Eric Schneider

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eric Schneider
Eric Schneider (links), met zoon Beau, december 2012
Eric Schneider (links), met zoon Beau, december 2012
Algemene informatie
Geboren Batavia, 30 augustus 1934
Land Vlag van Nederland Nederlands-Indië
Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1960-
Beroep acteur
regisseur
toneelschrijver
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Eric Schneider (Batavia, 30 augustus 1934) is een Nederlands acteur, regisseur en (toneel)schrijver.

Levensloop[bewerken]

Schneider werd geboren in Nederlands Oost-Indië, als zoon van een leraar Duits. In 1947 kwam hij naar Nederland waar hij de HBS doorliep. In 1956 werd hij aangenomen op de Toneelacademie Maastricht, waar hij in 1960 eindexamen deed. Schneider is de broer van de diplomaat Carel Jan Schneider, die als schrijver bekend werd onder het pseudoniem F. Springer. Hij was getrouwd met actrice Will van Kralingen, met haar heeft hij twee kinderen, Olivier (1981) en Beau (1988). Zijn jongste zoon Beau Schneider acteert ook.

Toneel[bewerken]

Schneider debuteerde in 1960 in Zuiden (Sud) van Julien Green. In 1965 speelde hij de hoofdrol in de Nederlandse speelfilm 10.32. In 1967 ontving hij de Louis d'Or voor zijn vertolking van de titelrol in Hamlet bij het Nieuw Rotterdams Toneel. Schneider speelde meer dan honderd – voor het merendeel – hoofdrollen bij talloze gezelschappen als Toneelgroep De Appel, Publiekstheater, Nationale Toneel en Globe. Hij wordt algemeen erkend als éminence grise van het Nederlandse toneel. Eric Schneider is Ridder in de Orde van Oranje Nassau sinds 1980 en Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw sinds hij afscheid nam van het gesubsidieerde toneel in het jaar 2000.

In 2009 maakte Schneider met het stuk Nocture, een bittere komedie de balans op van een toneelleven. Shakespeares King Lear geldt als de kroon op de carrière van iedere acteur. Schneider schreef met Nocturne zijn eigen King Lear. Hij kijkt terug op het leven van een oude toneelspeler en maakt daarbij gebruik van een halve eeuw theatergeschiedenis. In mei 2010 was Schneider als onderdeel van de 'Márai Marathon' (een hommage aan het werk van de Hongaarse schrijver Sándor Márai) nogmaals te zien in de met de Toneelpublieksprijs bekroonde voorstelling Gloed. Hij vierde met Gloed ook zijn 50 jarig toneeljubileum.

In september 2013 speelden Eric en Beau Schneider voor het eerst samen in Levenslang theater (A Life in the Theatre) van David Mamet. Na bijna vijf jaar niet op het toneel te hebben gestaan doet Schneider in 2018 mee aan De Indië Monologen, samen met o.a. Willem Nijholt, Yvonne Keuls en Adriaan van Dis.

Film/TV[bewerken]

In de film Cloaca (2003) speelde hij een rol als hoogste baas van de ambtenaar Pieter. In 2007 speelde hij ook een kleine rol in de film Alles is Liefde. Schneider was in 2007 ook te zien als dementerende pater familias Henk Keppel sr. in de televisieserie Stellenbosch. In 2010 was hij te zien als de oude Prins Bernhard in de televisieserie Bernhard, schavuit van Oranje. In 2012 vertolkte Schneider weer de rol van de oude Prins Bernhard in de televisieserie Beatrix, Oranje onder vuur. In 2014 deed Eric Schneider mee aan het televisieprogramma Krasse Knarren.

Regisseur/Schrijver/Tekenaar[bewerken]

Schneider is ook actief als regisseur. Daarnaast legt hij vanaf 1994 zijn toneelherinneringen vast in tekeningen. Schneider schreef een aantal toneelstukken. Enkele titels zijn: Tweelicht, Rinkelrooien, De stilte aan de andere kant van de weg, Theodoor, een total loss en Nocturne, een bittere komedie. In augustus 2013 verscheen zijn eerste roman getiteld Een tropische herinnering bij Uitgeverij Cossee.

Filmografie[bewerken]

Schneider (1977)

Externe link[bewerken]