CS-6

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

CS-6 was de naam van een linkse Amsterdamse verzetsgroep in de Tweede Wereldoorlog. De naam is afkomstig van het adres waar de groep haar oorsprong vond: Corellistraat 6 te Amsterdam.

De groep werd in de zomer van 1940 opgericht door de broers Gideon ("Gi") en Jan Karel ("Janka") Boissevain. Nadat hun poging om in juli 1940 naar Engeland te ontkomen mislukte, keerden zij terug naar hun ouderlijk huis, waar hun moeder al begonnen was Joodse vluchtelingen op te vangen.

Verzetsgroep[bewerken]

Janka en Gi richtten met een aantal medestudenten een knokploeg op die al gauw CS-6 genoemd werd. In de kelder van hun ouderlijk huis maakten ze bommen om treinen, een arbeidsbureau en in 1943 ook het bevolkingsregister te overvallen.[bron?]

De groep telde ruim 20 leden. Tot de groep behoorden onder meer:[1]

De groep verzamelde wapens en legde zich toe op sabotage, later ook op liquidatie van verraders. De Haagse communist en neuroloog Gerrit Willem Kastein, die in contact stond met CPN-sabotageleider Gerben Wagenaar, werkte nauw met hen samen.

Seyffardt en Reydon[bewerken]

Op 5 februari 1943 pleegde Kastein samen met Jan Verleun een aanslag op luitenant-generaal Hendrik Seyffardt, nieuw-benoemd gemachtigde voor het Vrijwilligerslegioen Nederland[6], die een dag later aan de gevolgen overleed. Seyffardt bracht nog uit dat de daders 'studenten' waren; het gevolg was een razzia waarbij honderden studenten werden opgepakt. Deze aanslag vormde de belangrijkste aanleiding voor het starten van de sluipmoorden door de SS met de naam Aktion Silbertanne. Op 7 februari pleegden Kastein en Verleun een aanslag op secretaris-generaal en NSB-lid Hermannus Reydon, waarbij diens vrouw stierf, terwijl Reydon zelf een half jaar erna overleed. De moorden op Seyffardt en Reydon zijn de bekendste van de groep geworden.

Van der Waals[bewerken]

Kastein viel door verraad van de V-mann Anton van der Waals in Duitse handen, en met hem het merendeel van de groep; zij werden gefusilleerd of stierven in gevangenschap. Het restant van de groep, waaronder Jan Verleun, verdubbelde hierna zijn activiteit. Een aanslag op Anton Mussert ging op het laatste moment niet door; tot november 1943 werden echter nog tien aanslagen gepleegd op collaborateurs en politiemensen. Door toedoen van de V-Mann Matthijs A. Ridderhof kwam aan hun activiteit een einde.

Englandspiel[bewerken]

Twee leden waren intussen naar Londen gestuurd. Daar werden zij ingeschakeld bij het inlichtingenwerk in bezet gebied. Zij liepen bij de eerste de beste actie in de fuik van het Englandspiel.

Na de oorlog werden Jan Karel, Gideon en Louis Boissevain, Pam Pooters en Gerrit Kastein aangemeld voor een Gedenkboek van omgekomen communistische verzetsmensen, dat overigens nooit verschenen is.[7]

Referenties[bewerken]

  1. Namen en afbeelding
  2. Biografie Johannes van Mierlo
  3. Overlijdensdatum J. Pleijte
  4. Olaf Thingberg Thomsen
  5. Tineke Guilonard
  6. Dat wil zeggen Nederlandse oostfront-vrijwilligers.
  7. Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG), CPN-archief.