Naar inhoud springen

Evonne Goolagong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Evonne Fay Goolagong-Cawley
Evonne Goolagong in 1971 te Hilversum
Evonne Goolagong in 1971 te Hilversum
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Australië Australië
Geboorteplaats Griffith[1]
Geboortedatum 31 juli 1951
Lengte 1,68 m
Met pensioen 1983
Totaal prijzengeld 1.399.431 Amerikaanse dollar
Profiel (en) WTA-site
Hall of Fame 1988 (en) profiel
Enkelspel
Winst-verliesbalans 704–165
Titels 69
Hoogste positie 1e (26 april 1976)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 18–16
Titels 51
Portaal  Portaalicoon   Tennis
Evonne Goolagong in 1973

Evonne Fay Goolagong-Cawley (Griffith (New South Wales), 31 juli 1951) is een voormalig tennis­speelster uit Australië.

De ouders van Evonne Goolagong zijn Aboriginals en horen bij de Wiradjuri-stam; haar vader trekt rond als schapenscheerder. Er zijn acht kinderen. Al jong trok het tennisspel, maar Aboriginalmeisjes werden gediscrimineerd. Toen Bill Kurtzman zag dat ze door de hekken van zijn tennisclub keek, vroeg hij haar binnen. Daar ontdekte hij dat dit kleine meisje een groot talent was. Toen ze vijftien jaar was, werd haar naam aan Vic Edwards, hoofd van de tennisschool in Sydney, doorgegeven. Hij haalde haar ouders ertoe over Evonne aan hem mee te geven en nam haar in huis. Drie jaar later deed ze eindexamen en speelde ze voor het eerst op Wimbledon.

Op 19 juni 1975 trouwde Goolagong met de Britse tennisser Roger Cawley.

Goolagong behaalde in haar carrière 68 titels in het enkelspel en 11 in het dubbelspel. Haar topjaren waren de jaren 70 van de twintigste eeuw, waarin ze ook Wimbledon en Roland Garros won. In Nederland won ze in 1971 het Dutch Open op 't Melkhuisje in Hilversum.

In 1971 werd ze tot Australiër van het jaar verkozen.

In 1988 werd zij opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame. In 1994 werd zij tevens in de Australische Tennis Hall of Fame opgenomen.[2]

Alsnog nummer 1 van de wereld

[bewerken | brontekst bewerken]

Eind 2007 maakte de WTA bekend dat Goolagong in 1976 toch de wereldranglijst heeft aangevoerd. Eerst werd verondersteld dat Chris Evert dat hele jaar die lijst aanvoerde, maar achteraf bleek een rekenfout te zijn gemaakt. Na correctie bleek Goolagong vanaf 26 april 1976 twee weken een voorsprong van 0,8 punten op Evert te hebben gehad. Er volgde eerherstel. De WTA reikte bovendien een kristallen trofee uit die tegenwoordig aan de nummers 1 van de wereld wordt gegeven.[3]

Grandslamtitels

[bewerken | brontekst bewerken]
jaartoernooitegenstandster in finalescore
1971Roland GarrosVlag van Australië Helen Gourlay6–3, 7–5
1971WimbledonVlag van Australië Margaret Court6–4, 6–1
1974Australian OpenVlag van Verenigde Staten Chris Evert7–6, 4–6, 6–0
1975Australian Open (2)Vlag van Tsjecho-Slowakije Martina Navrátilová6–3, 6–2
1976Australian Open (3)Vlag van Tsjecho-Slowakije Renáta Tomanová6–2, 6–2
1977Australian Open (4)Vlag van Australië Helen Gourlay-Cawley6–3, 6–0
1980Wimbledon (2)Vlag van Verenigde Staten Chris Evert-Lloyd6–1, 7–6
jaartoernooipartnertegenstandsters in finalescore
1971Australian OpenVlag van Australië Margaret CourtVlag van Australië Jill Emmerson
Vlag van Australië Lesley Hunt
6–0, 6–0
1974Australian Open (2)Vlag van Verenigde Staten Peggy MichelVlag van Australië Kerry Harris
Vlag van Australië Kerry Melville
7–5, 6–3
1974WimbledonVlag van Verenigde Staten Peggy MichelVlag van Australië Helen Gourlay
Vlag van Australië Karen Krantzcke
2–6, 6–4, 6–3
1975Australian Open (3)Vlag van Verenigde Staten Peggy MichelVlag van Sovjet-Unie Olga Morozova
Vlag van Australië Margaret Court
7–6, 7–6
1976Australian Open (4)Vlag van Australië Helen GourlayVlag van Australië Lesley Bowrey
Vlag van Tsjecho-Slowakije Renáta Tomanová
8–1
1977Australian Open (5)Vlag van Australië Helen Gourlay-CawleyVlag van Australië Kerry Melville-Reid
Vlag van Verenigde Staten Mona Schallau-Guerrant
niet gespeeld1

1 De dubbelspelfinale van het Australian Open in december 1977 is niet gespeeld – de twee teams deelden de titel en het prijzengeld.

Gemengd dubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
jaartoernooipartnertegenstanders in finalescore
1972Roland GarrosVlag van Australië Kim WarwickVlag van Frankrijk Françoise Dürr
Vlag van Frankrijk Jean-Claude Barclay
6–2, 6–4

Resultaten grandslamtoernooien

[bewerken | brontekst bewerken]
Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans
Toernooi19671968196919701971197219731974197519761977197819791980198119821983
Vlag van Australië Australian Open 3R 3R 2R KF F F F W W W W 2R KF 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros W F HF 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R W F HF KF F F HF HF W 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open 3R F F F F KF

Vrouwendubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
Toernooi1968196919701971197219731974197519761977197819791980198119821983
Vlag van Australië Australian Open 2R W HF HF W W W F KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros HF 2R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3R F 2R HF W 2R 3R 3R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open HF HF HF 2R
[bewerken | brontekst bewerken]
Commons heeft media­bestanden in de categorie Evonne Goolagong.