliezen in de Fed Cup tegen Oekraïne en door zich niet te kwalificeren voor de Proximus Diamond Games. Eind februari won ze wel het ITF-toernooi van Buchen. Half maart speelde Flipkens de finale op het ITF-toernooi van Las Palmas de Gran Canaria. De Nederlandse Chayenne Ewijk was toen nipt de betere. Na het ITF-toernooi van Buchen heeft Flipkens nu ook haar tweede titel van 2008 op zak. Op de Vatana open in Tessenderlo was ze een maatje te groot voor haar landgenote Caroline Maes. Na deze sterke prestaties hoorde Flipkens weer bij de beste 200 vrouwen van de wereld. Ook het 75.000$-toernooi van Marseille won ze. In de finale versloeg ze de Française Stéphanie Foretz. Op 31 augustus kwam er een einde aan de samenwerking tussen Flipkens en haar coach Marc De Hous.

Toernooien in 2009[bewerken]

Flipkens begon goed aan het nieuwe seizoen. Aanvankelijk zou ze de Australische toernooien aan de kant laten liggen, maar in extremis kwam er een plaatsje vrij op de hoofdtabel van de Australian Open. Zonder enige voorbereiding won Flipkens haar eerste wedstrijd tegen de Paraguayaanse Rossana de los Ríos. In de tweede ronde bood ze sterk weerwerk tegen Jelena Janković, het eerste reekshoofd, maar ze verloor in twee sets met 4-6 5-7.

Tijdens de Fed Cup-ontmoeting met Slowakije in de eerste ronde van wereldgroep II beet Flipkens het spits af. Tegen Dominika Cibulková (WTA-18), dwong ze in de eerste set een tiebreak af. Deze ging echter verloren met 7-4. In de tweede set kon Flipkens geen vuist meer maken en ze verloor deze kansloos met 1-6. Flipkens redde nog de Belgische eer door op dag twee te winnen van Lenka Wienerová (WTA-176) met 6-3 4-6 6-0. België was toen al op een onoverbrugbare 0-3-achterstand gekomen.

In februari haalde Flipkens de finale van het ITF-toernooi in het Duitse Biberach, maar ze ging onderuit tegen Karolina Šprem uit Kroatië die ooit nog nummer 17 van de wereld was.

Op Roland Garros bereikte Flipkens de tweede ronde – in de eerste ronde klopte ze thuisspeelster Stéphanie Foretz, van wie ze één week eerder nog verloor in Straatsburg. In de tweede ronde verloor ze met zware cijfers van de Slowaakse Dominika Cibulková.

Twee weken later bereikte ze de derde ronde op Wimbledon. In de eerste ronde verraste ze door 30e reekshoofd Ágnes Szávay in twee sets te verslaan. In de tweede ronde won ze vlot van thuisspeelster Elena Baltacha. In de derde ronde verloor ze uiteindelijk van Dinara Safina, nummer één van de wereld.

Begin juli won Flipkens het ITF-toernooi van Zwevegem door in de finale de Japanse Yurika Sema in twee sets te verslaan. Het was het tiende ITF-toernooi dat ze op haar naam schreef.

Na twee nederlagen, in de eerste ronde van het ITF-toernooi in Pétange en in de eerste kwalificatieronde van het WTA-toernooi van New Haven, trok Kirsten naar de US Open. In de eerste twee ronden won ze respectievelijk van Jelena Dokić en Anabel Medina Garrigues. In de derde ronde ontmoette ze haar vriendin en mentor Kim Clijsters. Flipkens mocht voor het eerst in haar carrière aantreden op het Arthur Ashe Stadium, maar ging kansloos onderuit tegen haar landgenote.

In haar voorlaatste toernooi van het tennisseizoen 2009 speelde Kirsten de kwalificaties in Luxemburg. Die overleefde ze, hoewel ze het in de tweede ronde erg moeilijk had met de Française Estelle Guisard. In de tweede ronde van het hoofdtoernooi won Flipkens opnieuw verrassend van Anabel Medina Garrigues. Yanina Wickmayer was in de kwartfinale een maatje te groot – ze kon haar echter wel een set afsnoepen.

