Coco Chanel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Coco Chanel
Coco Chanel in vrijetijdskleding tijdens het interbellum, vermoedelijk rond 1928-1930
Coco Chanel in vrijetijdskleding tijdens het interbellum, vermoedelijk rond 1928-1930
Volledige naam Gabrielle Bonheur Chanel
Geboren 19 augustus 1883, Saumur
Overleden 10 januari 1971, Parijs
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Beroep Modeontwerper
Label Chanel
Bekend van Chanel N°5
Chanel-mantelpakje
little black dress
Chanel-handtas
zonnebaden
Portaal  Portaalicoon   Mode
Afbeelding van Coco Chanel in het Gemeentemuseum Den Haag
Variaties op de "little black dress" van Chanel op de tentoonstelling Chanel: De Legende

Gabrielle Bonheur 'Coco' Chanel (Saumur, 19 augustus 1883Parijs, 10 januari 1971) was een Frans ontwerper van damesmode en de oprichter van het merk Chanel. Na de Eerste Wereldoorlog zorgde Chanel er samen met enkele tijdgenoten, zoals Paul Poiret, voor dat het sterk gekorsetteerd figuur van de toenmalige mode werd ingewisseld door meer casual, sportieve dameskleding. Chanel wordt beschouwd als de belangrijkste modeontwerper ooit. Ze maakte niet alleen naam met haar kledingontwerpen, maar ontwierp ook juwelen, handtassen en parfums. Zo werd haar parfum Chanel N°5 een groot succes, en blijft dit een van de meest iconische producten in die markt. Chanel prijkte als enige modeontwerper op de lijst met de meest invloedrijke personen van de 20e eeuw, opgesteld door Time.

Roaring Twenties[bewerken]

Tijdens de roerige jaren twintig stond Chanel bekend als de 'Koningin van de Mode'. “Elegant zijn is geen kwestie van een nieuwe jurk aantrekken. Je bent elegant, omdat je elegant bent.” In 1918 kreeg ze een gebouw aan de 31 rue Cambon in Parijs in handen. In 1921 opende zij haar eerste "modeboetiek" en verkocht hier kleding, hoeden en accessoires. In 1927 bezat ze vijf gebouwen aan de Rue Cambon, namelijk nummer 23 tot 31. Zij was degene die de Garçonne-stijl bedacht: ze trok vrouwen truien en plooirokken met verlaagde taille aan en versierde de haren met clochehoeden en haarbanden.

Haar grote rivaal Paul Poiret, die voor haar furore maakte met felgekleurde creaties, noemde Chanels stijl misérable de luxe. Zij strafte op haar beurt zijn exotische collecties af door met een minimalistisch zwart avondjurkje te komen, één van Chanel’s meest kenmerkende ontwerpen.

Chanel bracht in mei 1921 haar parfum Chanel N°5 uit, een van de meest verkochte parfums en indertijd het eerste kunstmatige parfum dat vrouwen niet naar bloemen deed ruiken. Chanel zei daarover: "Een vrouw moet ruiken als een vrouw en niet als een roos."[bron?]

In de jaren '50 introduceerde ze het deux-pièce, bekend geworden als het chanelpakje, en de handtas met schouderriem 2.55 (naar de introductie in februari 1955). Ze was toen al over de zeventig.

Haar stijl was telkens afwijkend van de andere grote namen in de modewereld, zoals haar tijdgenote Elsa Schiaparelli met wie ze voortdurend in de clinch lag.

Chanel overleed op 87-jarige leeftijd in een suite van het Hôtel Ritz te Parijs. Chanels kijk op mode wordt ook na haar overlijden doorgegeven middels haar mode-imperium Chanel, dankzij couturier Karl Lagerfeld.

In film[bewerken]

In april 2009 kwam er een film uit die het leven van Chanel vertelt voor ze bekend werd als modeontwerpster, Coco avant Chanel. Daarin wordt ze gespeeld door Audrey Tautou. In hetzelfde jaar verscheen ook de film Coco Chanel & Igor Stravinsky, naar het boek Coco & Igor van Chris Greenhalgh. Deze overlapt verhaaltechnisch gedeeltelijk met Coco avant Chanel en gaat gedeeltelijk verder waar dat ophield. Chanel wordt hierin gespeeld door Anna Mouglalis.

Collaboratie[bewerken]

Er waren geruchten dat Coco Chanel tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk een relatie zou hebben gehad met Walter Schellenberg, generaal-majoor van het Reichssicherheitshauptamt.[1] Hal Vaughan schreef in zijn biografie Sleeping with the Enemy: Coco Chanel’s Secret War (2011) dat Chanel collaboreerde met de Duitse bezetter en dat ze een verhouding had met Baron Hans Günther von Dinklage, een Duits officier die "in groot aanzien stond bij Adolf Hitler en Joseph Goebbels".[2][3] Volgens historicus Franck Ferrand, die meewerkte aan de Franse documentairereeks L'ombre d'un doute, bewijst een document van het Franse Ministerie van Defensie dat Chanel, onder codenaam Westminster, spioneerde voor de Abwehr, de Duitse Militaire Inlichtingendienst. Aanvankelijk zou Chanel, volgens Vaughan, dat hebben gedaan om haar neef André Palasse uit krijgsgevangenschap te halen. Later zou ze haar nazi-relaties hebben gebruikt om het eigendom van haar parfum Chanel n°5, dat ze in 1924 had verkocht, terug te krijgen van de Joodse familie Wertheimer.[4]

Coco Chanel werd op het einde van de oorlog, in september 1944, aangehouden maar al na enkele uren weer vrijgelaten. Volgens haar door tussenkomst van "haar vriend Winston Churchill".

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]