Faux bois

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
brug over de slotgracht van kasteel Chatelet
De leuningen van een bruggetje achter Paleis Soestdijk in faux bois

Faux bois of rustiekcement is artistiek nagemaakt imitatiehout of houtstructuren in diverse materialen. Het dient om een replica het uiterlijk te geven van echt hout. De stijl heeft wortels in de Renaissance met trompe-l'oeil. Het werd waarschijnlijk voor het eerst gemaakt van beton met een ijzeren armatuur door Franse tuinlieden die "rocailleurs" werden genoemd. Dezen gebruikten hiervoor ijzeren staven, vathoepels en kippengaas. Vroege voorbeelden werden gebruikt in het Parc des Buttes-Chaumont bij een expositie in Parijs in 1867. In 1873 gebruikte de uitvinder van ferrocement, Joseph Monier, zijn patenten om faux bois in bruggen te verwerken. Hij ontwierp de eerste brug van gewapend beton over de slotgracht van kasteel Chazelet in Frankrijk. Het werd gebruikt om de leuningen en balken het uiterlijk van houten palen en balken te geven.

Faux bois werd aangebracht als mengsel van beton, mortel en specie op een stalen frame of armatuur waarop levensechte voorstellingen van houten voorwerpen werden gebeeldhouwd. Het uiteindelijke beeldhouwen gebeurde terwijl het mengsel nat was, ongeveer ter dikte van stopverf. Ambachtslieden gebruikten hiervoor verschillende technieken. De techniek was populair tussen het eind van de 19e eeuw en de jaren 1940. Een voorbeeld van faux bois is in Nederland te zien bij de leuningen van een bruggetje in het park achter Paleis Soestdijk.[1] Een ander voorbeeld van cementrustiek is een tuinornament bij Paleis Soestdijk als folly in de vorm van een afgezaagd stuk boomstam.