Darius de Mediër

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Darius de Mediër is een persoon in de Hebreeuwse Bijbel en wordt in Daniël genoemd als koning tussen Belsazar en Cyrus de Grote.[1] Ook in Ezra wordt hij genoemd.[2] In de geschiedenis is hij onbekend en er kan niet zonder negeren van archeologisch materiaal een koning worden gevoegd tussen de bevestigde personen Belsazar en Cyrus.[3]

In Daniël[bewerken | brontekst bewerken]

Darius de Mediër wordt voor het eerst vermeld in het verhaal over het "Feest van Belsazar".[4] Belsazar trad hierin op als koning van Babylon en richtte een groot feest aan. Tijdens dit feest verscheen er een hand die op de muur schreef: "Mene mene tekel ufarsin" (Hebreeuws: מנא מנא תקל ופרסין). Daniël interpreteerde deze woorden zo dat Belsazar was gewogen en te licht bevonden. Zijn koninkrijk zou worden verdeeld tussen de Meden en de Perzen. Het verhaal eindigde met de mededeling dat diezelfde nacht het Babylonische rijk viel, Belsazar werd vermoord en Darius de Mediër zijn koninkrijk overnam. Darius was toen 62 jaar oud.

Peter Paul Rubens, Daniël in de leeuwenkuil

In het verhaal over Daniël in de leeuwenkuil werd Darius de Mediër misleid door zijn hovelingen en vaardigde hij een wet uit die ertoe leidde dat hij zijn vertrouweling Daniël in een kuil met leeuwen moest laten werpen.

In Daniël 9:1 wordt gezegd dat Darius de zoon was van Ahasveros, die ook in Ester 1 voorkomt en meestal wordt geïdentificeerd met Xerxes I, die regeerde van 486 v.Chr. tot 465 v.Chr..

Historiciteit[bewerken | brontekst bewerken]

Er is geen bewijs voor het bestaan van Darius de Mediër.[5] Het onderzoek van H. H. Rowley heeft doorslaggevend aangetoond dat Darius de Mediër niet kan worden geïdentificeerd met enige koning.[6] Vrijwel alle historici beschouwen hem als een literair fictief persoon, waarbij de Perzische koning wordt gecombineerd met Darius I en de woorden van Jeremia 51:11 waarin staat dat JHWH "de koning van Medië [heeft] aangevuurd" om Babel te vernietigen.[7]

Toch zijn er, vooral in christenfundamentalistische kringen, diverse pogingen gedaan het boek Daniël met de gevestigde historische feiten te rijmen. Enkele identificaties:

  • Darius was een gebruikelijke naam van de vorsten van de Achaemeniden, zoals in het geval van Darius I (521485 v.Chr.), Darius II en Darius III. Het is vrijwel uitgesloten dat met Darius de Mediër een van deze vorsten werd aangeduid. Het is waarschijnlijker dat de onbekende auteur / redacteur van Daniël de namen Darius en Cyrus heeft verward. De wetenschappelijke consensus is dat het boek Daniël rond de 2e eeuw v.Chr. zijn definitieve vorm kreeg, dus ongeveer 400 jaar na de beschreven gebeurtenissen, wat een dergelijke verwarring niet onwaarschijnlijk maakt.
  • Cyrus van Ugbaru (ook Gubaru genoemd, waarschijnlijk dezelfde als Gobryas in Xenophons De vorming van Kyros): de Babylonische gouverneur van Gutium die overliep naar de Perzen en Babylon als generaal als eerste binnenkwam in 539 v.Chr.[3][8][9]
  • Cyrus II de Grote: In Daniël 6:29 wordt Darius expliciet naast de Perzische koning Cyrus genoemd, waaruit blijkt dat de auteur van Daniël hen als twee verschillende personen zag.[10][11] Sommigen menen toch dat in Daniël wordt gesproken over één persoon en geven het vers weer als: "Zo ging het Daniël voorspoedig onder het koningschap van Darius, dat wil zeggen het koningschap van Cyrus de Pers."[12]
  • Astyages: de laatste koning van de Mediërs werd door Cyrus in 550 v.Chr. (of 553 v.Chr.) verslagen. Er is geen verslag waarin hij wordt vermeld als aanwezig bij de val van Babylon. Hij krijgt in hedendaagse werken daarom weinig aandacht, maar Flavius Josephus (1e eeuw) schreef dat Darius de Mediër de zoon van Astyages was. De kerkvader Hiëronymus nam dit van hem over.[13]
  • Cyaxares II: Xenophon schreef over een koning van de Mediërs die Cyaxares heette en de zoon van Astyages was. (Deze Cyaxares II moet niet worden verward met Cyaxares, de vader van Astyages.) Andere Griekse bronnen schreven dat Astyages geen zoon had. Volgens Xenophon werd Cyrus koning van Medië door Cyaxares' dochter te huwen. Dit is in tegenspraak tegen alle andere bronnen, vooral die van de Babyloniërs die zeggen dat Cyrus Medië veroverde door Astyages te verslaan. Geen historicus aanvaardt Xenophons vermelding van Cyaxares. Los daarvan zei Xenophon ook niet dat Cyaxares Babylon regeerde.[13]

Sommige christenfundamentalistische geloofsgemeenschappen, zoals Jehova's getuigen, erkennen dat er geen archeologisch bewijs is voor de historiciteit van Darius de Mediër, maar beweren dat het gevonden archeologische materiaal is vervalst en de vermeldingen van Darius de Mediër zijn uitgewist.[14]