Cees Grimbergen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cees Grimbergen
Plaats hier een foto
Geboren 25 januari 1951
Geboorteplaats Den Haag
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep journalist en presentator
Bekend van Rondom 10, Hollandse Zaken
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Media

Cees Grimbergen (Den Haag, 25 januari 1951) is een Nederlands journalist en televisiepresentator.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Grimbergen werkte lange tijd als freelance-journalist voor diverse kranten en tijdschriften, waaronder Twintig, het huisorgaan van de Vereniging van Dienstplichtige Militairen (VVDM). Ook was hij voetbalverslaggever (voor het Haagse dagblad Het Binnenhof) en rechtbankverslaggever (voor onder andere het Utrechts Nieuwsblad).

Radio en tv[bewerken | brontekst bewerken]

Als radiomaker werkte Grimbergen onder meer voor het KRO-Hilversum 3-programma Rauhfaser, VPRO's Het Gebouw, en Spijkers met Koppen van toen nog de VARA. Na 3 jaar werd hij door een andere presentator vervangen. De reden was van de VARA radio 2 baas: Je bent in de jaren 60 blijven hangen en je kan niet interviewen.[bron?] In de jaren tachtig was hij naast presentator ook actief als researchjournalist, onder andere voor weekblad Vrij Nederland. Bij de IKON was hij in de jaren tachtig presentator van de jongerenpraatprogramma's Snuiters en Sjappoo, en in de jaren negentig eindredacteur/presentator van het discussieprogramma Vesuvius. Voor een aflevering van Vesuvius over jonge Marokkanen kreeg hij de ADO Mediaprijs 1994.[1]

In 1999 werd Grimbergen redacteur-presentator van het NCRV-discussieprogramma Rondom Tien op televisie, als opvolger van Violet Falkenburg. Tussen 2004 en 2007 was hij een van de stemmen van het nachtelijk Radio 1-programma Casa Luna. In dat programma richtte hij het, aanvankelijk geheime, Sam Cooke-genootschap op. In dit stille genootschap vonden liefhebbers van soulzanger Sam Cooke elkaar.
In het voorjaar van 2009 stopte Grimbergen als presentator van Rondom Tien. Hij verklaarde in Broadcast Magazine dat hij liever was doorgegaan met het programma, maar de NCRV verlengde zijn contract niet.[2]

In 2010 stapte Grimbergen over naar Omroep MAX, aanvankelijk alleen om het eenmalige programma MAX Peilt de stemming te presenteren, een week voor de verkiezingen van 9 juni 2010. Sinds juni 2011 presenteert Cees Grimbergen het discussieprogramma Hollandse Zaken voor Omroep MAX nadat Rondom Tien bij de NCRV was gestopt.
Op 1 juli 2013 zond MAX zijn documentaire Zwarte Zwanen - Gokken met uw pensioenpremie uit (camera André Ronchetti). Daarin ontrafelde Grimbergen de Nederlandse pensioenindustrie waar al meer dan 20.000 mensen werkzaam zijn. Hij gaf een inkijkje in de subcultuur van pensioenbeleggers die destijds meer dan € 1000 miljard beheerden.[3]

Sinds 2007 is hij vaste inval-presentator van Met het Oog op Morgen op Radio 1 en sinds januari 2008 wekelijks stukjesschrijver over Utrechtse mensen en zaken in AD/Utrechts Nieuwsblad.

In april 2011 verscheen van de hand van Grimbergen Rondom 10, het boek (uitgeverij Nieuw Amsterdam). Voor dit boek interviewde hij voormalige gasten van Rondom Tien over de vraag of een live discussieprogramma bijdraagt aan een prettiger Nederland. Ook blikt hij terug op zijn eigen rol.

Acteerwerk[bewerken | brontekst bewerken]

Grimbergen was te zien in de telefilm Nooit te oud (2013) van de omroep MAX als gespreksleider in een fictief televisieprogramma. Eenzelfde rol speelde hij in Vox populi (2008) van Eddy Terstall.

In 1982 vormde kritiek op zijn tongval - die volgens de VARA 'te Haags' zou zijn - voor Harrie Jekkers de inspiratiebron voor diens lied O, o, Den Haag, dat onder het pseudoniem Harry Klorkestein werd uitgebracht. Hij schreef dit lied voor Cees zijn dertigste verjaardag.[4]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]