Germaniumtetrachloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Germaniumtetrachloride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van germaniumtetrachloride
Structuurformule van germaniumtetrachloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
GeCl4
IUPAC-naam germaniumtetrachloride
Molmassa 214,452 g/mol
SMILES
Cl[Ge](Cl)(Cl)Cl
InChI
1S/Cl4Ge/c1-5(2,3)4
CAS-nummer 10038-98-9
EG-nummer 233-116-7
PubChem 66226
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Corrosief
Gevaar
H-zinnen H314
EUH-zinnen geen
P-zinnen P280 - P305+P351+P338 - P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid (bij 20°C) 1,879 g/cm³
Smeltpunt -49,5 °C
Kookpunt 86,5 °C
Goed oplosbaar in di-ethylether, benzeen, chloroform, tetrachloormethaan
Onoplosbaar in zoutzuur, zwavelzuur
Brekingsindex 1,464 (589 nm, 20 °C)
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Germaniumtetrachloride is een anorganische verbinding van germanium, met als brutoformule GeCl4. De stof komt voor als een rokende kleurloze vloeistof, met een ietwat zure indringende geur. De molecule is structureel verwant aan koolstoftetrachloride en siliciumtetrachloride. Het bezit een tetraëdrische moleculaire geometrie.

Synthese[bewerken]

Germaniumtetrachloride wordt bereid door reactie van germaniumdioxide met waterstofchloride:[1]

\mathrm{GeO_2\ +\ 4\ HCl\ \longrightarrow\ GeCl_4\ +\ 2\ H_2O}

Zuiver germanium kan worden omgezet met chloorgas:

\mathrm{Ge\ +\ 2\ Cl_2\ \longrightarrow\ GeCl_4}

Toepassingen[bewerken]

Germaniumtetrachloride wordt vrijwel uitsluitend gebruikt als intermediair in diverse processen. Zo kan het gereduceerd worden tot zuiver germanium of door hydrolyse in water omgezet worden tot germaniumdioxide:

\mathrm{GeCl_4\ +\ 2\ H_2O\ \longrightarrow\ GeO_2\ +\ 4\ HCl}

Dit germaniumdioxide wordt onder meer in bepaalde glassoorten verwerkt, omdat het een grote brekingsindex bezit.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) G. Brauer (1965) - Handbook of preparative inorganic chemistry, Academic Press