Altea (stad)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Altea
Gemeente in Spanje Vlag van Spanje
Bandera d'Altea.svg   Escut d'Altea.svg
Altea (stad)
Altea (stad)
Situering
Autonome regio Valencia
Provincie Alicante
Coördinaten 38° 36′ NB, 0° 3′ WL
Algemeen
Oppervlakte 34,43 km²
Inwoners (1-1-2012) 24298 (706 inw/km²)
Provincie- en gemeentecode 03.018
Foto's
Altea
Altea
Straatje in Altea
Straatje in Altea
Portaal  Portaalicoon   Spanje

Altea is een gemeente en stadje in Spanje, gelegen aan de Middellandse Zee in de provincie Alicante op zo'n 50 kilometer ten noordoosten van de stad Alicante en zo'n 100 kilometer ten zuiden van de stad Valencia. Altea heeft een oppervlakte van 34,43 km² en telt 24.323 inwoners (per 1 januari 2013).

Geschiedenis[bewerken]

De Iberiërs vestigden zich hier als eersten bij de monding van de Algar. Later vestigden de Grieken hier een marktplaats, genaamd Althaia, naar Althaea de moeder van Meleager uit de Griekse mythologie. Zowel de naam van de rivier als van de stad hebben een geneeskrachtige connotatie, waardoor wel wordt verondersteld dat dit vroeger een geneeskundig en heilzaam oord was. Ook de Romeinen vestigden zich langs deze kust. Hiervan zijn verschillende archeologische resten aangetroffen, zoals de villa en badhuis in het nabije Museo al Aire Libre Villa Romana in L'Albir (gemeente L'Alfàs del Pi).

Gedurende de Moorse tijd maakte de stad en omgeving deel uit van het emiraat Denia en stonden hier diverse boerderijen, zoals d'Albalat en Benasquer[1]. De Arabieren zorgden voor de nog steeds bestaande irrigatiesystemen, waardoor de mogelijkheden voor landbouw en fruitteelt sterk verbeterden. In 1244 heroverde Jacobus I van Aragón het Iberisch schiereiland op de Moren. Deze Reconquista en de strijd tegen de Moorse piraten (de Barbarijse zeerovers) wordt in Altea nog jaarlijks in september gevierd tijdens de Moren en Christenen (Moros y Cristianos) feesten.

Geleidelijk werd de streek herbevolkt met christenen en werd de stad versterkt en ommuurd. Dit deel is nu bekend als de oude stad, ofwel de Casco antiguo de Altea. Op het hoogste punt staat hier de Església de la Mare de Déu del Consol d'Altea, waarvan de blauwe koepels tegenwoordig het 'visitekaartje' van Altea vormen. In 1729 kreeg Altea ook stadsrechten. Gedurende de achttiende en negentiende eeuw woonden er circa 5.000 mensen, die zich vooral bezighielden met landbouw en visserij. Pas met de start van het (massa-)toerisme vanaf de vijftiger jaren van de twintigste eeuw nam de bevolkingsomvang flink toe en pas toen werd de landstrook tussen de oude stad en de zee bebouwd.

Geografie[bewerken]

Altea ligt aan de Costa Blanca aan de Middellandse Zee in de provincie Alicante aan de baai van Altea die begrenst wordt door de Morro de Toix (285 m.) in het noorden en de Punta Bombarda (54 m.) in het zuiden. Altea wordt beschermd tegen de noordenwind door de Sierra de Bernia (1121 m.). De kust bestaat grotendeels uit zand- en kiezelstranden. Er zijn drie verschillende havens. De gemeente Altea bestaat uit de stad zelf, de dorpjes Altea la Vella en Olla, alsmede de uitgebreide urbanisaties op de helling van de Sierra de Bernia. Altea is gelegen tussen de steden Valencia (100 km naar het noorden) en Alicante (50 km naar het zuiden) en is bereikbaar via de snelweg AP-7 (afrit 64) en de N-332. De gemeente heeft ook een viertal stations aan lijn 9 van de Tram van Alicante die die stad via Benidorm verbindt met Denia.

