Fint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fint
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Fint
Fint
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Orde: Clupeiformes (Haringachtigen)
Familie: Clupeidae (Haringen)
Onderfamilie: Alosinae
Geslacht: Alosa
Soort
Alosa fallax
(Lacépède, 1803[2])
Fint op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

De fint (Alosa fallax) is een vis uit de haringfamilie en kan zestig cm lang worden.

Algemeen[bewerken]

Vanwege de stippen op zijn flanken wordt hij ook wel de 'gestipte reuzenharing' genoemd. Zijn andere bijnaam is de 'meivis', omdat hij in het voorjaar in de getijdenzone van de grote rivieren wordt gevangen. In de jaren '20 en '30 van de 20e eeuw werd de fint op grote schaal gevangen door beroepsvissers uit Woudrichem en Boven Hardinxveld op de Boven Merwede en Nieuwe Merwede. Dit gebeurde door middel van zogenaamd drijvend want. Dit waren staande netten waarmee de bovenste waterlagen werden afgevist. De beste vangsten werden gedaan bij keren van het tij. De vis werd verkocht als consumptievis, maar was minder waard dan de elft en nog minder gewaardeerd dan zalm en zeeforel.

De fint is een anadrome vis, hij leeft dus in zee, maar paait in de monding van rivieren. Als de watertemperatuur boven de 11 graden Celsius komt, trekken de dieren de rivieren op. Daar waar de getijden nog merkbaar zijn, zetten ze hun eieren af in ondieptes met grind en zand.

Verspreiding en paai[bewerken]

De fint komt voor in de noordelijke deel van de oostelijke kustzones van de Atlantische Oceaan voor, van Marokko tot Noorwegen en daarnaast in de Oostzee. Tot de jaren derig was de fint een algemene vis, met in bijvoorbeeld in 1938 een vangst van een miljoen finten. Door overbevissing, de afsluiting van het Haringvliet en bodemvervuiling verdween de fint nagenoeg uit het stroomgebied van de Rijn, Schelde en de Maas. Er bleven elders wel paaigebieden, bijvorbeeld in Groot-Brittannië, Frankrijk en Spanje. Na de afsluiting van het Haringvliet trokken er nog wel finten het Rijngebied in via de Nieuwe Waterweg, maar of ze hier paaien is niet bekend. Wel worden regelmatig grote hoeveelheden jonge exemplaren, kleiner dan 10 centimeter, in de nabijheid van de Haringvlietsluizen aangetroffen. Sedert 2013 paait fint in de Zeeschelde tussen Steendorp en Den Briel (Baasrode). Vooral ter hoogte van Branst zijn de paaiactiviteiten duidelijk waarneembaar. In Groningen, in het Eems-Dollard estuarium, komt de fint incidenteel voor.

In het Belgisch deel van de Schelde wordt de fint sinds 2003 weer regelmatig gevangen.[3]

Wettelijke regels, bescherming en beheer[bewerken]

Omdat de paaiende populatie in Nederland was uitgestorven staat de fint als 'verdwenen uit Nederland' op de rode lijst. Verder wordt de fint genoemd in de bijlage 2 en 5 van de Habitatrichtlijn. Daarom heeft de Nederlandse overheid de taak om beschermingszones voor de fint aan te wijzen.[4]

Externe links[bewerken]