Oostenrijkse Volkspartij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Österreichische Volkspartei
ÖVP election poster Sept 2006 004.jpg
Personen
Partijleider Reinhold Mitterlehner[1]
Mandaten
Zetels
Geschiedenis
Opgericht 1893 (Christlichsoziale Partei)
17 april 1945 (ÖVP)
Algemene gegevens
Actief in Oostenrijk
Hoofdkantoor Lichtenfelsgasse 7
A-1010 Wenen
Richting Centrum-rechts
Ideologie Christendemocratie, Conservatisme, Liberaal conservatisme, Economisch liberalisme (eco-sociale markteconomie)
Jongerenorganisatie Junge Volkspartei
Internationale organisatie International Democrat Union
Centrist Democrat International
Europese fractie EVP-ED
Website http://www.oevp.at
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De Oostenrijkse Volkspartij (Österreichische Volkspartei, afgekort ÖVP) is een Oostenrijkse politieke partij. De partij werd onmiddellijk na het herstellen van de Federale Republiek Oostenrijk in 1945 opgericht en is sindsdien een belangrijke speler in de Oostenrijkse politiek.

Platform[bewerken]

Met betrekking tot de sociale politiek is de ÖVP een klassieke conservatieve beweging, die staat voor eerbied voor traditie en stabiliteit van de sociale orde. De ÖVP heeft zich in het verleden vooral geprofileerd als een katholieke en anti-socialistische partij.

Met betrekking tot economisch beleid bepleit de ÖVP een koers die waarschijnlijk het beste als neoliberalisme kan wordt beschreven. De partij onderschrijft de vermindering van een uitgebreide collectieve sector, welzijnshervormingen en algemene deregulering. Met betrekking tot buitenlandse zaken steunt ze Europese integratie.

De positie van de Oostenrijkse Volkspartij binnen het traditionele politieke spectrum is moeilijk vast te stellen. Enerzijds zijn de standpunten van de partij met betrekking tot het economisch beleid enigszins liberaal te noemen als ze gezien worden in de context van het politieke landschap van Europa. Tevens zijn de standpunten over sociale kwesties als rechts aan te merken in de context van het politieke landschap van bijna iedere westerse democratie. Anderzijds zijn de standpunten met betrekking tot het economisch beleid dichter verwant aan de klassieke sociaaldemocratie dan aan die van het klassieke kapitalisme. De partij bepleit onmiskenbaar meer economische interventie dan de meeste partijen in Europa.

Standpunten 2013[bewerken]

De volgende standpunten werden door de ÖVP ingenomen in aanloop naar de parlementsverkiezingen van 2013:

Standpunt
Behouden van de maatschappelijke dienstplicht Yes check.svg
Belasting op plastic verpakkingsmateriaal Dark Red x.svg
Politieke vorming als vak op middelbaar onderwijs Yes check.svg
Afschaffen Bondsraad als tweede kamer van het parlement Dark Red x.svg
Gelijktrekken pensioengerechtigde leeftijd van mannen en vrouwen Yes check.svg
Invoeren basisinkomen Dark Red x.svg
Verplichte hogere bijdrage hogere inkomens gezondheidszorg Dark Red x.svg
Verplichte dienstverlening langdurig werklozen Yes check.svg
Wederom invoeren studiebeurs Yes check.svg
Kunstmatige bevruchting homoseksuele en alleenstaande Oostenrijkers Dark Red x.svg
Behouden van het crucifix in scholen Yes check.svg
Verhoging budget ontwikkelingssamenwerking Yes check.svg
Meer videobewaking openbare ruimte Dark Red x.svg
Legaliseren softdrugs Dark Red x.svg
Bron: wahlkabine.at

Demografie[bewerken]

De Oostenrijkse Volkspartij is hoofdzakelijk populair onder de Oostenrijkse middenklasse, grote en kleine bedrijfseigenaars en landbouwers. In het bijzonder wordt de partij gesteund door een meerderheid van de ambtenaren in Oostenrijk, een opmerkelijk grote en invloedrijke groep. Dit is toe te schrijven aan de grootte en het werkingsgebied van de overheidsbureaucratie van Oostenrijk. Gemiddeld zijn de aanhangers van de ÖVP redelijk hoog opgeleid en relatief rijk. Volgens een aantal recente openbare opinieonderzoeken geniet van de ÖVP een groeiende populariteit bij jongere kiezers.

