Europese treksprinkhaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Europese treksprinkhaan
Solitaire vorm.
Solitaire vorm.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Onderstam:Hexapoda (Zespotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Orthoptera (Rechtvleugeligen)
Onderorde:Caelifera (Kortsprietigen)
Familie:Acrididae (Veldsprinkhanen)
Onderfamilie:Oedipodinae
Geslacht:Locusta
Soort
Locusta migratoria
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Europese treksprinkhaan op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vista-kmixdocked.png Geluid van de Europese treksprinkhaan (Locusta migratoria)
(download·info)

De Europese treksprinkhaan (Locusta migratoria migratoria) is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae), onderfamilie Oedipodinae. De soort werd vroeger ingedeeld onder de onderfamilie Acridinae.[1] De soort Locusta migratoria kent naast de Europese treksprinkhaan ook nog de Afrikaanse treksprinkhaan (zie Ondersoorten).

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De kleur is bruin, het halsschild is lichter op het midden en heeft een enkele dwarsgroef. De vleugels zijn duidelijk langer dan het achterlijf, zowel bij mannetjes als de vrouwtjes. De achterscheen van het achterste potenpaar is rood gekleurd. Net als andere treksprinkhanen kent deze soort een zwermende vorm, die er uiterlijk anders uitziet. Zo is het halsschild vlakker, ontbreekt de rode kleur op de achterpoten en het lichaam wordt groen in plaats van bleekbruin. Daarnaast worden de vleugels langer. Mannetjes bereiken een lengte van 29 tot 51 millimeter, de vrouwtjes zijn 37 tot 58 mm lang.[1]

Onderscheid met andere soorten[bewerken | brontekst bewerken]

De Europese treksprinkhaan is alleen met de Egyptische sprinkhaan te verwarren door de grootte. De Egyptische treksprinkhaan heeft echter duidelijk gestreepte ogen en blauwe achterschenen in plaats van rode.

Verspreiding[bewerken | brontekst bewerken]

De Europese treksprinkhaan kwam vroeger voor in grote delen van Europa, inclusief Nederland en België, maar is in vrijwel het gehele Europese areaal uitgestorven. Alleen in noordwestelijk Frankrijk is nog een populatie. Af en toe wordt de sprinkhaan nog wel aangetroffen vanwege de populariteit als voedsel dier voor grotere reptielen die in gevangenschap worden gehouden. Buiten Europa komt de nominaatondersoort voor in West- en Centraal-Azië.

Levenswijze[bewerken | brontekst bewerken]

Europese treksprinkhaan is als volwassen insect te zien van juni tot september en is vooral actief tussen negen uur in de ochtend en zeven uur in de avond.[1] De sprinkhaan maakt geen geluid.

Ondersoorten[bewerken | brontekst bewerken]

Locusta migratoria kent twee ondersoorten, waarvoor diverse synoniemen in gebruik zijn.[2][3] Aanvankelijk werden vaak solitaire en zwermvormen als verschillende soorten beschreven en benoemd.


Foto's[bewerken | brontekst bewerken]