Guido Reni

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guido Reni
Een zelfportret van Guido Reni
Een zelfportret van Guido Reni
Persoonsgegevens
Geboren 4 november 1575
Overleden 18 augustus 1642
Beroep(en) Kunstschilder, graveur
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Ontvoering van Deianira, Guido Reni, 1620-21

Guido Reni (uitspraak: gwē'dō rĕ'nē) (Bologna, 4 november 1575 – aldaar, 18 augustus 1642) was een Italiaanse kunstschilder en graveur, getrouwd met Elisabetta Sirani.

Als kind was hij regelmatig te vinden in de studio van de Vlaamse schilder Denis Calvaert in Bologna. Rond 1595 was hij voor een korte periode leerling van de familie Augostino, Annibale en Lodovico Carracci. In 1598 kreeg hij van de Italiaanse overheid opdracht om voor de façade van het Palazzo del Reggimento in Bologna decoratieve fresco's uit te voeren. Net na 1600 begon hij aan zijn eerste van vele reizen naar Rome. Tot ongeveer 1614 was dat zijn werkcentrum. In die periode was ook Caravaggio daar aan het werk. De twee werden een soort rivalen van elkaar en beïnvloedden elkaar. Dit is onder meer te zien in de Kruisiging van St. Petrus (Santa Maria del Popolo) van Caravaggio.

Rond 1608/09 werkte Reni aan fresco's in de kerk van San Gregorio Magno in Rome. Daar toonde hij in het werk God de Vader boven een samenscholing van Engelen volgens vele kenners de eerste maal zijn grandeur in stijl en tonaliteit die voor zijn latere werk, zoals het Aurora-fresco uit 1613 in het Palazzo Rospigliosi Pallavaccini in Rome, kenmerkend zouden zijn. In de kathedraal in Ravenna begon hij in 1620 met de fresco's en met het altaarstuk Israëlieten. Daarna keerde hij terug naar zijn geboortestad Bologna, waar hij niet veel later zijn eigen academie vestigde. Zijn bekendste leerlingen waren: Simone Cantarini, Francesco Sessi en Giovanni Michelini.

Naast portretschilderijen maakte hij ook portretgravures van andere kunstenaars en ook van zichzelf.

Opvallend is dat Reni -ondanks zijn door de kenners omschreven voluptueuze sentimentaliteit- in tegenstelling tot zijn Bolognese tijdgenoten zeer lang hoog in aanzien stond, met name tijdens de 17e en 18e eeuw. Nu nog hangen veel schilderijen van zijn hand in diverse Europese musea, waaronder het schilderij Atalanta en Hippomenes (in Prado), Ecce Homo (in Londen en het Louvre), Mater Dolorosa (Rome en Berlijn) en Ontvoering van Deianeira (in het Louvre).