Geschiedenis[bewerken]

Politiek in Oostenrijk
Austria Bundesadler.svg
Politiek in Oostenrijk


Portaal  Portaalicoon  Politiek

De Oostenrijkse Volkspartij is de opvolger van de Christelijke Sociale Partij, een conservatieve beweging die in 1893 door Karl Lueger, burgemeester van Wenen en hoogst controversiële rechtse populist wordt opgericht. In haar huidige vorm werd de Oostenrijkse Volkspartij onmiddellijk na de restauratie van de onafhankelijkheid van Oostenrijk in 1945 opgericht; ze wordt sindsdien vertegenwoordigd in de beide Federale Assemblage. In termen van het aantal federale zetels in het Assemblage, is de ÖVP constant de grootste of op één na grootste partij geweest. In 2004 verloor de partij voor het eerst haar meerderheid in de deelstaat Salzburg.

Na de Oostenrijkse verkiezingen van 1999 vormde de ÖVP in 2000 een coalitieregering met de rechtse populistische Vrijheidspartij van Oostenrijk van Jörg Haider. Dit veroorzaakte wijdverspreide verontwaardiging in Europa, en veertien leden van de Europese Unie legden informele diplomatieke sancties tegen het federale beleid van Oostenrijk op. Een paar later maanden werden deze sancties opgeheven als resultaat van een onderzoek door drie vroegere Europese eerste ministers, de zogenaamde "drie wijze mannen". In november 2002 resulteerden de algemene verkiezingen in een monsteroverwinning (42.27% van de stemmen) voor de Volkspartij onder de leiding van federale kanselier Wolfgang Schüssel. De Vrijheidspartij van Haider, die in 1999 nog iets groter was dan de partij van Schüssel, werd gedegradeerd tot 10.16% van de stemmen. Bij de verkiezingen van 1 oktober 2006 daalde dit tot 34,2%, waardoor de ÖVP haar status als grootste partij verloor.

Verkiezingen 2008[bewerken]

De parlementsverkiezingen in september 2008 werden uitgeschreven nadat ÖVP-leider Wilhelm Molterer op 7 juli zijn partij uit de regering vanwege de onenigheid tussen conservatieven en sociaaldemocraten over de EU-politiek van de regering. Hij had geen vertrouwen meer in de ‘grote coalitie’ van conservatieven en sociaaldemocraten. „Het is genoeg”, zo verklaarde Molterer volgens Oostenrijkse media. Hij zei te zullen aandringen op vervroegde verkiezingen [2]. De sociaaldemocraten gingen kort hierna akkoord om vervroegde verkiezingen te organiseren. Parlementsvoorzitter Barbara Prammer (SPÖ) bevestigde dat haar partij een parlementair initiatief om nieuwe verkiezingen te organiseren zou steunen [3].

Nadat de stemmen werden geteld, bleek dat de rechtse partijen veel stemmen hadden gewonnen. De grootste partij bleef volgens de prognoses de sociaaldemocratische SPÖ, al komt die uit op 29 procent, tegen 35 twee jaar geleden. En de christendemocratische ÖVP ging omlaag van 34 naar 25 procent, het slechtste resultaat in de partijgeschiedenis. Voor het eerst in de geschiedenis van Europa mochten ook 16- en 17-jarigen hun stem uitbrengen [4]. ÖVP-leider Molterer noemde de nederlaag volgens persbureau AP "zeer pijnlijk" en "zeer dramatisch" [5].

Op 29 september trad Molterer af als partijleider, en werd opgevolgd door Josef Pröll, demissionair minister van Land- en Bosbouw en Milieu. Pröll kreeg van de partijleiding „de vrije hand” om de ÖVP uit de misère te halen. Over andere personele wisselingen aan de top van de partij liet hij zich tijdens een persconferentie na zijn benoeming tot partijleider niet uit. Na het debacle bij de verkiezingen werd in de partij ook druk gespeculeerd over de posities van fractieleider en oud-kanselier Wolfgang Schüssel en partijsecretaris Hannes Missethon. Pröll liet zich evenmin uit over de opstelling van de ÖVP in de gestarte besprekingen over de vorming van een nieuwe regering. Die stond onder leiding van SPÖ’er Werner Faymann. Diens voorkeur ging uit naar hernieuwde samenwerking met de conservatieven [6].

