Asielzoekerscentrum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een asielzoekerscentrum, afgekort AZC (ook wel opvangcentrum genoemd), is een opvangcentrum voor asielzoekers die tijdelijk in een land verblijven tot over hun asielaanvraag is beslist. Het aanbieden van deze opvang wordt in Nederland gedaan door het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) in opdracht van het het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Nederland heeft in totaal 51 asielzoekerscentra verspreid over het hele land. Gemiddeld biedt een AZC onderdak aan ongeveer 500 tot 600 mensen. De eerste twee asielzoekerscentra werden geopend in 1987 door Minister Brinkman van het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur in Luttelgeest en Slagharen.

Opvanglocaties per cluster[bewerken]

Bron: COA[1][2][3]

Groningen
Azc Delfzijl
Azc Musselkanaal
Azc Oude Pekela
Azc Ter Apel*
Friesland
Azc Burgum*
Azc Drachten
Azc St. Annaparochie
Azc Balk
Drenthe/Overijssel
Azc Almelo
Azc Emmen
Azc Schalkhaar*
Azc Zweeloo
Gelderland
Azc Arnhem Klein Warnsborn
Azc Arnhem Vreedenburgh (Zuid)
Azc Nijmegen*
Azc Wageningen
Azc Winterswijk
Utrecht/Zuid-Holland
Azc Amersfoort
Azc 's-Gravendeel
Azc Katwijk
Azc Leersum*
Azc Utrecht
Flevoland/Noord-Holland
Azc Alkmaar
Azc Almere
Azc Den Helder
Azc Dronten*
Azc Heerhugowaard
Azc Luttelgeest
Noord-Brabant/Zeeland
Azc Budel-Dorplein
Azc Budel-Cranendonck
Azc Gilze en Rijen*
Azc Goes
Azc Grave
Azc Oisterwijk
Azc Breda
Limburg
Azc Baexem*
Azc Pey (Echt)
Azc Heerlen
Azc Venlo

(*) Locatie van clusterkantoor

Kinderen[bewerken]

Behalve volwassenen bevinden zich zo'n zes tot achtduizend kinderen in asielzoekerscentra in Nederland. Zij zijn leerplichtig vanaf vijf jaar.

Uit onderzoek van UNICEF, in samenwerking met het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) en Stichting Kinderpostzegels Nederland bleek in 2009 dat het verblijf in Nederlandse asielzoekerscentra slecht was voor de ontwikkeling van kinderen. Hoofdconclusie uit dit onderzoek was dat de situatie waarin deze kinderen opgroeiden, anno 2009 niet voldeed aan de eisen van het Verdrag inzake de rechten van het kind. Dit zou liggen aan de lange duur van de asielprocedure, het lange verblijf van kinderen in een asielzoekerscentrum, het vele verhuizen en de gebrekkige informatievoorziening. Het onderzoek deed 65 aanbevelingen voor verbetering van de situatie. [4] Op basis van de uitkomsten van dit onderzoek riep Stichting Vluchtelingenwerk de toenmalig staatssecretaris Nebahat Albayrak op om iets aan de situatie van deze kinderen te doen.[5] Voorafgaand aan dit onderzoek waren er overigens al signalen dat zaken voor kinderen in asielzoekerscentra niet in orde waren. Zo stelden internisten van het UMCG in 2006 al vast dat kinderen in Nederlandse asielzoekerscentra te vet aten en te weinig vitamines en mineralen binnenkregen. [6] Onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen wees in 2008 uit dat kinderen in asielzoekerscentra vaak depressief zijn. [7]

In 2011 stelde de ANWB een plan op om binnen twee jaar alle kinderen in een asielzoekerscentrum een fiets te geven. [8] In 2013 werd het kinderfietsenplan daadwerkelijk uitgevoerd, en werden de kinderfietsen bij de centra afgeleverd. [9][10][11][12] In 2013 lanceerde UNICEF in samenwerking met VluchtelingenWerk en Defense for Children de website Tell-me!, met als doel het informeren van kinderen in asielzoekerscentra over hun situatie, en over andere voor hen relevante zaken. [13]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]