Werner Faymann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Werner Faymann
Werner Faymann 20080905a.jpg
Geboren 4 mei 1960
Wenen, Oostenrijk
Politieke partij SPÖ
Partner Martina Ludwig-Faymann
Bondskanselier van Oostenrijk
Aangetreden 2 december 2008
Einde termijn 9 mei 2016
Vicepremier(s) Josef Pröll (2008-2011)
Michael Spindelegger (2011-2014)
Reinhold Mitterlehner (2014 - )
President Heinz Fischer
Voorganger Alfred Gusenbauer
Opvolger Christian Kern
Partijleider van de SPÖ
Aangetreden 8 augustus 2008
Einde termijn 9 mei 2016
Voorganger Alfred Gusenbauer
Opvolger Christian Kern
Minister van Verkeer
Aangetreden 11 januari 2007
Einde termijn 2 december 2008
President Heinz Fischer
Premier Alfred Gusenbauer
Voorganger Hubert Gorbach
Opvolger Doris Bures
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Werner Faymann (Wenen, 4 mei 1960) is een Oostenrijks politicus. Als bondskanselier leidde hij van 2008 tot 2013 het Kabinet-Faymann I en van 2013 tot 2016 het Kabinet-Faymann II. Hij is bijna 7,5 jaar bondskanselier van Oostenrijk geweest.

Faymann was vanaf 11 januari 2007 minister van Verkeer in de regering-Gusenbauer, die in juli 2008 viel. In juni 2008 werd Faymann gekozen tot de nieuwe voorzitter van de SPÖ, en hij was de lijsttrekker van deze partij bij de parlementsverkiezingen in september 2008.

De verkiezingen werden door Faymann gewonnen, ondanks licht verlies voor de SPÖ. Op 8 oktober 2008 begon Faymann met de formatie van een nieuwe regering. In november werd een akkoord gesloten tussen de SPÖ en de ÖVP. Op 2 december 2008 werd Faymann beëdigd als de nieuwe Bondskanselier van Oostenrijk. De continuering van de grote coalitie betekent dat kleine partijen zoals de uiterst rechtse FPÖ en de Alliantie voor de Toekomst van Oostenrijk van de regering zijn uitgesloten. Beide partijen waren bij de verkiezingen goed voor 28,2 procent van de stemmen. De installatie van de nieuwe regering vond plaats in het Hofburg in Wenen.[1]

Op 9 mei 2016 legde hij zijn politieke functie van bondskanselier van Oostenrijk en zijn functie van partijvoorzitter van de SPÖ neer. Hij gaf als reden op dat hij te weinig steun vanuit zijn partij de SPÖ kreeg.[2][3] De SPÖ koos op donderdag 12 mei 2016 Christian Kern, sinds 2010 directeur van de ÖBB, als zijn opvolger.

Leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej - Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Juncker: Neven Mimica · Corina Crețu · Maroš Šefčovič · Frans Timmermans · Pierre Moscovici · Karmenu Vella · Vytenis Andriukaitis · Federica Mogherini
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico · Matteo Renzi · Joseph Muscat · Zoran Milanović · Stefan Löfven · Bohuslav Sobotka