Gouden Ereteken van de NSDAP

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gouden Ereteken van de NSDAP
Partijspeld
Partijspeld
Uitgereikt door nazi-Duitsland
Type Speld
Bestemd voor De eerste 100.000 leden van de NSDAP
Status In onbruik geraakt
Statistieken
Instelling 9 november 1933
Volgorde
Volgende (lager) Basis partijspeld zonder gouden krans
Goldenes Parteiabzeichen der NSDAP für Ausländer
Goldenes Parteiabzeichen der NSDAP für Ausländer
Portaal  Portaalicoon   Ridderorden

Het Gouden Ereteken van de NSDAP, in het Duits "Goldenes Ehrenzeichen der NSDAP", was een hoge onderscheiding van deze fascistische politieke beweging. Het was - naast zijn in de Eerste Wereldoorlog verworven IJzeren Kruis der Eerste Klasse - de enige onderscheiding die de Duitse "Führer" en Rijkskanselier Adolf Hitler droeg.

De speld werd in 1933 door Hitler ingesteld en een aantal van de oudste en hoogst geplaatste medewerkers van de partij mocht deze speld dragen. Vlak voor zijn zelfgekozen dood op 30 april 1945 nam Hitler zijn speld van zijn uniformjasje en speldde hem met de woorden "U bent de beste moeder van het Duitse Rijk" op de borst van Magda Goebbels die zich daarmee zeer verguld toonde. Enige uren later vergiftigde zij haar zes nog jonge kinderen die "beter dood konden zijn dan in een Duitsland zonder Hitler te leven" en liet zij zich door haar man, de Rijkskanselier Joseph Goebbels[1], door het hart schieten. De half gesmolten maar nog herkenbare resten van deze speld werden op de half verbrande resten van haar lichaam in de tuin van de Rijkskanselarij ontdekt en waren tot voor kort in het bezit van de Russische regering. Het speldje werd in juni 2005 gestolen en is sindsdien spoorloos.

Na de Duitse Orde, waarvan dit speldje het centrale medaillon vormt, en de "Bloedorde" die herinnerde aan de mislukte staatsgreep van 9 november 1923, was de Gouden Partijspeld van de NSDAP de hoogste burgerlijke Duitse onderscheiding. Alle partijleden met een zogenaamd "laag nummer" werden Hitlers oude kameraden uitgereikt. Men heeft dit begrip tot 100 000 leden opgerekt[2]. Dat betekende in de praktijk dat zij al in 1925 lid hadden moeten zijn geworden. Als hoge onderscheiding kon de speld ook aan niet-partijleden worden uitgereikt [3], omdat deze zich bijzonder verdienstelijk gemaakt hadden voor de partij[2]. Er werden ook spelden aan buitenlanders verleend.

De dragers van het speldje hadden in de Duitse maatschappij ten tijde van de nazi-heerschappij een streepje voor op anderen, ook op de latere leden de "Angstbrosche". Men noemde de oude garde wel de "Goldfasane".

Beschrijving[bewerken]

Het speldje werd in een aantal formaten geproduceerd. Dat betekende niet dat er ook klassen of graden bestonden. Men vond het dragen van kleinere spelden op informele kleding of uniformen in het veld passender.

Bij de oude strijders van de NSDAP werd het lidmaatschapsnummer op de keerzijde gegraveerd. Bij dragers die de speld voor verdiensten kregen opgespeld, werden de initialen "AH" en een datum op de keerzijde gegraveerd.

Er was een gouden, maar geen zilveren speld. Daarover is kennelijk wel nagedacht want er zijn twee proefstukken bekend[4].

Het Goldenes Parteiabzeichen der NSDAP für Ausländer is erg zeldzaam. Dit was werkelijk van zilver en goud terwijl de spelden voor Duitsers van verguld brons waren.

Er bestaan acht varianten van het speldje, vier met een diameter van 30 millimeter en vier met een diameter van 24 millimeter. Het speldje voor vreemdelingen bestaat alleen in de kleine vorm. Op de keerzijde staan de merken van de producenten, lidmaatschapsnummers of data en naam van de Führer. In 2005 liepen de prijzen voor deze spelden - die men in Duitsland beslist niet mag dragen en als verzamelaar alleen met toestemming mag bezitten - tussen 280 en de 2147 euro.

Zie ook[bewerken]