Benijófar
Gemeente in Spanje  | |||
|---|---|---|---|
  | |||
.svg)  | |||
| Situering | |||
| Autonome regio | Valencia (Comunitat Valenciana) | ||
| Provincie | Alicante (Alacant) | ||
| Coördinaten | 38° 4′ NB, 0° 44′ WL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 4,36 km² | ||
| Inwoners (2025) |
3.679 (844 inw./km²) | ||
| Burgemeester | Luis Rodríguez Pérez | ||
| Overig | |||
| Postcode(s) | 03178 | ||
| Provincie- en gemeentecode |
03.034 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Foto('s) | |||
 | |||
| |||
Benijófar is een gemeente in de Spaanse provincie Alicante, in de autonome gemeenschap Valencia. De gemeente behoort tot de comarca Vega Baja del Segura en heeft een oppervlakte van 4,36 km². In 2025 telde Benijófar 3.679 inwoners.[1]
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Landgoed en nederzetting
[bewerken | brontekst bewerken]In de zestiende eeuw wordt Benijófar vermeld als een landgoed binnen het grondgebied van Orihuela. In 1582 werd het wegens schulden van de eigenaren, de erfgenamen van Jaime Togores, ter veiling aangeboden. Het landgoed kwam vervolgens in bezit van het Colegio de Predicadores in Orihuela. In 1686 kocht Jaime Gallego het van de dominicanen.[2]
Benijófar maakte destijds deel uit van het Koninkrijk Valencia, dat eigen wetten en privileges kende, de fueros (Valenciaans: furs). Tijdens de Spaanse Successieoorlog schafte Filips V van Spanje deze wetten, privileges en bijbehorende instellingen af met het decreet van 29 juni 1707, onderdeel van de Decretos de Nueva Planta. Daarmee werden de Valenciaanse rechts- en bestuursregels vervangen door die van Castilië.[3]
In 1729 besloot Jaime Gallego de Castro, die zich heer van Benijófar noemde, de tot dan toe verpachte gronden te laten bewonen en bewerken door kolonisten. Aanvankelijk vestigde hij er zeventien kolonisten, die huizen en landbouwgrond kregen toegewezen. Volgens de gemeentelijke geschiedenispagina kan september 1729 worden beschouwd als het ontstaan van Benijófar als nederzetting.[2]
De kolonisten kregen blijvende gebruiksrechten op de grond, terwijl de heer het overkoepelende eigendomsrecht behield. In ruil waren zij jaarlijkse betalingen en een deel van de oogst verschuldigd. Gedurende de achttiende eeuw ontwikkelde Benijófar zich verder als agrarische nederzetting.[2]
Negentiende eeuw
[bewerken | brontekst bewerken]In 1829 werden plannen goedgekeurd voor de herbouw van 75 huizen in Benijófar na de aardbevingen in de streek. De wederopbouw stond onder leiding van de ingenieur José Agustín de Larramendi.[2]
De afschaffing van het heerlijkheidsstelsel in 1837 beëindigde de bestuurlijke en rechterlijke rechten van de heren van Benijófar. Hun grondbezit bleef bestaan als particulier eigendom en raakte vervolgens verder verdeeld in kleinere landbouwpercelen.[2]
Activiteiten
[bewerken | brontekst bewerken]Sport en recreatie
[bewerken | brontekst bewerken]Benijófar beschikt over een gemeentelijk sportcomplex met onder meer een voetbalveld, tennis- en padelbanen, een frontonbaan, multifunctionele sportvelden en zwembaden.[4] In de gemeente worden sportactiviteiten georganiseerd, waaronder de hardloopwedstrijd Carrera Popular Benijófar.[5]
Culturele activiteiten en feesten
[bewerken | brontekst bewerken]In het auditorium van de Casa de Cultura worden onder meer theatervoorstellingen gehouden.[6]
De plaatselijke patroonfeesten worden gevierd in juli ter ere van San Jaime en in december ter ere van de Onbevlekte Ontvangenis. De julifeesten vinden plaats rond de feestdag van San Jaime op 25 juli. Het programma omvat onder meer optochten, muziekoptredens, dansavonden en een bloemenhulde. Een plaatselijke traditie is de Patatá, waarbij inwoners en bezoekers op een plein samenkomen om aardappelen te eten.[7]
Demografische ontwikkeling
[bewerken | brontekst bewerken]
De cijfers voor 1950–1981 betreffen de bij volkstellingen getelde feitelijk aanwezige bevolking (población de hecho). Het cijfer voor 1990 betreft de geregistreerde bevolking (población de derecho); de latere cijfers zijn afkomstig uit de bevolkingsregistratie. Vanaf 1996 wordt in de Spaanse bevolkingsstatistiek geen onderscheid meer gemaakt tussen población de hecho en población de derecho.[8]
De sterke bevolkingsgroei tussen 2000 en 2010 past in de uitbreiding van woongebieden voor buitenlandse bewoners naar gemeenten achter de kust van Alicante. Morote en Hernández noemen Benijófar als een van de gemeenten waar deze ontwikkeling vanaf de jaren negentig optrad. Zij verbinden de bevolkingsgroei in dit gebied met de komst van vooral Noord- en Midden-Europeanen, gestimuleerd door relatief goedkope woningen, het milde klimaat en verbeterde weg- en vliegverbindingen.[9]
De daling van het geregistreerde inwonertal na 2010 vond plaats in een periode waarin gemeentelijke bevolkingsregisters werden opgeschoond. Een demografisch rapport over het nabijgelegen Torrevieja noemt een INE-herziening, die per 1 januari 2014 doorwerkte in de bevolkingscijfers, als een van de oorzaken van de daling daar. Daarbij werden inschrijvingen geschrapt van personen die al waren overleden of naar het buitenland waren vertrokken.[10]
Tussen 2020 en 2025 nam het inwonertal van Benijófar weer toe.[8][1]- 1 2 3 Generalitat Valenciana, Datos generales: Benijófar. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- 1 2 3 4 5 Ayuntamiento de Benijófar, Historia. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, Decrets de Nova Planta/Decretos de Nueva Planta, 29 juni 2023. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Generalitat Valenciana, Comunitat de l'Esport, Complejo Deportivo Municipal — Benijófar. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Ayuntamiento de Benijófar, Noticias, bericht Carrera Popular Benijófar 2024. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Ayuntamiento de Benijófar, Representación teatral, aankondiging van een voorstelling op 10 maart 2024. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Ayuntamiento de Benijófar, Benijófar en fiestas. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- 1 2 3 Diputación de Alicante, Datos demográficos de Benijófar. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Álvaro Francisco Morote en María Hernández, Población extranjera y turismo residencial en el litoral de Alicante (1960–2011): repercusiones territoriales, EURE, jaargang 42, nr. 126, mei 2016, onderdeel Dinámicas poblacionales positivas caracterizadas por la llegada de población extranjera. DOI: 10.4067/S0250-71612016000200003. Geraadpleegd op 9 oktober 2026.
- ↑ Raquel Huete Nieves en Carlos Sáez Maciá, Resumen ejecutivo: Demografía y sociedad, Estrategia de Desarrollo Turístico de Torrevieja, juli 2020, p. 3 en voetnoot 2.
· 
· 
