Aziatische hoornaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Aziatische hoornaar
Vespa velutina nigrithorax is een donkere ondersoort van de Aziatische hoornaar.
Vespa velutina nigrithorax is een donkere ondersoort van de Aziatische hoornaar.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Hymenoptera (Vliesvleugeligen)
Onderorde:Apocrita (Bij-achtigen)
Superfamilie:Vespoidea (Wespachtigen)
Familie:Vespidae (Plooivleugelwespen)
Onderfamilie:Vespinae (Papierwespen)
Geslacht:Vespa (Hoornaars)
Soort
Vespa velutina
Lepeletier, 1836
Afbeeldingen Aziatische hoornaar op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Aziatische hoornaar op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De Aziatische hoornaar (Vespa velutina), is een wesp, die behoort tot het geslacht van de hoornaars. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Amédée Louis Michel le Peletier, comte de Saint-Fargeau in 1838.

De Aziatische hoornaar komt van nature voor in delen van Zuidoost-Azië. Sinds 2017 komt de soort voor als een invasieve exoot in onder andere Nederland en Vlaanderen.[1]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De koninginnen kunnen tot 30 millimeter lang worden, de werksters tot 20 mm en de mannetjes tot 25 mm.[2] De Aziatische hoornaar blijft hiermee iets kleiner dan de 'gewone' hoornaar.

De Aziatische hoornaar is te onderscheiden van de hoornaar door de gele uiteinden van de poten van de eerstgenoemde. Het borststuk van de Aziatische hoornaar is niet bruin maar zwart van kleur.

Invasieve exoot[bewerken]

Vespa velutina kwam in 2004 naar Frankrijk, vermoedelijk in een lading Chinees aardewerk, en vestigde zich later in het Verenigd Koninkrijk[3] en in Italië, België en Nederland. Ze worden gezien als een grote bedreiging voor de honingbij. Honingbijen herkennen de Aziatische hoornaar immers niet als een vijand, in tegenstelling tot de Europese hoornaar, die ze kunnen omsingelen en doden.

In 2009 waren er al duizenden nesten in de buurt van Bordeaux en omliggende departementen,[4] eind 2015 waren ze over heel het land verspreid.[5]

Het eerste nest in Vlaanderen werd op 22 november 2017 verwijderd in de West-Vlaamse stad Poperinge[6], op enkele kilometers van de Franse grens.