Erytriet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Erytriet, erytrien of kobaltbloem
Erythritemaroc1.jpg
Mineraal
Chemische formule Co3(AsO4)2·8(H2O)
Kleur Kleurloos, lichtroze of paarsrood
Streepkleur Rozerood
Hardheid 1,5 tot 2
Gemiddelde dichtheid 3,12 kg/dm3
Glans Parelglans
Opaciteit Doorzichtig tot subdoorschijnend
Breuk Splinterig
Splijting Perfect, [010]
Kristaloptiek
Kristalstelsel monoklien
Brekingsindices 1,626 - 1,701
Dubbele breking 0,0720 - 0,0730
Pleochroïsme Vaalroze tot rood
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal erytriet (ook: erytrien) of kobaltbloem is een gehydrateerd kobaltarsenaat met de chemische formule Co3(AsO4)2·8(H2O).

Eigenschappen[bewerken]

Het doorzichtig tot subdoorschijnend kleurloze, lichtroze of paarsrode erytriet heeft een parelglans, een rozerode streepkleur en de splijting van het mineraal is perfect volgens het kristalvlak [010]. Het kristalstelsel is monoklien. Erytriet heeft een gemiddelde dichtheid van 3,12, de hardheid is 1,5 tot 2 en het mineraal is niet radioactief. De dubbelbreking van erytriet is 0,0720 tot 0,0730, de brekingsindex ligt tussen 1,626 en 1,701 en het mineraal is vaalroze tot rood pleochroïsch.

Naam[bewerken]

De naam van het mineraal erytriet is afgeleid van het Oudgriekse woord ἐρυθρός, eruthros, dat "rood" betekent.

Voorkomen[bewerken]

Erytriet is een zeldzaam secundair mineraal dat voorkomt in kobalthoudende afzettingen. De typelocatie van erytriet is gelegen op de Schneeberg in het Ertsgebergte, Duitsland. Het mineraal wordt verder gevonden in Bou Azzer, Marokko.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]