Bondspresidenten 1945-heden[bewerken]

Afbeelding Persoon Periode Opmerking
Bundesarchiv Bild 183-M0921-014, Beglaubigungsschreiben DDR-Vertreter in UNO new.png
Kurt Waldheim
(1918-2007)
8 juli 19868 juli 1992 Verdacht van (betrokkenheid
bij) oorlogsmisdaden in W.O. II
Thomas Klestil.jpg
Thomas Klestil
(1932-2004)
8 juli 19926 juli 2004 † twee dagen voor het verstrijken
van zijn tweede ambtstermijn

Bondskanseliers 1945-heden[bewerken]

Afbeelding Persoon Periode Kabinet(ten)
Figl leopold 01.jpg
Leopold Figl
(1902-1965)
20 december 19452 april 1953 Figl I (20.12.1945-08.11.1949)
Figl II (08.11.1949-28.10.1952)
Figl III (28.10.1952-02.04.1953)
Julius-Raab-1961.jpg
Julius Raab
(1891-1964)
2 april 195311 april1961 Raab I (02.04.1953-29.06.1956)
Raab II (29.06.1956-16.07.1959)
Raab III (16.07.1959-03.11.1960)
Raab IV (03.11.1960-11.04.1961)
Alfons Gorbach 1965.jpg
Alfons Gorbach
(1898-1972)
11 april 19612 april 1964 Gorbach I (11.04.1961-27.03.1963)
Gorbach II (27.03.1963-02.04.1964)
Bundesarchiv B 145 Bild-F020439-0011, Detail Bundeskanzler Josef Klaus.jpg
Josef Klaus
(1910-2001)
2 april 196421 april 1970 Klaus I (02.04.1964-19.04.1966)
Klaus II (19.04.1966-21.04.1970)
W Schuessel7.jpg
Wolfgang Schüssel
(*1945)
4 februari 200011 februari 2007 Schüssel I (04.02.2000-28.02.2003)
Schüssel II (28.01.2003-11.02.2007)

Bondsvoorzitters van de ÖVP[bewerken]

Afbeelding Persoon Periode
Figl leopold 01.jpg
Leopold Figl
(1902-1965)
19451952
Julius-Raab-1961.jpg
Julius Raab
(1891-1964)
19521960
Alfons Gorbach 1965.jpg
Alfons Gorbach
(1898-1972)
19601963
Bundesarchiv B 145 Bild-F020439-0011, Detail Bundeskanzler Josef Klaus.jpg
Josef Klaus
(1910-2001)
19631970
Ico user profile blank.png
Hermann Withalm
(1912-2003)
19701971
Ico user profile blank.png
Karl Schleinzer
(1924-1975)
19711975
Ico user profile blank.png
Josef Taus
(*1933)
19751979
Alois Mock.jpg
Alois Mock
(*1934)
19791989
Josef Riegler Steiermark.jpg
Josef Riegler
(*1938)
19891991
Vienna 2013-05-03 Stadtfest - Dr. Erhard Busek on occasion of opening 'Wiener Stadtfest' 2013.jpg
Erhard Busek
(*1941)
19911995
W Schuessel7.jpg
Wolfgang Schüssel
(*1945)
19952007
Wilhelm Molterer.jpg
Wilhelm Molterer
(*1955)
20072008
Josef Proell.jpg
Josef Pröll
(*1968)
20082011
HBM Spindelegger1.jpg
Michael Spindelegger
(*1959)
20112014
Reinhold Mitterlehner Viennale 2012.jpg
Reinhold Mitterlehner
(*1955)
20142017
Kurz2017.jpg
Sebastian Kurz
(*1986)
sinds 2017

Afdelingen in de deelstaten[bewerken]

Afbeelding Deelstaat
OEVP Burgenland.jpg ÖVP Burgenland Burgenland
OEVP Kaernten.jpg Kärntner Volkspartei Karinthië
VPNO Logo 4c kl.jpg Volkspartei Niederösterreich (VPNÖ) Neder-Oostenrijk
OOEVP.jpg Oberösterreichische Volkspartei (OÖVP) Opper-Oostenrijk
Salzburger Volkspartei.jpg Salzburger Volkspartei Salzburg
Steirische Volkspartei.jpg Steirische Volkspartei Stiermarken
Tiroler Volkspartei logo.jpg Tiroler Volkspartei (TVP) Tirol
Logo Vorarlberger VP 2014.jpg Vorarlberger Volkspartei (VVP) Vorarlberg
OEVP Wien.jpg ÖVP Wien Wenen

Externe link[bewerken]