Henk Peeters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Henk Peeters
#62-18, watten op zwart flanel bespannen met organza
85 x 80 cm, 1962
Persoonsgegevens
Volledige naam Henk Peeters
Geboren Den Haag, 8 december 1925
Overleden Hall (Gelderland), 13 april 2013
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Kunstenaar,
Oriënterende gegevens
Stijl(en) objectieve kunst
RKD-profiel
officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Op andere Wikimedia-projecten

kunstwerk 'Drijvende plastieken', Zwijndrecht

Henk Peeters (Den Haag, 8 december 1925Hall, 13 april 2013[1]) was een Nederlands beeldend kunstenaar. Hij maakte deel uit van de Nederlandse Nul-beweging.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Samen met de kunstenaars Armando, Jan Schoonhoven en Jan Henderikse richtte hij in de jaren zestig de Nulgroep op, die zich afzette tegen Cobra en streefde naar objectieve kunst. Ofwel kunst, die van elke emotionele waarde werd ontdaan.

Peeters was de onvermoeibare organisator en woordvoerder. Hij had veel en intensieve contacten met de Zero-beweging in het buitenland. Hij onderhield contact met Duitse Zero-kunstenaars als Otto Piene, met Italianen als Lucio Fontana en Piero Manzoni, en met Yves Klein uit Frankrijk. Zo verbond hij de Nederlandse Nul-beweging met de internationale Zero. Hij bracht als eerste de Japanse Gutai-groep tezamen met de internationale Zero-beweging. Buiten zijn kunstenaarschap schreef hij kritieken, maakte publicaties, en organiseerde tentoonstellingen waaronder de Nul-tentoonstellingen in het Stedelijk Museum van Amsterdam.

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Peeters werkte als kunstenaar het liefste met kant en klare producten zoals watten of afwasborstels van de HEMA of Vroom & Dreesmann. Hij kocht deze nieuw in en verwerkte ze in zijn kunstwerken, meestal geassembleerd.

Op latere leeftijd, vanaf de jaren negentig, maakte hij hele series schilderijen van koeienvachten, gespannen op een spieraam. De huid van de koe met zijn willekeurige patroon van zwart-witvlekken vormde de inhoud van het schilderij. Toeval was hem erg welkom daarbij, om zo te komen tot het vermijden van de individuele uiting in het kunstwerk. Daarin bleef Peeters - samen met Jan Schoonhoven - het langste de principes van de Nul-beweging trouw: het streven naar het objectieve, niet-persoonlijke. In 2011 begon Peeters met het maken van replieken, hij liet kopieën maken van zijn vroege pyrografieën.

Tentoonstellingen (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Henk Peeters voor zijn eigen werk bij de heropening van het Stedelijk Museum in Amsterdam in 2012. Foto: Mark Peeters

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

ZERO in NY, Sperone Westwater, New York

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Henk Peeters van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.