Grote sperwerkoekoek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Grote sperwerkoekoek
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Grote sperwerkoekoek
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Cuculiformes (Koekoeksvogels)
Familie:Cuculidae (Koekoeken)
Geslacht:Hierococcyx (Sperwerkoekoeken)
Soort
Hierococcyx sparverioides
(Vigors, 1832)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Grote sperwerkoekoek op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De grote sperwerkoekoek (Hierococcyx sparverioides) is een koekoekssoort uit het geslacht Hierococcyx. Deze soort parasiteert op zangvogels.

Beschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

De grote sperwerkoekoek is 40,5 cm lang. Het is een grote koekoek met relatief korte ronde vleugels waardoor hij sterk lijkt op een sperwer. De vogel is van boven vrij donker, bruinachtig grijs en heeft van onder een opvallende horizontale streping. Bij de keel iets bruinig, zonder scherpe afscheiding richting de buik. Vooral het geluid is kenmerkend, dat is een luid, verdragend pie-pìe-ha (klemtoon op tweede lettergreep), voortdurend herhalend, steeds sneller, wat nogal aanstellerig klinkt.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken | brontekst bewerken]

De grote sperwerkoekoek komt voor in het groot gebied dat reikt van de Himalaya, door Zuid-China, Hainan en Taiwan. Het is een vogel van montaan bos tot op een hoogte van 1800 m boven de zeespiegel. Het is een trekvogel die 's winters wordt gezien in de Indische Archipel tot op de Filipijnen. Hoewel er op Borneo maar vijf bevestigde waarnemingen zijn.[3][2]

Status[bewerken | brontekst bewerken]

BirdLife International beschouwt de grote sperwerkoekoek en de Bocks sperwerkoekoek als één soort, met een groot verspreidingsgebied. De kans op uitsterven is uiterst gering. De grootte van deze populaties zijn niet allemaal gekwantificeerd. De vogel is plaatselijk algemeen en er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Om deze redenen staat deze sperwerkoekoek (sensu lato) als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]