Brian Eno

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brian Eno in 2006

Brian Eno, volledig Brian Peter George St. John le Baptiste de la Salle Eno (Woodbridge (Suffolk), 15 mei 1948) is een Britse muziekproducent en elektronisch muzikant.

Zijn eerste stappen zette hij bij de glamourband Roxy Music (1972/1973), waarna hij aan een solocarrière begon (1973). De eerste lp's bevatten nog vocale liedjes, maar gaandeweg legde Eno zich meer en meer toe op minimale muziek. Deze koers mondde uiteindelijk ook uit in de eerste ambient muziek, ontstaan op zijn ziekbed (een vriend zette een lp op, terwijl ook de geluiden van de straat er doorheen klonken). Veel hedendaagse ambient-producers zien hem als de grondlegger van het genre.

In 1979 nam hij het beroemde album No New York op met een viertal No wave artiesten: Lydia Lunch, James Chance & the Contortions, DNA en Mars. Hij stond menig ander muzikant bij: David Bowie (Low, "Heroes" en Lodger), Talking Heads, Genesis, Devo en Coldplay (Viva La Vida).

Sinds 1984 is hij de welhaast onafscheidelijke partner van Daniel Lanois als producer van U2. In 1995 maakten Eno en U2 onder de gezamenlijke naam Passengers het album Original Soundtracks No. 1. Hiervan werd één single uitgebracht, namelijk Miss Sarajevo, een duet met Luciano Pavarotti.

Brian Eno, die een Belgische moeder heeft, is een groot fan van Arabische rock en gaf in het kader daarvan in 2005 concerten in Londen, Parijs, Moskou en Sint-Petersburg, samen met onder meer Rachid Taha, Imogen Heap en Nitin Sawhney. Deze concerten werden gegeven voor de Stop the War Coalition, tegen de Irakoorlog.

In mei 2009 ontwierp Brian Eno een audiovisuele installatie die geprojecteerd wordt op het Sydney Opera House aan de haven van Sydney. 77 Million Paintings is de naam van het steeds wisselende kleur- en vormexperiment.

Gedeeltelijke discografie[bewerken]