Buitenreclame

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Billboard
Achterruitreclame

Buitenreclame is een reclameuiting die vanaf de openbare weg zichtbaar is. De Engelstalige term outdoor advertising wordt ook wel gebezigd. Tegenwoordig spreekt men van Out of Home-marketing (OOH). De digitale variant daarvan heet dan Digitale Out-of-Home-marketing (DOOH).

Omschrijving[bewerken]

Uitingen van buitenreclame zijn divers. Het gaat om losstaande objecten of om borden of affiches of belettering die aan gebouwen of objecten in de openbare ruimte bevestigd zijn of er deel van uitmaken. Buitenreclame kan tijdelijk of permanent van aard zijn en van diverse materialen vervaardigd. De oudste vormen betreffen belettering op de ruiten van winkels, reclameborden en uithangborden van winkels. Later kwamen daar losstaande objecten waar reclame aan bevestigd kon worden bij.

De grootste vormen betreffen de zogenaamde billboards - enorme reclameborden aan de snelwegen maar ook in de steden geplaatst. De grootste permanente reclameuiting in Nederland is het 850 vierkante meter grote reclamedisplay op het voormalige Nedlloydgebouw aan de Boompjes te Rotterdam.

Kritiek[bewerken]

Het straatbeeld kan verstoord worden door veel buitenreclame.[1] In de Braziliaanse stad São Paulo geldt daarom sinds 2007 de Schonestadswet (portugees: Lei Cidade Limpa) die buitenreclame verbiedt. Honderdduizenden borden moesten verdwijnen op straffe van een boete.[2]

In de Verenigde Staten zijn billboards verboden in diverse staten, waaronder Alaska, Hawaii, Maine and Vermont. In de Indiase stad Madras is het oprichten van reclameborden sinds 2009 niet meer toegestaan.[1]

De Franse stad Grenoble is de eerste Europese stad die commerciële buitenreclame verbiedt. Sinds 2015 is buitenreclame daar voorbehouden aan bescheiden sociale en culturele kennisgevingen.[3]

Soorten[bewerken]

  • reclame door bestickering of beschildering van bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens of personenauto's of bedrijfsauto's) of openbaar vervoersmiddelen als bussen, trams en trainen
  • gevelreclame (uithangborden, LED-schermen of lichtbakken, aan gevels van woningen, winkels en gebouwen) en tijdelijke reclame op de ruiten van leegstaande winkelpanden
  • lichtmastreclame (verlichte en onverlichte reclames, bevestigd aan lichtmasten)
  • driehoeks- en sandwichborden bevestigd aan lantaarnpalen
  • teksten op stadsklokken, stadplattegronden
  • abri's
  • Mupi's, al dan niet digitaal
  • dubbelzijdige reclameborden in de openbare ruimte met displaykast
  • op openbare objecten of borden geplakte affiches (illegale variant: wildplakken)
  • reclamemasten langs snelwegen al dan niet voorzien van LED-schermen
  • reverse graffiti[4]

Zie ook[bewerken]