Eén van de acht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een van de acht
Genre Spelprogramma
Speelduur 90-120 minuten
Bedenker Theo Uittenbogaard
Presentatie Mies Bouwman
Regie Ben de Jong
Muziek Tony Nolte
Land van oorsprong Vlag van Nederland Nederland
Taal Nederlands
Uitzendingen
Start 1969
Einde 1973
Netwerk of omroep VARA (1970-1973)
Prijzen
Gouden Televizier-Ring 1972
Portaal  Portaalicoon   Televisie

Een van de acht was een Nederlandse spelprogramma op televisie, dat oorspronkelijk van 1969 tot 1973 werd uitgezonden bij de VARA. Het programma, dat alle kijkcijferrecords brak, werd gepresenteerd door Mies Bouwman.

Oorsprong[bewerken]

Het programma werd bedacht in 1969 (tijdens een brainstormsessie met het hoofd van de afdeling Amusement Joop Koopman, Leen Timp, de man van Mies Bouwman en latere regisseur van het programma, en de eerste televisieregisseur van het programma Ben de Jong in Studio Concordia te Bussum) door de jonge VARA-medewerker Theo Uittenbogaard, die daar overigens niets voor ontving, zelfs niet de 'credits'. Mies Bouwman stond erop het programma in ieder geval te laten eindigen met het laten zien en onthouden van prijzen die via een lopende band aan de winnaar zouden worden getoond. Die lopende band had zij eerder gezien in een show van Rudi Carrell op de Duitse televisie, dus dat idee was geenszins origineel, maar wel een succes. Theo Uittenbogaard was de eerste twee seizoenen 'personal assistant' van Mies Bouwman en schreef ook haar teksten voor tijdens de uitzending. In het derde seizoen werden de kandidaten niet meer gerekruteerd uit de lezers van landelijke en provinciale dagbladen – naar het oorspronkelijke idee van Uittenbogaard de beste manier om zowel een landelijke spreiding van de kandidaten te verzekeren, alsook quizvragen over de actualiteit te kunnen stellen. Mies Bouwman wist, op aanraden van Rudi Carrell, het 'format' te verkopen aan de WDR voor 10.000 DM, waarna Carrell het programma Am Laufenden Band van 1974 tot 1979 met veel succes kon presenteren. Het programma werd onder de titel 'The Generation Game' aan Engeland verkocht. En ook aan Italië en Spanje werd de licentie-rechten te gelde gemaakt.

Het programma[bewerken]

Een van de acht werd vanaf 1970 eens per maand op zaterdagavond rechtstreeks uitgezonden door de VARA. Geregeld liep het programma (net als Voor de vuist weg) uit en overschreed het ruimschoots de voor het programma gereserveerde tijd van ongeveer twee uur. Het Orkest Tony Nolte zorgde voor de muzikale begeleiding.

Vier tweetallen namen het tegen elkaar op in allerlei spelletjes, waarna er uiteindelijk twee personen in de eindronde terechtkwamen. Deze moesten na elkaar in een witte stoel plaatsnemen om drie algemene kennisvragen te beantwoorden. Om de spanning te verhogen, werd er een spotlicht op de persoon geplaatst, nadat Mies de historisch geworden woorden "Licht uit, spot aan" had uitgesproken.

De winnaar mocht in de finale achter een schot plaatsnemen, waarin een deurtje openging dat zicht bood op een lopende band. Gedurende één minuut (onder een begeleidend muziekje van Tony Nolte) kwamen allerlei artikelen voorbij, waaronder een vraagteken. De voorwerpen die de winnaar daarna binnen een minuut kon opsommen – wat op de band werd opgenomen en opnieuw kon worden gehoord – mocht hij of zij meenemen. Het vraagteken stond in veel gevallen voor een reis, of een prijs die te groot was om op het piramidevormig podium te kunnen worden geplaatst.

Tussen de spelrondes door traden bekende artiesten op. De popgroep The Osmonds en Denny Willis & Hunting Quartet met hun revueact "The Fox" dankten er hun bekendheid in Nederland aan. Anderen die in het programma optraden, waren Wim Sonneveld en Ed Nelson, dokter Rossi uit Peyton Place. Tijdens de laatste uitzending voor de VARA in 1973 zongen Johnny en Rijk Mies Bouwman toe. Hun lied "Dag, een van de acht" (een variatie op "Oh Waterlooplein") werd zelfs op single uitgebracht.

Het idee van dit programma sloeg zo goed aan, dat het met veel succes aan het buitenland werd verkocht. Rudi Carrell presenteerde het in Duitsland als Am laufenden Band en Bruce Forsyth in Engeland als The generation game.

Eenmalige revivals[bewerken]

In 1974 stapte Mies Bouwman over naar de AVRO. Daar presenteerde ze Een mens wil... (op de vrijdagavond wel eens even zitten en een beetje lachen want er is al genoeg ellende op de wereld), het programma dat destijds de opvolger van Eén van de acht moest worden, waar kijkers wensen naar konden insturen. Bij uitzending van dit programma in januari 1976 was er de wens: Doe nog eens een keer Een van de acht. Daarom werd vanaf januari 1976 weer een aantal afleveringen van Een van de acht uitgezonden en verdween het programma Een mens wil... weer.

In 1990 werd er een nieuwe versie van het programma geproduceerd voor RTL 4, met als presentatoren Jos Brink en Lucie de Lange. Dit had echter niet het gewenste succes, en daarom werd het programma na één seizoen alweer geschrapt. In 1995 presenteerde Paul de Leeuw een eenmalige editie, wegens het 70-jarig bestaan van de VARA. In 2008 kwam Henny Huisman met een eenmalige editie bij de EO; er werd toen geld ingezameld voor de Leprastichting. De muziek van de eenmalige edities uit 1995 en 2008 was in handen van het Combo van Cor Bakker.

Prijzen[bewerken]

Een van de acht won in 1972 de Gouden Televizier-Ring.

Trivia[bewerken]

Bron[bewerken]