Kristalstelsel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Overzicht van de 7 kristalstelsels aan de hand van een voorbeeld:
Rij 1: pyriet (kubisch) - seleniet (monoklien)
Rij 2: microklien (triklien) - apofylliet (tetragonaal)
Rij 3: brookiet (orthorombisch) - amethist (trigonaal) - smaragd (hexagonaal)

Een kristalstelsel of kristalsysteem is een term uit de kristallografie, die weergeeft op welke manier een kristallijne stof, zoals mineralen, opgebouwd is. De meest voorkomende zijn monoklien en orthorombisch.

Alle kristallen bestaan uit een roosterstructuur van atomen. Deze structuur is kenmerkend voor elk kristal en bepaalt de rangschikking van de kristalvlakken en de natuurkundige eigenschappen ervan. Aan de hand van hun roosterstructuur, die wordt aangeduid op een kristallografisch assenstelsel, kunnen vrijwel alle kristallen worden ondergebracht in zeven kristalstelsels.

Mogelijke kristalstelsels[bewerken]

Er zijn 7 verschillende kristalstelsels mogelijk. Hieronder staan ze gerangschikt in oplopende volgorde van symmetrie:

Symmetrie-elementen[bewerken]

Ieder kristalstelsel bezit een welbepaalde orde van symmetrie. De minimale vereisten van symmetrie per kristalstelsel staan hieronder beschreven:

  • Triklien: 1 symmetrie-centrum of enkel translatie-symmetrie
  • Monoklien: 1 tweevoudige rotatie-as of 1 spiegelvlak
  • Orthorombisch: 3 tweevoudige rotatie-assen of 1 tweevoudige rotatie-as en twee spiegelvlakken
  • Tetragonaal: 1 viervoudige rotatie-as
  • Trigonaal: 1 drievoudige rotatie-as
  • Hexagonaal: 1 zesvoudige rotatie-as
  • Kubisch: 4 drievoudige rotatie-assen

Zie ook[bewerken]