Toernooien in 2013[bewerken]

Flipkens zette haar goede reeks van eind 2012 heel goed door, door de kwartfinale te halen in Auckland. In de eerste twee ronden versloeg ze de lager geplaatste Galina Voskobojeva en Pauline Parmentier. In de kwartfinales trof ze haar op dat ogenblik als derde geplaatste landgenote Yanina Wickmayer, en Flipkens verloor die wedstrijd met 6-3, 6-4.

Kirsten Flipkens begon vol zelfvertrouwen een week later aan het toernooi van Hobart. In de eerste ronde trof ze Francesca Schiavone – ze won de partij met 2-6, 6-3, 7-63. In de laatste set stond ze 2-5 achter, maar ze kon deze toch nog winnen. Ze stootte in de halve finale op Mona Barthel, die met twee keer 6-4 te sterk was voor haar.

Door deze goede resultaten ging ze met een hoop zelfvertrouwen en goede moed naar de Australian Open. Daar stootte ze door tot de vierde ronde, haar beste prestatie op een grandslamtoernooi tot op dat moment. Hiervoor werd ze beloond met een sprong van plaats 43 naar 32 op de wereldranglijst van het vrouwenenkelspel, wat haar hoogste ranking ooit was. Ze bevestigde haar goede vorm op het WTA-toernooi van Miami, waar ze de kwartfinale bereikte. Hierdoor klom ze naar de 22e plaats, haar nieuwste hoogste ranking ooit. Nadat ze de tweede ronde had bereikt op Roland Garros, klom ze naar een nieuwe hoogste ranking, namelijk plaats 20.

Ze bevestigde vervolgens haar talent door voormalig winnares Petra Kvitová te verslaan in de kwartfinale van Wimbledon met 4-6, 6-3, 6-4. In de halve finale ging ze kansloos onderuit tegen Marion Bartoli. Na Wimbledon 2013 behaalde ze haar beste WTA-ranking tot nog toe: de 13e plaats.

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond tegenstandster score
Gewonnen finales
1. 2012-09-16 Vlag van Canada WTA Quebec tapijt (i) Vlag van Tsjechië Lucie Hradecká 6-1, 7-5 details
Verloren finales
1. 2013-06-22 Vlag van Nederland WTA Rosmalen gras Vlag van Roemenië Simona Halep 4-6, 2-6 details

WTA-finaleplaatsen dubbelspel[bewerken]

Geen.

Gewonnen ITF-toernooien enkelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond tegenstandster in finale score dotatie
1. 2002-08-04 Vlag van Luxemburg Pétange gravel Vlag van Duitsland Tanja Hirschauer 4-6, 6-2, 6-1 $10.000
2. 2002-08-18 Vlag van België Koksijde gravel Vlag van Nederland Michelle Gerards 6-4, 7-6 $10.000
3. 2004-04-05 Vlag van Italië Napels gravel Vlag van Luxemburg Mandy Minella 5-7, 6-3, 6-1 $10.000
4. 2004-07-25 Vlag van Oostenrijk Innsbrück hardcourt Vlag van Tsjechië Michaela Paštiková 6-2, 6-3 $50.000
5. 2005-08-14 Vlag van Duitsland Hechingen gravel Vlag van Slowakije Magdaléna Rybáriková 6-4, 6-3 $25.000
6. 2006-02-05 Vlag van Spanje Las Palmas hardcourt Vlag van Rusland Alla Koedrjavtseva 6-1, 6-4 $25.000
7. 2008-03-02 Vlag van Duitsland Buchen tapijt Vlag van Tsjechië Sandra Záhlavová 6-1, 3-6, 6-4 $10.000
8. 2008-03-30 Vlag van België Tessenderlo gravel Vlag van België Caroline Maes 7-5, 6-1 $25.000
9. 2008-06-15 Vlag van Frankrijk Marseille gravel Vlag van Frankrijk Stéphanie Foretz 7-6, 6-2 $75.000
10. 2009-07-19 Vlag van België Zwevegem gravel Vlag van Japan Erika Sema 6-3, 6-3 $25.000
11. 2012-07-08 Vlag van Nederland Middelburg gravel Vlag van Frankrijk Aravane Rezaï 6-1, 6-0 $25.000
12. 2012-08-05 Vlag van België Rebecq gravel Vlag van Frankrijk Myrtille Georges 6-2, 6-1 $25.000