Vanuit de richting van Callosa d'en Sarrià loopt de (meestal droogstaande) rivier de Algar die aan de noordzijde van de stad uitmondt in zee. De benedenloop van de Algar heeft de (beschermde) status van drasland (Engels: wetland) gekregen.[2] Andere kenmerken zijn Cap Negret, de vuurtoren van Albir op de Punta Bombarda en de kleine eilandjes Isla Negra en Isla de La Olla.

Altea heeft een kustlijn van circa 6 km. met kliffen, kleine baaien en lange stukken vlak strand, waaronder:

  • het strand Playa de la Roda bij het oude stadscentrum
  • het grootste strand van Altea is het iets zuidelijker van het centrum gelegen Cap Blanch dat grenst aan het strand van Albir, dat behoort tot de gemeente Alfaz del Pi
  • noordwaarts van het centrum ligt het kiezelstrand Playa de Cap Negret
  • nog iets verder noordwaarts ligt het strand van L'Olla tegenover het gelijknamig eilandje

De kust ten zuiden van Calpe zou een microklimaat hebben waardoor de winters duidelijk warmer (zouden) zijn dan ten Noorden van Calpe. Dat maakt Altea en omgeving zeer aantrekkelijk voor overwinteraars uit onder andere Nederland, Engeland, Scandinavië en Duitsland.

Demografische ontwikkeling[bewerken]

Bron: INE; volkstellingen[3]

Politiek en bestuur[bewerken]

Gemeenteraad[bewerken]

De gemeenteraad (ayuntamiento) van Altea bestaat uit 21 leden (consejales). Hieronder volgt de samenstelling van de gemeenteraad na de gemeenteraadsverkiezingen vanaf 2007[4]:

Partij 2007 2011 2015
PP 9 10 7
Compromis - 3 6
PSOE 8 5 4
CIPAL - 3 2
Altea amb Trellat - - 2
BLOC 3 - -
CIU ALT 1 - -

Ter toelichting: CIPAL en Altea amb Trellat zijn lokale partijen, in tegenstelling tot de landelijke Partido Popular (PP) en Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Compromís per Altea is een coalitie van Bloc Nacionalista Valencià (BLOC), Iniciativa del Poble Valencià (IdPV) en Els Verds – Esquerra Ecologista del País Valencià; een coalitie die in de gehele autonome regio Valencia bestaat.

Burgemeester[bewerken]

Període Naam Partij
1979 - 1983 Juan Alvado Pérez UCD
1983 - 1987 Juan Alvado Pérez GIA
1987 - 1991 Juan Alvado Pérez CDS
1991 - 1992 Miguel Ortiz Zaragoza PP
1992 - 1995 Bautista Borja Zaragozí CDS
1995 - 1999 Miguel Ortiz Zaragoza PP
1999 - 2003 Miguel Ortiz Zaragoza PP
2003 - 2007 Miguel Ortiz Zaragoza PP
2007 - 2011 Andrés Ripoll Llorens PSOE
2011 - 2015 Miguel Ortiz Zaragoza PP
2015 - Jaume Llinares Cortés Compromís

Dagelijks bestuur[bewerken]

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2015 is onder voorzitterschap van burgemeester Jaume Llinares Cortés (Compromís) een nieuw dagelijks bestuur geformeerd, dat naast de burgemeester nog bestaat uit vijf vertegenwoordiger van Compromis, vier van PSOE en twee van Altea amb Trellat.

Economie[bewerken]

De landbouw, met name de teelt van citrusvruchten en mispels, en de visserij waren lange tijd de belangrijkste bronnen van inkomen. Hiernaast is sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw het toerisme steeds belangrijker geworden dankzij het mediterrane klimaat, de stranden en het karakteristieke stadscentrum. Inmiddels levert het toerisme de belangrijkste bijdrage aan de lokale economie.

Ook de ontwikkeling van de urbanisaties iets ten noorden van Altea, waaronder Altea Hills door bouwmaatschappij Ballester, vormt een belangrijke bron van gemeentelijke (belasting)inkomsten.

