Forchbahn CFe 2/2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Forchbahn CFe 2/2 + C
CFe 2/2 nr: 4 op 26 mei 2007 aan de Alten Forchstrasse te Küsnacht
CFe 2/2 nr: 4 op 26 mei 2007 aan de Alten Forchstrasse te Küsnacht
Aantal CFe: 5
C: 5
Serie CFe: 1 - 5
C: 11 - 15
Fabrikant Schweizerische Wagon- und Aufzugfabrik (SWS)
Maschinenfabrik Oerlikon (MFO)
Bouwjaar 1912
Aantal delen 1 deel
Asindeling CFe: Bo’
C: 2’
Spoorwijdte 1000 mm (meterspoor)
Massa CFe: 20,2 ton
Lengte over buffers 11,35 m
Maximumsnelheid 36 km/h
Aantal zitplaatsen CFe: 1e klas: 0
2e klas: 24
C: 1e klas: 0
2e klas: 24
Techniek
Voeding CFe: = 600 volt
= 1200 volt
Vermogen CFe: 2 x 148 kW
Aantal motoren CFe: 2
Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer
Verkeer & Vervoer

De Forchbahn CFe 2/2 + C was een elektrisch treinstel bestemd voor het regionaal personenvervoer van de Forchbahn (FB).

Geschiedenis[bewerken]

De Forchbahn liet vijf motorwagens en vijf bijwagens door Schweizerische Wagon- und Aufzugfabrik (SWS) en Maschinenfabrik Oerlikon (MFO) bouwen. In 1987 werden de motorwagen nr: 4 en de bijwagen nr: 11 gerestaureerd. Met deze combinatie wordt door het Tram-Museum Zürich rondritten op het net van de Verkehrsbetriebe Zürich (VBZ) gehouden en tussen het centrum van Zürich en het Tram-Museum in het oude Depot Burgwies.

Constructie en techniek[bewerken]

Het treinstel is opgebouwd uit een stalen frame.

Elektrische tractie[bewerken]

Het traject in het stadsgebied van de VBZ werd geëlektrificeerd met een spanning van 600 volt gelijkstroom en op het traject van Zürich Rehalp naar Esslingen van de Forchbahn werd geëlektrificeerd met een spanning van 1200 volt gelijkstroom.

Treindiensten[bewerken]

De treinen werden door de Forchbahn (FB) in gezet op het traject:

Literatuur[bewerken]

  • Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
  • Theo Stolz: Triebfahrzeuge der Schweiz. Minirex AG, Luzern, 2007, ISBN 3-907014-31-6.

Foto's[bewerken]