Gie van den Berghe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Gie van den Berghe (Gent, 1945) is een Vlaamse historicus, ethicus en publicist.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Van den Berghe ging op zijn drieëndertigste studeren, promoveerde aan de Universiteit Gent als licentiaat en doctor in de moraalwetenschap met een proefschrift over de nazi-kampen (onderling gedrag, overlevingsschuldgevoel) dat hij herwerkte tot Met de dood voor ogen (1987). Hij concludeerde dat "het enige wat we uit Auschwitz geleerd hebben, is dat er geen grenzen zijn aan het barbarisme van de mens". Voor zijn studie kreeg Van den Berghe in 1987 de Provinciale Prijs voor Geschiedenis van Oost-Vlaanderen toegekend.

Over deze onderwerpen en veel andere schreef hij voor, tijdens en na zijn studies talloze wetenschappelijke artikels en essays in vooraanstaande, kranten, weekbladen, tijdschriften en bundels. Hij werkte tevens mee aan her project Onderuit van de arbeidersliteratuur (EPO).

Gie van den Berghe dook in verscheidene landen in de archieven, werkte acht jaar als geschiedkundige aan het Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij (SOMA), zetelde in de wetenschappelijke commissie die de oprichting voorbereidde van een Vlaams Museum over de Jodenuitroeiing en andere genociden en is gastdocent aan de Universiteit Gent.

Zijn werk De uitbuiting van de Holocaust uit 1990, waarin hij enerzijds de Holocaust-ontkenners weerlegt en anderzijds waarschijnlijk maakt dat verscheidene Israëlische regeringen de jodenuitroeiing hebben uitgebuit om hun politiek in het Midden-Oosten te rechtvaardigen, leidde tot kritiek uit joodse hoek.

Het werk van Gie van den Berghe werd bekroond met geschiedkundige en andere prijzen, onder meer de Arkprijs van het Vrije Woord en in 1996 met "De Zesde Vijs" van SKEPP, voor zijn genuanceerde kritische kijk en voor zijn verdiensten in het verspreiden van objectieve kennis inzake pseudowetenschap.

Zijn voorlaatste boek 'De mens voorbij' (november 2008) overziet vier eeuwen vooruitgangs- en maakbaarheidsideologie, van de Verlichting, over darwinisme, sociaal darwinisme en eugenetica tot transhumanisme.

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1987 Provinciale Prijs voor Geschiedenis van Oost-Vlaanderen.
  • 1996 Arkprijs van het Vrije Woord.
  • 1996 Prijs van Saint Genois, vijfjaarlijkse prijs voor geschiedenis van de Koninklijke Academie van België
  • 1997 De Zesde Vijs, prijs van SKEPP, Vlaamse sceptici

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1987 Met de dood voor ogen. Begrip en onbegrip tussen overlevenden van nazi-kampen en buitenstaanders, EPO, Berchem.
  • 1990 De uitbuiting van de Holocaust, Antwerpen (2de druk, 2001, Amsterdam)
  • 1995 De zot van Rekem, Antwerpen.
  • 1995 Gott mit uns, Antwerpen.
  • 1995 Getuigen, de Belgische nationale bibliografie van egodocumenten over de nazi-kampen, Brussel.
  • 1995 Au camp de Flossenbürg (1945). Témoignage de Léon Calembert, Brussel.
  • 1999 Flossenbürg, een vergeten concentratiekamp, Brussel.
  • 2008 De mens voorbij, Antwerpen
  • 2011 Kijken zonder zien. Omgaan met historische foto's, Kalmthout

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]