Cultuur en bezienswaardigheden[bewerken]

Altea werd in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw ook een ontmoetingsplaats voor allerlei kunstenaars, schilders, schrijvers, enz., waardoor het ook de naam van kunstenaarsstad kreeg. Nog steeds geldt de stad als een belangrijke culturele plaats en is de Culturele hoofdstad van de regio Valencia. In 2001 werd hier ook de Faculteit voor Schone Kunsten van de Universiteit Miguel Hernández van Elche (UMH) gevestigd. Het Palau de Altea is een muziek- en congrescentrum met 859 plaatsen.

De belangrijkste bezienswaardigheden zijn:

  • De Casco antiguo de Alteamet de Església de la Mare de Déu del Consol d'Altea, de Torre de la Galera en de Torre de Bellaguerda
  • Het dorpje Altea la Vella
  • De Russisch-orthodoxe kerk (Iglesia Ortodoxa Rusa) ter hoogte van Altea Hills
  • De bergketen Sierra de Bernia

Festiviteiten[bewerken]

  • In februari is in het dorp Altea la Vella het feest van Cristo de la Salud
  • In juni wordt rond de langste dag Sant Joan gevierd culminerend in de Noche de San Juan, de Spaanse midzomernachtviering met veel eten, drinken en muziek op het strand.
  • Eind september is het feest van de Moros y Cristianos ter ere van de Santísimo Cristo del Sagrario en San Blas (patroonheilige van de stad)

Geboren[bewerken]

Douzelage[bewerken]

Altea is een van de oprichters van de Douzelage, een stedenband, waarin in beginsel ieder land uit de Europese Unie met één stad vertegenwoordigd is. De naam Douzelage is een combinatie van het Franse woord "douze" voor twaalf en "jumelage" en staat voor de twaalf oorspronkelijke lidstaten van de Europese Unie in 1991, toen deze associatie werd opgericht in Granville (Frankrijk). Alhoewel het aantal lidstaten in de Europese Unie is toegenomen, is de naam ongewijzigd gebleven. Het doel van de Douzelage is het promoten en verstevigen van de Europese gedachte en het aangaan van educatieve, economische, toeristische, sportieve en culturele banden tussen de steden onderling. Er zijn nu 24 steden aangesloten bij de Douzelage. Er wordt overlegd over de uitbreiding met nog drie steden: Agros in Cyprus, Škofja Loka in Slovenië, en Tryavna in Bulgaria). De aangesloten landen en steden zijn:

Vlag van Spanje Spanje met Altea - 1991
Vlag van Duitsland Duitsland met Bad Kötzting - 1991
Vlag van Italië Italië met Bellagio - 1991
Vlag van Ierland Ierland met Bundoran - 1991
Vlag van Frankrijk Frankrijk met Granville - 1991
Vlag van Denemarken Denemarken met Holstebro - 1991
Vlag van België België met Houffalize - 1991
Vlag van Nederland Nederland met Meerssen - 1991
Vlag van Luxemburg Luxemburg met Niederanven - 1991
Vlag van Griekenland Griekenland met Preveza - 1991
Vlag van Portugal Portugal met Sesimbra - 1991
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk met Sherborne - 1991
Vlag van Finland Finland met Karkkila - 1997
Vlag van Zweden Zweden met Oxelösund - 1998
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk met Judenburg - 1999
Vlag van Polen Polen met Chojna - 2004
Vlag van Hongarije Hongarije met Kőszeg - 2004
Vlag van Letland Letland met Sigulda - 2004
Vlag van Tsjechië Tsjechië met Sušice - 2004
Vlag van Estland Estland met Türi - 2004
Vlag van Slowakije Slowakije met Zvolen - 2007
Vlag van Litouwen Litouwen met Prienai - 2008
Vlag van Malta Malta met Marsaskala - 2009
Vlag van Roemenië Roemenië met Siret - 2010

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Benasquer, Enciclopèdia Catalana, SAU
  2. (en) Official Record for Desembocadura del Riu de l`Algar, European Environment Agency (EEA), 2002
  3. Zie ook: Revisión del padrón municipal de habitantes (evolución), La Diputación de Alicante
  4. (es) Elecciones municipales 2015, website El País