Heer der vliegen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Heer der vliegen (oorspronkelijke Engelse titel: Lord of the Flies) is een roman van de Britse schrijver William Golding, verschenen in 1954. Het was Goldings debuutroman. Hij schreef het verhaal – waarvan de titel verwijst naar de duivel Beëlzebub – naar aanleiding van de gruwelijkheden die hij had meegemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het boek vertelt over een groep Engelse schooljongens die met een vliegtuig is neergestort op een onbewoond eiland. In de hoop gered te worden zouden ze moeten samenwerken, maar falen hierin jammerlijk. Uiteindelijk degenereren ze tot een groep wilden.

Achtergronden[bewerken]

Golding toont, door een combinatie van fantasie en psychologische scherpzinnigheid, hoe de essentie van de menselijke natuur naar boven komt wanneer de grenzen en wetten van de beschaving wegvallen. Hoewel de roman over de dynamiek van een groep schooljongens gaat, worden we toch geconfronteerd met vragen over onschuld, kwaad en de val van de mensheid. Een schaduw wordt geworpen over het geloof in een voortschrijdende sociale ontwikkeling.

De roman wordt ook wel als een dystopie beschouwd. In plaats van een optimistisch beeld van een perfecte wereld zoals in een utopie geschetst wordt, schept Golding een pessimistisch beeld van een imperfecte wereld.

Het verhaal is ook een herziening van de 'onbewoond eiland'-mythe die begon bij Robinson Crusoe. Het lijkt zeer sterk op een verhaal van Jules Verne, Twee jaar vakantie.

Ontvangst[bewerken]

De roman sloeg niet onmiddellijk aan bij het grote publiek, maar werd later alsnog een bestseller. Het tijdschrift TIME nam Lord of the Flies begin 21e eeuw op in de top-100 van beste Engelstalige romans sinds 1923.[1] In 2003 belandde de roman op plaats 70 in The Big Read.[2]

Er kwamen echter niet uitsluitend positieve reacties. Omstreeks 1974 werd het boek op sommige scholen in de Verenigde Staten en Canada verboden. In 1999 werd de roman door de American Library Association op de 68e plek geplaatst in de lijst van 100 "Most Frequently Challenged Books" van de 20e eeuw.[3]

Verfilmingen[bewerken]

Het boek werd twee keer verfilmd, in 1963 door Peter Brook en in 1990 opnieuw door Harry Hook.