Die Grünen - Die Grüne Alternative

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Die Grünen - Die Grüne Alternative
Logo Die Gruenen.svg
Personen
Partijleider Werner Kogler
Mandaten
Zetels
26 / 183
Geschiedenis
Opgericht 1993
Algemene gegevens
Actief in Oostenrijk
Hoofdkantoor Lindengasse 40
A-1071 Wenen
Richting Centrum-links
Ideologie Ecologisme, Socialisme, Sociaal-liberalisme
Internationale organisatie Global Greens
Europese fractie Groenen/VEA
Website www.gruene.at
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Die Grünen - Die Grüne Alternative (Nederlands: De Groenen - Het Groene Alternatief) is een politieke partij in Oostenrijk. Met 24 van de 183 zetels in de Nationale Raad vormen Die Grünen qua zetelaantal de vierde partij in het parlement.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De partij kwam in 1986 tot stand na een fusie van de conservatieve Vereinte Grüne Österreichs (VGÖ) en de progressieve Alternative Liste Österreichs (ALÖ). De naam die na de fusie werd gekozen was Die Grüne Alternative; in 1993 werd de huidige naam aangenomen. Eerste partijleider was mevr. Freda Meissner-Blau die in 1986 presidentskandidaat was en bij de verkiezingen dat jaar 5,5% van de stemmen kreeg. Gedurende een lange periode was Alexander Van der Bellen partijleider van Die Grünen (1997-2008). Van der Bellen trad vanwege tegenvallende resultaten bij de parlementsverkiezingen in 2008 af. Bij de presidentsverkiezingen van 2016 werd Van der Bellen tot bondspresident van Oostenrijk gekozen; hij was toen echter geen lid meer van Die Grünen, maar werd als partijloze kandidaat gekozen tot president.

De huidige leider van de partij is Eva Glawischnig. Bij de parlementsverkiezingen van 2008 kreeg de partij 509.936 stemmen (10,43%, 20 zetels), een verlies van één zetel in vergelijking met de parlementsverkiezingen van 2006. Bij de parlementsverkiezingen van 2013 won de partij vier zetels en kwam op 24 zetels uit. Vier jaar later, bij de parlementsverkiezingen van 2017, kon de partij echter niet de kiesdrempel van vijf procent halen, waardoor het geheel uit het parlement verdween.

Na de val van het Kabinet-Kurz I zorgden de verkiezingen van 29 september 2019 voor winst van de conservatieve ÖVP en de Groenen, waardoor de partij weer terugkeerde in het parlement. Dit keer behaalde de partij 26 zetels. Ondanks de ideologische verschillen tussen de twee partijen lukte het vrij snel om een nieuwe regering te vormen. Het is de eerste keer in de Oostenrijkse geschiedenis dat de ÖVP en de Groenen samen een coalitie vormen. Het kabinet trad aan op 7 januari 2020 en is het tweede kabinet onder leiding van Kurz. Vanwege de kleuren van de ÖVP (turquoise) en de Groenen wordt de coalitie ook wel aangeduid met de kleurencombinatie turquoise-groen (türkis-grün).

Standpunten 2013[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende standpunten werden door Die Grünen ingenomen in aanloop naar de parlementsverkiezingen van 2013:

Standpunt
Behouden van de maatschappelijke dienstplicht Dark Red x.svg
Belasting op plastic verpakkingsmateriaal Yes check.svg
Politieke vorming als vak in middelbaar onderwijs Yes check.svg
Afschaffen Bondsraad als tweede kamer van het parlement Yes check.svg
Gelijktrekken pensioengerechtigde leeftijd van mannen en vrouwen Dark Red x.svg
Invoeren basisinkomen Yes check.svg
Verplichte hogere bijdrage hogere inkomens gezondheidszorg Yes check.svg
Verplichte dienstverlening langdurig werklozen Dark Red x.svg
Wederom invoeren studiebeurs Dark Red x.svg
Kunstmatige bevruchting homoseksuele en alleenstaande Oostenrijkers Yes check.svg
Behouden van het crucifix in scholen Dark Red x.svg
Verhoging budget ontwikkelingssamenwerking Dark Red x.svg
Meer videobewaking openbare ruimte Dark Red x.svg
Legaliseren softdrugs Yes check.svg
Bron: wahlkabine.at

Partijleiding[bewerken | brontekst bewerken]

De huidige leider van de partij is Eva Glawischnig. Haar plaatsvervangers zijn Ingrid Felipe en Werner Kogler. Algemeen secretaris is Robert Luschnik.

Europees Parlement[bewerken | brontekst bewerken]

De partij heeft drie zetels in het Europees Parlement.

Verkiezingsresultaten 1986 - heden[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Percentage Zetels Verschil
1983a 3,29% 0 NIEUW
1986 4,82% 8 Gestegen 8
1990 4,78% 10 Gestegen 2
1994 7,31% 13 Gestegen 3
1995 4,81% 9 Gedaald 4
1999 7,40% 14 Gestegen 5
2002 9,47% 17 Gestegen 3
2006 11,05% 21 Gestegen 4
2008 10,43% 20 Gedaald 1
2013 12,42% 24 Gestegen 4
2017 3,80% 0 Gedaald 24
2019b 13,9% 26 Gestegen 26

a Lijstverbinding VGÖ en ALÖ
b Na de verkiezingen stapten de Groenen in een regering met de ÖVP (Kabinet-Kurz II)

Bondsvoorzitters van Die Grünen - Die Grüne Alternative[bewerken | brontekst bewerken]

Afbeelding Persoon Periode
Save The World Awards 2009 show10 - Freda Meissner-Blau.jpg
Freda Meissner-Blau
(1927-2015)
19861988
Johannes Voggenhuber.jpg
Johannes Voggenhuber
(*1950)
19881992
Peter Pilz1.jpg
Peter Pilz
(*1954)
19921994
Madeleine Petrovic Sankt Poelten 20080911.jpg
Madeleine Petrovic
(*1956)
19941996
Christoph Chorherr 01.jpg
Christoph Chorherr
(*1960)
19961997
Alexander Van der Bellen 2016.jpg
Alexander Van der Bellen
(*1944)
19972008
20161204 Bundespräsidentenwahl 4760.jpg
Eva Glawischnig
(*1969)
20082017
Ingrid Felipe in Tübingen.jpg
Ingrid Felipe
(*1978)
20172017
Werner Kogler 2013.jpg
Werner Kogler
(*1961)
sinds 2017

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Die Grünen van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.