Basiliek van Sint-Hubertus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Basiliek van Sint-Hubertus
Basiliek van Sint-Hubertus
Basiliek van Sint-Hubertus
Plaats Saint-Hubert
Gebouwd in 11-17e eeuw
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Basiliek van Sint-Hubertus, ook wel aangeduid als Basiliek van Saint-Hubert (in het Frans: Basilique de Saint-Hubert, officiële Franse naam: Basilique des Saints-Pierre-et-Paul (de Saint-Hubert)) is een Belgische rooms-katholieke basiliek uit de middeleeuwen, gelegen in de Waalse stad Saint-Hubert. Bij de basiliek ligt een abdijencomplex.

De basiliek paart een gotisch interieur aan een barokke voorgevel. De kerk kreeg zijn huidige vorm tussen 1064 en 1700, met name tussen 1526 en 1564. De torens dateren uit het midden van de 13e eeuw. Het huidige gewelf is gebouwd in 1683. De voorgevel werd in zijn huidige vorm gebouwd tussen 1700 en 1702.

De basiliek vormde een onderdeel van de Sint-Hubertusabdij die omstreeks 700 werd gesticht door kanunniken op de plaats die toen Andage werd genoemd. In 817 ging het klooster op last van de bisschop van Luik over in handen van de Benedictijnen. Op 30 september 825 werd het lichaam van de Heilige Hubertus vanuit Luik naar Andage overgebracht. De plaats ontwikkelde zich al snel tot bedevaartsoord en ging weldra Saint-Hubert heten.

De basiliek herbergt een aantal kunstschatten die verband houden met de verering van St. Hubertus, zoals een aantal schilderijen, en het houtsnijwerk van het koorgestoelte, waarop onder andere de bekering van Hubertus wordt afgebeeld en zijn wijding tot bisschop door paus Sergius I. De kerk herbergt een hoogaltaar van 17 meter hoogte en een altaar van de H. Hubertus, dat de heilige stola bevat. Ook staat in de basiliek het praalgraf van St. Hubertus, dat door koning Leopold I is geschonken.

Externe links[bewerken]