Berre-l'Étang

**Berre-l'Étang**
Gemeente in Frankrijk
	;
Situering
Regio	Provence-Alpes-Côte d'Azur
Departement	Bouches-du-Rhône (13)
Arrondissement	Istres
Kanton	Berre-l'Étang
Coördinaten	43° 28′ NB, 5° 11′ OL
Algemeen
Oppervlakte	43,64 km²
Inwoners ; (1 januari 2023)	13.832 ; (317 inw./km²)
Hoogte	0 - 146 m
Overig
Postcode	13130
INSEE-code	13014
Website	Officiële website
Detailkaart
	; Locatie in Frankrijk Bouches-du-Rhône
Foto's
	Luchtfoto van Berre-l'Étang
Portaal	Frankrijk

Berre-l'Étang is een gemeente in het Franse departement Bouches-du-Rhône in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur, maakt deel uit van het arrondissement Istres en is de hoofdplaats van het kanton Berre-l'Étang. De gemeente telde 13.832 inwoners op 1 januari 2023.^[1]

Geografie

De gemeente ligt aan het Étang de Berre of het meer van Berre. De Arc stroomt door de gemeente en mondt er uit in het meer van Berre. De gemeente ligt in de riviervlakte van de Arc; de rechteroever van de Arc bestaat voornamelijk uit landbouwgrond, op de linkeroever zijn industrie en het centrum van de gemeente.^[2]

De oppervlakte van Berre-l'Étang bedraagt 43,64 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 317 inwoners per km².

Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Berre.

Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.^[3]

Geschiedenis

Al in de Gallo-Romeinse periode was er een nederzetting, Cadaroscum, in Berre. De kapel Notre-Dame de Caderot werd mogelijk al in de derde eeuw gebouwd op de plaats van een heidense tempel.

In de elfde eeuw was Berre een ommuurde plaats die haar rijkdom dankte aan de zoutwinning op het meer van Berre. Een eerste kerk Saint-Césaire werd gebouwd in 1041. Tijdens de Hugenotenoorlogen werd Berre op 20 augustus 1591 ingenomen door Karel Emanuel I van Savoye.

Luchtvaart

Het Étang de Berre kent een rijke luchtvaarttraditie. Reeds aan het einde van de Eerste Wereldoorlog groeide de site van L'Arc, gelegen aan de rand van het meer, uit tot een opleidingscentrum voor watervliegtuigpiloten. Ook was het boven het Étang de Berre dat Henri Fabre op 28 maart 1910 met succes het eerste watervliegtuig testte dat hij zelf had gebouwd. Na een vlucht van ongeveer 600 meter boven het water slaagde zijn toestel, de Canard, erin zonder problemen op het water te landen. Het ging om een wereldprimeur.

Het opleidingscentrum verdween in 1926, maar de hydrobase bleef in gebruik. Vanaf november 1942 werd zij door de Duitsers bezet in het kader van Operatie Anton, de codenaam voor de militaire bezetting van de zogenaamde vrije zone van Vichy-Frankrijk door Duitsland en Italië.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog overwoog de Vichy-regering op het grondgebied van Berre-l’Étang de aanleg van wat het grootste vliegveld van Zuid-Europa moest worden. Dit prestigieuze naoorlogse project moest het bestaande vliegveld, dat als te klein werd beschouwd, vervangen door een omvangrijke intercontinentale infrastructuur van ongeveer 900 hectare. De realisatie ervan zou de onteigening van 229 eigenaars hebben vereist, in een gebied dat zich uitstrekte van de monding van de Arc in het noorden tot de gehuchten Mauran en Saint-Estève in het oosten, en van de omgeving van het Étang de Drignon in het zuiden tot aan de rand van de zoutpannen, langs de weg naar de Grand Port.

Op 4 juni 1943 wendde de Kamer van Koophandel van Marseille zich tot de onderneming Hersent voor werkzaamheden die verband hielden met dit grootschalige luchthavenproject in Berre. Enkele weken later, op 29 juni 1943, vroeg ingenieur Georges Chedal-Anglay, vertegenwoordiger van Hersent, aan François Giacomini en Jan Ackermans van Ackermans & van Haaren of zij bereid waren mee te werken aan de bouw van de hydrobase van L'Arc. Hun antwoord was ondubbelzinnig negatief. Jan Ackermans voerde met name juridische en commerciële argumenten aan die erop gericht waren het project te doen mislukken.^[4]

De militaire luchthaven werd gesloten in 1972.^[5]