Blauwschimmelkaas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stukje blauwschimmelkaas

Blauwschimmelkaas is een kaas met een blauwe schimmel (Penicillium roqueforti) als opvallendste kenmerk. Roquefort, een schapenkaas uit Frankrijk is een goed voorbeeld. Een goedkopere soort is Bleu d'Auvergne, deze is gemaakt van koemelk. Uit Denemarken komt de Danish Blue of Danablu. Ook in Belgisch Limburg wordt er blauwschimmelkaas gemaakt: Grevenbroeker. Eveneens van koemelk worden Blue de Hollande, de Engelse Stilton en de Italiaanse Gorgonzola gemaakt.

Tegenwoordig komt ook de marketingterm "Blauwaderkaas" op. Volgens commercieel manager René van Beek van leverancier Arla Foods:[1]

"Circa 40% procent van de consumenten eet wel eens blauwaderkaas, en dan ongeveer vijf keer per jaar. Feestdagen, af en toe op een verjaardag. Dat is het wel. De reden? Een gebrek aan kennis, veel mensen vinden dit segment nog ‘eng’. We kunnen ze helpen door aan te geven dat die donkere schimmels er echt horen. Net als de witte schimmels op dat vertrouwde stukje brie. De term blauwaderkaas hanteren in plaats van blauwschimmelkaas helpt trouwens ook."

Secundaire metabolieten[bewerken]

Het is al geruime tijd bekend dat deze schimmelsoort onder bepaalde condities schadelijke secundaire metabolieten kan produceren, zoals alkaloïden en andere mycotoxines. Ook het giftige aristolocheen[2] en het in potentie neurotoxische Roquefortine C[3] vinden hun oorsprong in deze schimmel. Daarmee is niet gezegd dat deze stoffen in de kazen in schadelijke hoeveelheden voorkomen. In een risicoanalyse concludeerde de US Environmental Protection Agency: "P. roqueforti is een goedaardig organisme, dat geen ziektes veroorzaakt".[4]