Drijvende waterweegbree

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Drijvende waterweegbree
LuroniumNatans2.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:Eenzaadlobbigen
Orde:Alismatales
Familie:Alismataceae (Waterweegbreefamilie)
Geslacht:Luronium
Soort
Luronium natans
(L.) Raf. (1840)
Luronium natans inflorescence (01).jpg
Afbeeldingen Drijvende waterweegbree op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Drijvende waterweegbree op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Drijvende waterweegbree (Luronium natans, synoniem: Alisma natans) is een waterplant die behoort tot de waterweegbreefamilie (Alismataceae).

Ze staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen; de status in Vlaanderen is zeldzaam. Deze plant staat op de EU-Habitatrichtlijn. Plukken, verplanten, beschadigen, in de handel brengen of vervoeren is verboden (ook in gedroogde toestand). In Nederland is de plant vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd.

Drijvende waterweegbree komt van nature voor in Europa, van Zuid-Frankrijk tot Noord-Engeland en Zuid-Zweden en oostwaarts tot Noord-Duitsland en Polen. In Nederland wordt deze plant ook nog veel gevonden in de Reusel

Het is een 10-90 cm hoge plant met deels ondergedoken en deels drijvende blaadjes van enkele cm groot. De gesteelde drijvende blaadjes zijn eirond tot elliptisch en de ondergedoken blaadjes lijnvormig en zittend. De plant bloeit in Nederland van mei tot augustus.

De drietallige bloemen zijn wit met een geel centrum en 2 cm in middellijn. De bloemen kunnen drijven op het water of enkele cm boven het water uitsteken. De dopvruchtjes zitten met 6 tot 9 op een hoofdje dat onder water rijpt. De geribde, 2,5 mm lange en 1 mm brede vruchtjes zijn stomp en hebben een stekelpunt.

Ecologie en verspreiding[bewerken]

Drijvende waterweegbree is een plant van helder, voedselarm tot matig voedselrijk (fosfaatarm), zwak zuur water. Ze komt voor in laaglandbeken, vennen, kanalen en poelen. Het is een vrij zeldzame soort met een uitgebreide verspreiding in de hoge delen van Nederland. Het bolwerk ligt in Noord-Brabant. Drijvende waterweegbree kent verschillende, in elkaar overlopende, verschijningsvormen die samenhangen met de waterdiepte en dynamiek ter plekke. In diep (meren) of stromend water (beken) worden dichte matten met rozetten gevormd, met alleen ondergedoken lijnvormige bladeren. In ondiepe delen van vennen en plassen ontwikkelen zich vanuit deze rozetten bloeiende planten met kenmerkende drijfbladeren. Op periodiek droogvallende oevers ontwikkelen zich planten met gesteelde bladeren die vaak uitbundig bloeien. De onderwatervorm kan verward worden met ondergedoken planten van moerasweegbree en jonge planten van waterweegbree, egelskop en pijlkruid.[1]

Externe links[bewerken]