Gewonnen ITF-toernooien dubbelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond partner tegenstandsters in finale score dotatie
1. 2003-08-17 Vlag van België Koksijde gravel Vlag van België Elke Clijsters Vlag van Tsjechië Zuzana Cerna
Vlag van Tsjechië Vladimíra Uhlířová
6-2, 6-4 $10.000

Gewonnen juniorentoernooien enkelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond tegenstandster in finale score graad
1. 2003-07-06 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Rusland Anna Tsjakvetadze 6-4, 3-6, 6-3 A
2. 2003-09-07 Vlag van Verenigde Staten US Open hardcourt Vlag van Nederland Michaëlla Krajicek 6-3, 7-5 A

Gewonnen juniorentoernooien dubbelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond partner tegenstandsters in finale score graad
1. 2001-03-09 Vlag van Zweden Kramfors tapijt Vlag van Rusland Daria Chemarda Vlag van Zweden Kristina Jarkenstedt
Vlag van Zweden Helena Norfeldt
7-5, 7-5 4
2. 2001-07-08 Vlag van Nederland Castricum gravel Vlag van Duitsland Melanie Oosterhof Vlag van Rusland Olga Poetsjkova
Vlag van Rusland Daria Chemarda
6-3, 7-5 2
3. 2002-01-13 Vlag van Venezuela Caracas hardcourt Vlag van Tsjechië Lucie Šafářová Vlag van Duitsland Marnie Mahler
Vlag van Slowakije Zuzana Malicherova
6-2, 6-0 1
3. 2002-02-03 Vlag van Tsjechië Přerov tapijt Vlag van Litouwen Lina Stančiūtė Vlag van Tsjechië Andrea Hlaváčková
Vlag van Tsjechië Eva Hrdinová
6-2, 5-7, 6-3 2
4. 2002-04-01 Vlag van Italië Florence gravel Vlag van Italië Romina Oprandi Vlag van Duitsland Katja Blocker
Vlag van Oostenrijk Jenny Zika
6-2, 6-3 2
5. 2002-05-05 Vlag van Italië Salsomaggiore Terme gravel Vlag van België Elke Clijsters Vlag van Australië Darya Ivanov
Vlag van Australië Tiffany Welford
6-3, 6-3 2
6. 2002-09-08 Vlag van Verenigde Staten US Open hardcourt Vlag van België Elke Clijsters Vlag van Verenigde Staten Shadisha Robinson
Vlag van Verenigde Staten Tory Zawacki
6-1, 6-3 A
7. 2003-04-13 Vlag van Kroatië Umag gravel Vlag van Tsjechië Andrea Hlaváčková Vlag van Polen Magdalena Kiszczyńska
Vlag van Polen Marta Lesniak
3-6, 6-3, 6-2 1
8. 2003-06-27 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roehampton gravel Vlag van Nederland Michaëlla Krajicek Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka
Vlag van Wit-Rusland Olga Govortsova
7-6, 6-4 1

Prestatietabel grandslamtoernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Toernooi 2006 2007 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Vlag van Australië Australian Open 1R 2R 1R 1R 4R 2R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 2R 2R 1R 2R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 3R 2R 1R HF 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 3R 1R 2R 1R 1R

Vrouwendubbelspel[bewerken]

Toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 2R 1R

Gemengd dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2006 2013  w-v 
Vlag van Australië Australian Open 0-0
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 0-1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 1-1
Vlag van Verenigde Staten US Open 0-0

Externe links[bewerken]

Bronnen
  1. Flipkens Belgisch sportvrouw van 2013. tennis.nl (23 december 2013) Geraadpleegd op 23 december 2013