Boeken der leken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Boeken der leken (ca. 1470)

De boeken der leken of ook wel biblia pauperum genoemd (letterlijk: armenbijbel), staat voor het afbeelden van verhalen uit de bijbel middels schilderijen, gebrandschilderde glas in loodramen, kapitelen of beelden. Voor de reformatie werden in Europa de boeken der leken veel gebruikt in de kerk. Ten eerste omdat veel mensen analfabeet waren, maar daarnaast ook omdat de bijbel alleen in het Latijn te krijgen was. Waar bij een geïllustreerde bijbel de afbeeldingen ter ondersteuning en versterking van het verhaal dienen, zijn de boeken der leken een op zich zelf staand iets, de afbeelding zelf moet het verhaal vertellen, ondersteunende tekst is heel summier of niet aanwezig.

Nadat Luther in 1524 de bijbel in het Duits had vertaald volgden meer vertalingen in de verschillende Europese talen. Mensen konden hierdoor zelf in de bijbel gaan lezen, waardoor de boeken der leken niet meer nodig waren.